Oracle znany z tego, że ostatnimi czasy zajmuje się głównie wytaczaniem procesów, przegrał właśnie jedną z najgłośniejszych spraw, która rozpoczęła się 16 kwietnia. Zapowiada jednak, że zamierza walczyć dalej.

Sprawa nie jest jeszcze w pełni zakończona, gdyż nie rozwiązano sprawy API. Oracle twierdzi, że Google w Androidzie narusza jego prawa autorskie wykorzystując API Javy, jednak sąd nie wydał decyzji w tej kwestii.

Główną kontrowersją i problemem z nim związanym jest to czy API w ogóle podlega prawu autorskiemu (ang. copyright). Dopiero wówczas sędzia William Alsup wyda ostateczny werdykt, co zapowiedział na przyszły tydzień.

O komentarz wyroku pokusił się również Linus Torvalds pisząc:

Przewiduję: Oracle zamiast przyznać, że zachowali się kretyńsko wnosząc swój idiotyczny pozew przeciwko Androidowi zacznie pozować strasząc opowieściami o sposobach na windykację swojej należności i nakładach na prawników jakie gotowi są ponieść robiąc z siebie jeszcze większych idiotów.

Czasami naprawdę chciałbym się mylić. To klątwa, mówię Wam.

Mimo mocnych dowodów (a przynajmniej tak Oracle je prezentowało) obecny właściciel patentów javy przegrał jedną z najgłośniejszych spraw, które wytoczył Googlowi. Kupując Suna chyba liczyli na spory zysk ze ścigania wykorzystujących jego patenty… Na razie wielka klapa i spory kop dla społeczności WiOO o którym pisałem zaraz po przejęciu.

Zainteresowanym szczegółowym omówieniem patentów o które toczyła się sądowa batalia zapraszam do lektury tekstu w serwisie Wired oraz newsa autorstwa cutugno (sorry, nie zauważyłem Twojego newsa przed publikacją swojego).

Oracle od przejęcia Suna nie bardzo wiedział co począć z OpenOffice. Ellison miał początkowo pomysł stworzenia pakietu CloudOffice działającego w chmurze i zintegrowanego z aplikacją, w podobnym modelu do tego który IBM zastosował z Lotus Symphony. Na zjeździe programistów JavaOne w 2009 roku nakłaniał deweloperów do przepisania frontendu na język JavaFX (który był jednym z tych dziwacznych pomysłów Suna, w końcowej fazie działalności firmy, który zupełnie nikogo nie zainteresował). Ten pomysł jednak nie zyskał aprobaty osób zaangażowanych w projekt.

Wygląda więc na to, że Oracle całkowicie odpuszcza sobie OO.org. Nie ma zamiaru przeznaczać swoich zasobów na rozwój pakietu, nie wie też w jaki sposób sprawić, że rozwój ten będzie kontynuowany z korzyścią dla firmy.

Jesienią zeszłego roku powstał projekt LibreOffice, niezależny fork OpenOffice.org, rozwijany przez Document Foundation przy wsparciu IBM czy Google. Nie wiadomo jednak czy Oracle będzie chętny współpracować z „buntownikami”, wobec których wypowiadał się wcześniej bez entuzjazmu.

Tak czy inaczej, nad projektem zbierają się ciemne chmury i z patowej sytuacji nie widać obecnie wyjścia. OpenOffice to jednak rozpoznawalna marka, a prawa do niej ma Oracle. Sporo czasu upłynie zanim LibreOffice (przy aprobacie Oracle czy bez niej) zyska podobny status.

James Gosling

Gosling uznał, że pod wodzą Larrego Ellisona Javy nie czeka świetlana przyszłość. Nabijał się niejednokrotnie m.in. z patentowej wojny wywołanej przez Oracle wskazując na absurdalne patenty posiadane przez swoją byłą firmę. Był podobno nawet w Sunie nieoficjalny konkurs na przepchnięcie jako patentu najgłupszego i najtrywialniejszego pomysłu. Ten według Goslinga nie załapał się nawet, co świadczy o sile konkurencji

Nie wiadomo dokładnie co Gosling będzie robił w Google, ale ptaszki ćwierkają, że zajmie się konsolidacją Androida, aby łatwiej było dewelopować dla różnych wersji tego systemu.

Solaris 11 Express jest wynikiem wieloletnich prac nad projektem Indiana i Nevada w firmie Sun. Obejmuje wiele innowacji opracowanych w systemie operacyjnym OpenSolaris, w tym szyfrowane ZFS-datasety, Image Packaging System, deduplikację, „ZFS-diff” a także wsparcie nowych architektur sprzętowych (jak SPARC T3).

Z projektu wolnoźródłowego pakietu biurowego – OpenOffice.org – odeszło aż 33 deweloperów. Po przejęciu Suna przez Oracle, projekt również zmienił właściciela. Programiści tej aplikacji Open Source wystraszeni, iż Oracle może potraktować ich program tak samo jak potraktowało OpenSolarisa, zdecydowali się założyć The Document Foundation i stworzyć fork OO.o, który nazwano LibreOffice, o czym już pisaliśmy.

Byli członkowie projektu OO.o zaprosili Oracle do The Document Foundation pod warunkiem, iż firma zgodzi się finansować rozwój projektu. Sama nazwa LibreOffice została wybrana na obecną chwilę, do czasu gdy Oracle nie wyda oficjalnego oświadczenia na temat swojego pomysłu na kontynuację rozwoju aplikacji. Gigant baz danych nie był zadowolony z obrotu spraw i poprosił twórców The Document Foundation o opuszczenie projektu OpenOffice.org z powodu „konfliktu interesów”. Takoż się stało.

Aktualizacja: Prawdziwe informacje.

Glibc jest wersją standardowej biblioteki języka C, tworzoną w ramach projektu GNU oraz jedną z podstawowych bibliotek w systemie GNU/Linux. Biblioteka glibc od początku istnienia posiadała kod Sun RPC, jeszcze przed powstaniem licencji GPL czy Wytycznych Debiana. Kod ten został udostępniony w usenecie w roku 1984, zaadaptowany w glibc jako implementacja RFC 707, która później stała się standardem RFC 1057 i podstawą każdego uniksopodobnego systemu operacyjnego. Dopiero dużo później okazało się, że ta część kodu glibc jest niekompatybilna z licencją GPL. Licencja Sun RPC nie pozwala na modyfkację i udostępnianie kodu samodzielnie, jedynie jako część większego oprogramowania, co ogranicza wolność rozpowszechniania kodu. Programiści Debiana zauważyli problem z licencją części glibc już w roku 2002, o czym świadczy zgłoszony bug, oznaczony jako poważny. Dążono wtedy do zgodności całego oprogramowania systemu Debian GNU/Linux z Wytycznymi Debiana, a co za tym idzie, z licencjami Wolnego Oprogramowania. Analogiczna sytuacja miała miejsce w przypadku rewizji licencji kodu Fedory, około roku 2005.

Ponieważ prawa do zmiany licencji kodu Sun RPC miała firma Sun, wszystko było w rękach firmy spod znaku słońca. W lutym 2009 r. na blogu Simona Phippsa, jednego z czołowych deweloperów Suna, pojawił się wpis, jakoby kod Sun RPC miał został przelicencjonowany na licencji New BSD, która jest kompatybilna z GPL. Jak wiadomo w tym samym czasie świat obiegła wieść, że Sun zostało kupione przez Oracle. Wstrzymało to zmiany licencyjne aż do 18 sierpnia br., gdy Wim Coekaerts, prawnik z Oracle America, dał zielone światło na zmianę licencji starego kodu Sun RPC. Dzięki temu, po wielu latach, glibc jest w pełni wolnym oprogramowaniem GNU. Ponieważ glibc jest ścisłym trzonem systemów korzystających z niej, można nawet zaryzykować stwierdzenie, że w końcu GNU/Linux jest wolnym oprogramowaniem.

W skrócie:

• Nie będzie nowych wydań OpenSolarisa
• Kolejnym produktem dla developerów będzie Solaris 11 Express
• Kod źródłowy pozostanie otwarty, ale nie będzie otwartego modelu rozwoju Solarisa (nocne buildy i 2-tygodniowe snapshoty przestaną być tworzone)
• Aktualny kod źródłowy Solarisa będzie udostępniony dopiero po oficjalnym wydaniu Solarisa 11 i kolejnych wersji
• Firmy biorące udział w programie partnerskim będą miały dostęp do aktualnie rozwijanego kodu

Szczegóły na forum OpenSolarisa, na którym została zamieszczona ta notka wewnętrzna Oracle.

Polecam także analizę tej notki w wykonaniu Bena Rockwooda

Ani komunikat prasowy, ani skarga złożona do Sądu Okręgowego Kalifornii Północnej nie zawiera bliższych szczegółów naruszenia. Natomiast rzecznik Oracle poinformował, że Google „świadomie, bezpośrednio i wielokrotnie naruszyło własność intelektualną Oracle. Pozew ma na celu znalezienie odpowiednich środków do naprawienia szkód.”. W skardze, której kopia została opublikowana na VentureBeat, Oracle twierdzi, że Android, Android SDK oraz Dalvik naruszają w sumie siedem jej patentów. Oskarża także Google o „świadomie, z własnej woli i niezgodne z prawem” kopiowanie, przetwarzanie, publikowanie oraz dystrybucję jej własności intelektualnej.

Google szeroko używa Javy w SDK Androida. Kod aplikacji jest kompilowany do postaci binarnego kodu, który uruchamiany jest w wirtualnej maszynie Java o nazwie Dalvik, opracowanej przez Google. Wprawdzie instnieje SDK do pisania natywnych aplikacji w C/C++ , jednak to Java pozostaje preferowanym językiem do tworzenia aplikacji na Androida.

Przed przejęciem przez Oracle Sun odnosił się wrogo do projektu Harmony fundacji Apache, będącego otwarto źródłową implementacją Javy. Dalvik używa części klas z projektu Harmony.

Wśród społeczności skupionej wokół OpenSolarisa, otwartego systemu operacyjnego bazującego na Solarisie, panowały ostatnio ponure nastroje. Ostatnie stabilne wydanie systemu, który w założeniu ma stanowić podstawę dla Solarisa 11 zostało opublikowane jeszcze przed przejęciem Suna przez Oracle w czerwcu 2009 r. Zapowiadane początkowo na luty, następnie na marzec i maj, ciekawie zapowiadające się wydanie 2010.X nie ujrzało jeszcze światła dziennego. Co więcej Oracle jest bardzo oszczędne w słowach i nie odpowiedziało na żadne z licznych pytań OpenSolaris Governing Board dotyczących przyszłości systemu.

W takiej sytuacji 30 lipca na liście dyskusyjnej OSol Garrett D’Amore zapowiedział prace nad projektem Illumos. Szczegóły zostały ogłoszone 3 sierpnia 2010 w Nowym Jorku podczas konferencji transmitowanej online (zapis wideo można pobrać stąd).

Illumos (nazwa pochodzi od łac. illum – światło + OS – od Operating System, wyraźne nawiązanie do firmy Sun) wg zapowiedzi lidera projektu nie jest forkiem OpenSolarisa, ale jego opensourcową alternatywą utrzymywaną przez społeczność i tworzoną dla społeczności. Ściślej rzecz biorąc projekt korzysta z upstreamowego kodu OS/Net (ON), czyli podstawy (core) systemu operacyjnego oraz komponentów do obsługi sieci, podstawowych komend, sterowników i bibliotek. Paczki ON udostępniane są przez Oracle i zawierają zamknięte komponenty; Illumos ma na celu zastąpienie ich otwartymi odpowiednikami, aby utworzyć całkowicie wolną i otwartą podstawę (nie kompletny OS!) dla systemów opartych o jądro Solarisa. W tym momencie najważniejsze komponenty o zamkniętych źródłach to:

Warto zauważyć, że w początki projektu było zaangażowanych wielu programistów zatrudnionych przez firmę Nexenta, dostawcę serwerowego systemu operacyjnego Nexenta OS opartych o jądro OpenSolarisa (i idące za tym rozwiązania charakterystyczne dla systemów z tej rodziny, np. ZFS, solarisowe zones) i userland GNU (m.in. apt i tysiące pakietów dostępnych dla Debiana / Ubuntu). Illumos nie jest jednak projektem prowadzonym przez Nexenta, ale ponieważ przyszłość Nexenta OS zależy ściśle od przyszłości OpenSolarisa, nie dziwi więc fakt, że firmie nie na rękę był zastój w rozwoju systemu spod znaku Oracle.

Pozostaje tylko czekać czy społeczność skupiona dotąd wokół oraclowego systemu operacyjnego przyjmie powstanie projektu Illumos jako szansę na ożywienie stagnacji w środowisku OpenSolarisa.

Z nowości w nowej wersji wymienić można wsparcie dla Ethenetu po InfiniBand, Fibre Channel po InfiniBand, limit na całkowitą ilość procesów (włącznie z zombie; wcześniej istniał limit na ilość kernelowych wątków, który nie uwzględniał zombies), możliwość używania lofi (mechanizmu służącego do „podczepiania” plików pod urządzenia blokowe, podobnego do mdconfig(8) we FreeBSD i ‘mount -o loop’ w Linuksie) wewnątrz zon innych niż głowna, możliwość bindowania wątków do procesorów wewnątrz zon innych niż główna, przeniesienie funkcjonalności pfexec (związanej z RBAC) do jądra, oraz hotplug procesorów i pamięci na maszynach x86 (wcześniej był wspierany tylko na architekturze SPARC) oraz możliwość szybkiego restartu systemu z pominięciem firmware-u.

Interesująca ilość zmian, biorąc pod uwagę, że od poprzedniego wydania minęły tylko cztery miesiące. Widać, że Oracle wywiązuje się z obietnicy inwestowania w rozwój Solarisa i OpenSolarisa więcej, niż inwestował Sun.  Nic zresztą dziwnego – Solaris jest dla Oracle’a krytyczny, bo, w przeciwieństwie do Linuksa, mogą rozwijać go w takim kierunku, jaki im jest potrzebny, bez konsultowania się z nikim i bez toczenia bezsensownych wojen typowych dla środowisk linuksowych (vide kwestia Androida vs. mainline).

Powyższa lista zmian to dobry kontrargument przeciwko FUD-owi, krążącemu od pewnego czasu wokół OpenSolarisa.  Przykładem tego FUD-u mogą być na przykład „wnioski” z nadchodzącego rozwiązania Oracle Governing Board („rady”, której pierwotne cele w teorii były może i dobre, ale która w praktyce nic istotnego nie robiła) oraz z zaprzestania traktowania OpenSolarisa jako wspieranego komercyjnie produktu; zamiast tego traktując go tak, jak RedHat traktuje Fedorę.

OpenSolaris to darmowy i wolny (licencjonowany na GPLv3 i CDDL) system, który Sun Microsystems stworzył jako poligon doświadczalny dla komercyjnych wersji Solarisa, popularnego w serwerowniach na całym świecie, docelowo planując całkowite zastąpienie komercyjnego systemu OpenSolarisem, zarabiając na wsparciu i obsłudze technicznej.

Oracle jednakowoż (firma przejęła Suna w zeszłym roku) nie jest zainteresowany rozwojem otwartego Solarisa. Potwierdzają to szefowie stworzonej jeszcze przez Suna rady OpenSolaris (OGB):

Stało się jasne dla OGB już jakiś czas temu, że Oracle nie jest zainteresowany społecznościową i otwartą wizją systemu OpenSolaris, jaką my proponujemy i wspieramy.

Co dalej z OpenSolarisem? Kod jest wolny więc stosunkowo łatwo może powstać fork, ale bez wsparcia korporacyjnego, Redhat i IBM szybko przejmie byłych klientów Suna. Obie firmy zresztą nie marnują czasu, już teraz zachęcając do migracji hasłem Co zrobisz jak słońce (Sun) się wypali?

Oracle opublikował właśnie kolejne wydanie OpenSolarisa więc możliwe jest, że zacznie go traktować podobnie jak RedHat Fedorę — jako poligon doświadczalny dla komercyjnej wersji, a nie — tak jak chciał Sun — jako docelowy system dla klientów.

Nowy VirtualBox został wydany się 18 Maja. Jest to pierwsza wersja VirtualBoksa wydana po przejęciu Suna przez Oracle, ale nie wpłynęło to na zasady na jakich VirtualBox jest rozprowadzany.

Mac OS X jako gość

Nowością w tym wydaniu jest możliwość instalacji i uruchamianienia systemu Mac OS X jako gościa na wspieranym sprzęcie bez używania hacków czy łatania plików z instalacyjnego DVD. Wspierany sprzęt oznacza procesor znany i przetestowany przez Apple. Jeśli spróbujemy uruchomić Mac OS X na modelu procesora nieznanym systemowi, to ten wysypie się z komunikatem “Unsupported CPU”. Tak więc, za wiki VirtualBoksa:

It is generally best to use the Mac OS X DVD that came with your Apple hardware.

Z innych technicznych ograniczeń można wymienić:

• Brak VirtualBox Guest Additions dla Mac OS X. Możliwe, że zostaną dodane w jednym z kolejnych wydań.
• Domyślna rozdzielczość jaką dostajemy na wirtualizowanym systemie to 1024×768. Można ją zmienić przy wyłączonej maszynie używając komendy VBoxManage setextradata vmname VBoxInternal2/EfiGopMode Numer_Rozdzielczości, gdzie Numer_Rozdzielczości to liczba z przedziału 0-4 odpowiednio dla 640×480, 800×600, 1024×768, 1280×1024 lub 1440×900.
• Nawet nic-nie-robiący Mac OS X pochłania 100% mocy procesora. Jest to związane z zarządzaniem energią i będzie poprawione w przyszłych wydaniach VirtualBoksa.
• OS X działa tylko z jednym procesorem. Obsługa SMP zostanie dodana w przyszłych wydaniach.
• Zależnie od konfiguracji sprzętu i wersji Mac OS X system gościa może się zawieszać po jakimś czasie. Może to zostać naprawione po przez wyłączenie oszczędzania energii w ustawieniach systemu gościa.

Oprócz technicznych problemów pojawiają się także kwestie licencyjne. Dla większości wersji Mac OS X Apple zabrania instalacji systemu na innym sprzęcie, niż sprzęt Apple. W tekście licencji Mac OS X czytamy:

This License allows you to install and use one copy of the Apple Software on a single Apple-labeled computer at a time.

Nowe możliwości

Nowa funkcja Memory Ballooning dzięki której możemy “przenosić” przydziały pamięci RAM pomiędzy uruchomionymi maszynami. Zazwyczaj, by zmienić ilość przydzielonej pamięci dla maszyny musieliśmy ją wyłączyć. Z użyciem Memory Ballooning część pamięci przydzielonej dla jednej maszyny może być przekazana innej maszynie bez potrzeby zamykania którejkolwiek z nich.

Kiedy Memory Ballooning jest zażądane, Guest Additions w systemie z którego chcemy ukraść RAM alokuje i blokuje na poziomie jądra pamięć (wszystko dzieje się w systemie gościa). Dzięki temu ani system, ani żadna aplikacja w systemie gościa nie będzie mogła używać tej pamięci. Dzięki temu VirtualBox może przydzielić tą samą pamięć innej maszynie wirtualnej.

Warto zauważyć, że pamięć poddana recyklingowi mechanizmem Memory Ballooning nie jest zwracana do systemu gospodarza. Jest tylko do dyspozycji VirtualBoxa. Więcej o Memory Ballooning można przeczytać w dokumentacji VirtualBoxa

Page Fusion to mechanizm który automatycznie znajduje identyczne strony w pamięci RAM systemów gości i de-duplikuje je.

Zazwyczaj, przy uruchomionych wielu podobnych (lub identycznych) maszynach największym problemem jest ilość dostępnej pamięci RAM. Aby ominąć ten problem wiele systemów wirtualizacji wyszukuje identyczne fragmenty pamięci w systemach gości i de-duplikuje je w rezultacie uwalniając dodatkową pamięć. Taka technika nazywana jest “page sharing” lub “same page merging”. Zazwyczaj polega na tym, że Hyperwizor przeczesuje całą pamięć systemu gościa i oblicza dla każdej strony pamięci sumę kontrolną. Po obliczeniu sum dla każdej strony tradycyjny Hyperwizor szuka stron z identycznymi sumami i porównuje ich zawartość (jeśli dwie strony mają taką samą sumę to jest bardzo prawdopodobne – ale nie pewne – że mają identyczną zawartość). Identyczne strony zostają wyeliminowane na tak długo, aż żadna z maszyn nie spróbuje zmienić jednej z współdzielonych stron – wtedy strona jest kopiowana i maszyna zmienia tylko swoją prywatną kopię. Cały proces jest transparentny dla systemu gościa.

Jednak taki tradycyjny algorytm ma, według inżynierów z Oracle, kilka wad. Najważniejszą z nich jest czas potrzebny na przeskanowanie całej pamięci, w związku z czym dodatkowa wolna pamięć pojawia się z opóźnieniem (według dokumentacji VirtualBoxa jest to kwestia godzin, czasem dni). W dodatku cały ten algorytm pochłania znaczącą ilość zasobów CPU i zwiększa narzut wirtualizacji o 10-20%.

Programiści Oracle obeszli problem używając Guest Additions do identyfikacji stron pamięci które mogą być identyczne dla wszystkich maszyn. Twierdzą, że dzięki temu VirtualBox pozwala współdzielić największą możliwą ilość pamięci, prawie natychmiastowo, z prawie zerowym narzutem wirtualizacji.

Nie warto wierzyć inżynierom z Oracle na słowo. Lepiej samemu przetestować nową funkcję:

VBoxManage modifyvm "Nazwa Maszyny" --pagefusion on

Do działania mechanizmu Page Fusion wymagany jest 64-bitowy system hosta i system z rodziny Windows wraz z Guest Additions. Więcej informacji można znaleźć w dokumentacji.

Została dodana obsługa CPU hot-plugging dla systemów z jądrem Linux (hot-add i hot-remove) i niektórych systemów z rodziny Windows (tylko hot-add). Więcej w manualu.

Zostało dodane wsparcie dla usuwania snapshotów z uruchomionej maszyny.

Dodana została akceleracja video po RDP.

Została dodana możliwość uruchamiania aplikacji w systemie gościa bezpośrednio z systemu hosta. Ułatwi to automatyczną instalację oprogramowania w wirtualizowanych systemach. Do uruchamiania aplikacji służy nowa komenda:

VBoxManage guestcontrol execute |
        <ścieżkaDoProgramu> --username
        [--password ]
        [--arguments ""]
        [--environment "= [=]"]
        [--flags ] [--timeout ]
        [--verbose] [--wait-for exit,stdout,stderr||]

Parametr --flags nie jest aktualnie używany. Więcej informacji można znaleźć w manualu.

Instalujcie póki gorące!

Nowego VirtualBoxa można jak zwykle pobrać z www.virtualbox.org. Są paczki dla ArchLinuksa, gotowe RPM-y, dla debianowatych jest przygotowane repozytorium a pozostali powinni się zadowolić uniwersalnym instalatorem. Jest też instalator dla użytkowników alternatywnych systemów operacyjnych.

Oracle żąda za swoją wtyczkę 90 USD na jednego użytkownika, podczas gdy najtańsza wersja Microsoft Office kosztuje ok. 110 USD. Co więcej, wsparcie techniczne jest dostępne za dodatkową opłatą wynoszącą „jedyne” 19,80 USD za pierwszy rok. Aby jeszcze bardziej odstraszyć użytkowników od używania wtyczki, minimalne zamówienie wynosi 100 sztuk licencji.

Jest to duży cios dla OpenOffice.org, ponieważ Microsoft Office 2007 obsługuje natywnie jedynie wersję 1.0 standardu ODF, natomiast nowsze wersje OpenOffice.org używają szkicu standardu ODF 1.2. W rezultacie stworzenie heterogenicznego środowiska pracy opartego o standard ODF stało się praktycznie niemożliwe.

Ruch Oracle może dziwić, ponieważ wygląda nieco na podcinanie gałęzi, na której się siedzi. Trudno uwierzyć, aby nawet największe firmy zdecydowały się na kupno tak wycenionej wtyczki. Wygląda na to, że Oracle nie zamierza rozdawać za darmo swoich produktów, nawet jeśli spowoduje to utratę zaufania do firmy. Jest niemal pewne, że wtyczka nie będzie cieszyła się większym zainteresowaniem, a w rezultacie jej  rozwój zostanie wstrzymany.

Spełniają się czarne wizje przeciwników przejęcia Suna przez Oracle. Wygląda na to, że jedynym kawałkiem tortu, na jakim zależało Oracle był MySQL, natomiast przyszłość innych otwartych rozwiązań staje pod znakiem zapytania. Niepewny jest los OpenSolarisa, z firmy odszedł Simon Phipps, szef działu open source… Czyżby Komisja Europejska, blokując przejęcie, miała rację?

Gosling rozpoczął, wraz z zespołem badawczym, którym kierował, prace nad eksperymentalnym środowiskiem obiektowym działającym na maszynie wirtualnej już w roku 1991. Projekt rozwinął się i dał podwaliny pod technologię Java, która na dobre zadomowiła się na rynku aplikacji klasy “enterprise”, a także z mniejszym lub większym powodzeniem gości na stronach internetowych, urządzeniach przenośnych i wbudowanych. Gosling był aktywnym działaczem społeczności Java i wpływał na kształt i rozwój języka Java i całej platformy.

Gosling nie podał dokładnych powodów odejścia. Napisał jedynie, że wszystko co mógłby napisać, przyniosłoby większą szkodę niż pożytek. Nie jest jednak tajemnicą, że jest to kolejny znany weteran Sun, który odchodzi po przejęciu przez Oracle.

Ciekawe w jakim kierunku rozwijać się będzie Java w przyszłości bez Goslinga… Ciekawe czasy.

Update: końcówka wypowiedzi na blogu Goslinga daje sporo do myślenia:

Sun’s blogging policy gave bloggers rights to their own works. The few more recent blog entries that I did at blogs.sun.com were written under somewhat more strict policies

Oracle zamierza być jak “IBM z lat 1960, ale otwarte″ i być zdolne do dostarczania kompletnych rozwiązań informatycznych. Co więcej: Oracle dysponując pełną gamą technologii od CPU do aplikacji zamierza projektować te elementy wspólnie aby jak najlepiej ze sobą współpracowały. W dalszym ciągu jednak Oracle pozostanie przy otwartych standardach i platformach (cokolwiek oznaczałoby to) pozwalając n.p. uruchamiać swoje oprogramowanie na sprzęcie konkurencji, tj. HP i IBM. Zgodnie ze wcześniejszymi zapowiedziami Oracle zamierza kontynuować rozwój praktycznie wszystkich obecnych produktów Sun Microsystems.

Przyszłość sprzętu Sun

P. Ellison wyraził wiarę, że klienci, którzy zwątpili w Sun w ostatnich miesiącach dostrzegą, że Oracle te rozwiązania rozwija, i ponownie zaczną w te technologie inwestować.  Oracle wyraziło zainteresowanie kontynuowaniem rozwoju zarówno sprzętu high end (SPARC) jak i x86 i potwierdził ustami swojego wiceprezesa ds. mikroelektroniki Mike’a Splaina, że systemy z UltraSPARC T3 będą dostępne jeszcze w tym roku, a trzy następne generacje już są opracowywane.

Przyszłość oprogramowania Sun

Środowisko operacyjne Solaris 10 zostało nazwane “najlepszym systemem UNIX na świecie” i jego rozwój będzie dla Oracle strategiczny, jednak nie zamierza porzucać systemu operacyjnego Oracle Enterprise Linux (”systemu zgodnego z Red Hat ale lepszego od Red Hat” – Larry Ellison).

Oprogramowanie Glassfish będzie referencyjną implementacją serwera aplikacyjnego Java EE i rekomendowanym produktem dla “taktycznych aplikacji”, podczas gdy WebLogic będzie platformą dla “strategicznych aplikacji przedsiębiorstw”. Oracle zamierza też zwiększyć nakłady na rozwój Javy (języka, w którym pisana jest większość aplikacji Oracle), w tym podnieść wydajność aplikacji desktopowych i polepszyć przenośność aplikacji mobilnych.

Przyszłość Sun

Struktury Sun będą w pełni zintegrowane z Oracle, jednak Oracle przejmie zespoły inżynierów Sun i wbrew zapowiedziom analityków nie planuje kontynuować polityki masowych zwolnień (od zaraz zatrudni 2000 inżynierów i sprzedawców, wiele więcej niż zamierza zwolnić).

• OSnews – KE wyraziła zgodę
• notatka prasowa – transakcja sfinalizowana, Oracle kupiło Sun
• sun.com – strona Sun Microsystems prowadzi do Oracle.com

Po starannym zbadaniu sprawy, rozpoczętym we wrześniu 2009, Komisja stwierdziła, że transakcja nie zaszkodzi w zauważalny sposób konkurencji na europejskich rynkach.

W uzasadnieniu powołano się między innymi na obietnice Oracle’a odnośnie dalszego rozwijania MySQL-a oraz na istnienie otwartej alternatywy dla MySQL-a w postaci PostgreSQL-a.

Chodzi o petycję “save MySQL” gdzie Monty chce uniezależnić MySQL od korporacji Oracle. Marc nie widzi nic złego w tym, że Widenius tworzy własnego forka (MariaDB), ale to co się dzieje w tej chwili wokół sprawy przejęcia MySQL uważa za szkodliwe, a nawet wysoce niebezpieczne dla świata open source (oraz tym bardziej dla Sun). Wynikiem takiego bałaganu, podsycanego przez byłych developerów MySQL, może być sytuacja w której firmy uznają za wysoce ryzykowne kupno opensource’owych projektów.
Fluery uważa za niezrozumiałe postępowanie twórcy MySQL, skoro sprzedał swoją firmę i markę Sunowi, to nie ma prawa decydować o dalszym losie firmy/projektu. Działania te podsumowuje słowami: “chcą zjeść ciastko i mieć ciastko”.

New York Post powołuje się na osobę “bezpośrednio związaną” z rozmowami pomiędzy KE a Oracle. Według niej Komisja zezwoli na przejęcie, w zamian za finansowanie przez Oracle MySQL w wysokości co najmniej 24 mln dolarów rocznie w ciągu trzech najbliższych lat. Pozytywna opinia ma zostać przedstawiona w połowie stycznia 2010. Pozostaje mieć nadzieję że już nic nie stanie na przeszkodzie transakcji, której losy mogliśmy śledzić przez ostatnie 8 miesięcy.

Amerykańscy politycy zwracają uwagę, że umowa między Sun a Oracle została ogłoszona w kwietniu: upłynęło już siedem miesięcy od tego wydarzenia, a Komisja Europejska dalej nie udzieliła odpowiedzi. Amerykańskie organa antymonopolowe już w sierpniu orzekły, że umowa ta (zakup firmy Sun przez Oracle) nie stanowi zagrożenia dla wolnorynkowej konkurencji.

Senator Kerry podkreśla:

Dalsze przeciąganie tej sprawy może stanowić zagrożenie dla tysięcy miejsc pracy, więc jesteśmy zmuszeni prosić o pośpiech. Komisja Europejska ma suwerenne prawo ustalania zasad działania na rynku przez nią regulowanym, ale biorąc pod uwagę jednoznaczne stanowisko naszego Departamentu Sprawiedliwości, że fuzja nie stanowi zagrożenia dla konkurencji jest rozsądnym zapytać o podstawy na jakich KE opóźnia swoją decyzję i nalegać na decyzję taką lub inną

Senator Hatch zwraca uwagę:

Jestem coraz bardziej zmartwiony rosnącym zestawem dowodów, że obce urzędy regulujące rynek niesprawiedliwie traktują amerykańskie firmy utrudniając im działalność. Amerykańskie władze dokładnie zbadały tą transakcję i postanowiły jej nie utrudniać, więc mam nadzieję, że i KE szybko podejmie swoją decyzję.

W liście do KE amerykańscy politycy podkreślają, że rozumieją obawy Komisji związane z wolną konkurencją na rynku oprogramowania bazodanowego, zwracają jednak uwagę, że akurat w tej dziedzinie produkt Sun (otwarto źródłowy SZRBD MySQL) generuje 57 milionów euro, podczas gdy są na europejskim rynku baz danych gracze o kapitalizacji liczonej w dziesiątkach miliardów dolarów.

W tym kontekście warto zwrócić uwagę na niedawne przecieki o tym, jakoby KE miała zabkolować omawiane przejęcie. W sprawozdaniu finansowym za pierwszy kwartał roku fiskalnego 2010 (co odpowiada trzeciemu kwartałowi roku kalendarzowego) wśród przyczyn swoich strat Sun wymienił niepewność klientów związaną z proponowanym przejęciem Sun przez Oracle. W roku fiskalnym 2009 Sun poniósł 2 miliardy dolarów strat (w 2008 400 milionów zysku)

Sun Ray to opracowana przez firmę Sun technologia „ultra cienkich klientów” – terminalów bezstanowych, umożliwiająca centralizację zarządzania i obliczeń na serwerach tym samym ograniczając dramatycznie szkodliwy wpływ komputerów biurowych na środowisko naturalne (Sun Ray 2 zadowala się 4ma watami mocy elektrycznej zaś jego oczekiwany czas bezawaryjnej pracy przekracza 20 lat)

Oprogramowanie Sun Ray może być instalowane na serwerach w technologii SPARC i x86 na systemach operacyjnych Solaris i Linux, możliwe jest także udostępnianie aplikacji środowiska Microsoft Windows gdyż oprogramowanie Sun wspiera Windowsowy protokół RDP.

Tradycyjnym ograniczeniem środowisk wirtualnego (zdalnego) pulpitu była obsługa aplikacji Multimedialnych: Sun zapewnia, że nowa generacja oprogramowania zapewni wydajność wideo w Adobe Flash czy Windows Media Playerze nie gorszą niż ma to miejsce na stacjonarnym PC.

Inną nowością jest rozszerzenie wsparcia dla urządzeń peryferyjnych USB dla serwerów Windows o bezpośrednie przekierowanie dostępu do skanerów czy drukarek.

Dzięki oprogramowaniu SDAC (Sun Desktop Access Client) możliwe jest korzystanie z infrastruktury SR także ze zwykłego peceta z Windows (w miejsce terminalu Sun Ray), co ułatwi ewaluację technologii, uprości migrację na lub umożliwi przedłużenie czasu życia istniejących PC.

Poniżej na obrazku terminale Sun Ray