Solaris 11 Express jest wynikiem wieloletnich prac nad projektem Indiana i Nevada w firmie Sun. Obejmuje wiele innowacji opracowanych w systemie operacyjnym OpenSolaris, w tym szyfrowane ZFS-datasety, Image Packaging System, deduplikację, „ZFS-diff” a także wsparcie nowych architektur sprzętowych (jak SPARC T3).

Jak informuje blog c0t0d0s0 prace nad OpenIndianą przebiegają bardzo szybko. Można już ściągnać “developer preview” tego systemu, przypomina to sposób, w jakie były wydawane 2-tygodniowe binarne SXCE.

Instrukcje aktualizacji do OpenIndiany dla użytkowników OpenSolarisa.

Repozytoria.

Jak wiadomo Oracle postanowiło porzucić OpenSolarisa kosztem wydań Solaris Express 11 w którym dostęp do kodu źródłowego będzie co najmniej utrudniony. Toteż programiści Nexenty postanowili że kolejne wydania tego systemu będą bazować na otwartym forku tego systemu o nazwie IllumOS, w którym wszystkie zamknięte komponenty OpenSolarisa zostaną zastąpione otwartymi zamiennikami.

Cały proces zostanie przeprowadzony w dwóch etapach:

• Pierwszy etap będzie polegał na przejściu na nowe jądro (IllumOS) które jest już samowystarczalne, po zakończeniu migracji zostanie wydana wersja 3.9.

• Drugi etap będzie polegał na aktualizacji przestrzeni użytkownika do najnowszej wersji dostępnej w Debianie, po jego zakończeniu zostanie wydana NCP 4.0.

W skrócie:

• Nie będzie nowych wydań OpenSolarisa
• Kolejnym produktem dla developerów będzie Solaris 11 Express
• Kod źródłowy pozostanie otwarty, ale nie będzie otwartego modelu rozwoju Solarisa (nocne buildy i 2-tygodniowe snapshoty przestaną być tworzone)
• Aktualny kod źródłowy Solarisa będzie udostępniony dopiero po oficjalnym wydaniu Solarisa 11 i kolejnych wersji
• Firmy biorące udział w programie partnerskim będą miały dostęp do aktualnie rozwijanego kodu

Szczegóły na forum OpenSolarisa, na którym została zamieszczona ta notka wewnętrzna Oracle.

Polecam także analizę tej notki w wykonaniu Bena Rockwooda

Wśród społeczności skupionej wokół OpenSolarisa, otwartego systemu operacyjnego bazującego na Solarisie, panowały ostatnio ponure nastroje. Ostatnie stabilne wydanie systemu, który w założeniu ma stanowić podstawę dla Solarisa 11 zostało opublikowane jeszcze przed przejęciem Suna przez Oracle w czerwcu 2009 r. Zapowiadane początkowo na luty, następnie na marzec i maj, ciekawie zapowiadające się wydanie 2010.X nie ujrzało jeszcze światła dziennego. Co więcej Oracle jest bardzo oszczędne w słowach i nie odpowiedziało na żadne z licznych pytań OpenSolaris Governing Board dotyczących przyszłości systemu.

W takiej sytuacji 30 lipca na liście dyskusyjnej OSol Garrett D’Amore zapowiedział prace nad projektem Illumos. Szczegóły zostały ogłoszone 3 sierpnia 2010 w Nowym Jorku podczas konferencji transmitowanej online (zapis wideo można pobrać stąd).

Illumos (nazwa pochodzi od łac. illum – światło + OS – od Operating System, wyraźne nawiązanie do firmy Sun) wg zapowiedzi lidera projektu nie jest forkiem OpenSolarisa, ale jego opensourcową alternatywą utrzymywaną przez społeczność i tworzoną dla społeczności. Ściślej rzecz biorąc projekt korzysta z upstreamowego kodu OS/Net (ON), czyli podstawy (core) systemu operacyjnego oraz komponentów do obsługi sieci, podstawowych komend, sterowników i bibliotek. Paczki ON udostępniane są przez Oracle i zawierają zamknięte komponenty; Illumos ma na celu zastąpienie ich otwartymi odpowiednikami, aby utworzyć całkowicie wolną i otwartą podstawę (nie kompletny OS!) dla systemów opartych o jądro Solarisa. W tym momencie najważniejsze komponenty o zamkniętych źródłach to:

Warto zauważyć, że w początki projektu było zaangażowanych wielu programistów zatrudnionych przez firmę Nexenta, dostawcę serwerowego systemu operacyjnego Nexenta OS opartych o jądro OpenSolarisa (i idące za tym rozwiązania charakterystyczne dla systemów z tej rodziny, np. ZFS, solarisowe zones) i userland GNU (m.in. apt i tysiące pakietów dostępnych dla Debiana / Ubuntu). Illumos nie jest jednak projektem prowadzonym przez Nexenta, ale ponieważ przyszłość Nexenta OS zależy ściśle od przyszłości OpenSolarisa, nie dziwi więc fakt, że firmie nie na rękę był zastój w rozwoju systemu spod znaku Oracle.

Pozostaje tylko czekać czy społeczność skupiona dotąd wokół oraclowego systemu operacyjnego przyjmie powstanie projektu Illumos jako szansę na ożywienie stagnacji w środowisku OpenSolarisa.

Z nowości w nowej wersji wymienić można wsparcie dla Ethenetu po InfiniBand, Fibre Channel po InfiniBand, limit na całkowitą ilość procesów (włącznie z zombie; wcześniej istniał limit na ilość kernelowych wątków, który nie uwzględniał zombies), możliwość używania lofi (mechanizmu służącego do „podczepiania” plików pod urządzenia blokowe, podobnego do mdconfig(8) we FreeBSD i ‘mount -o loop’ w Linuksie) wewnątrz zon innych niż głowna, możliwość bindowania wątków do procesorów wewnątrz zon innych niż główna, przeniesienie funkcjonalności pfexec (związanej z RBAC) do jądra, oraz hotplug procesorów i pamięci na maszynach x86 (wcześniej był wspierany tylko na architekturze SPARC) oraz możliwość szybkiego restartu systemu z pominięciem firmware-u.

Interesująca ilość zmian, biorąc pod uwagę, że od poprzedniego wydania minęły tylko cztery miesiące. Widać, że Oracle wywiązuje się z obietnicy inwestowania w rozwój Solarisa i OpenSolarisa więcej, niż inwestował Sun.  Nic zresztą dziwnego – Solaris jest dla Oracle’a krytyczny, bo, w przeciwieństwie do Linuksa, mogą rozwijać go w takim kierunku, jaki im jest potrzebny, bez konsultowania się z nikim i bez toczenia bezsensownych wojen typowych dla środowisk linuksowych (vide kwestia Androida vs. mainline).

Powyższa lista zmian to dobry kontrargument przeciwko FUD-owi, krążącemu od pewnego czasu wokół OpenSolarisa.  Przykładem tego FUD-u mogą być na przykład „wnioski” z nadchodzącego rozwiązania Oracle Governing Board („rady”, której pierwotne cele w teorii były może i dobre, ale która w praktyce nic istotnego nie robiła) oraz z zaprzestania traktowania OpenSolarisa jako wspieranego komercyjnie produktu; zamiast tego traktując go tak, jak RedHat traktuje Fedorę.

OpenSolaris to darmowy i wolny (licencjonowany na GPLv3 i CDDL) system, który Sun Microsystems stworzył jako poligon doświadczalny dla komercyjnych wersji Solarisa, popularnego w serwerowniach na całym świecie, docelowo planując całkowite zastąpienie komercyjnego systemu OpenSolarisem, zarabiając na wsparciu i obsłudze technicznej.

Oracle jednakowoż (firma przejęła Suna w zeszłym roku) nie jest zainteresowany rozwojem otwartego Solarisa. Potwierdzają to szefowie stworzonej jeszcze przez Suna rady OpenSolaris (OGB):

Stało się jasne dla OGB już jakiś czas temu, że Oracle nie jest zainteresowany społecznościową i otwartą wizją systemu OpenSolaris, jaką my proponujemy i wspieramy.

Co dalej z OpenSolarisem? Kod jest wolny więc stosunkowo łatwo może powstać fork, ale bez wsparcia korporacyjnego, Redhat i IBM szybko przejmie byłych klientów Suna. Obie firmy zresztą nie marnują czasu, już teraz zachęcając do migracji hasłem Co zrobisz jak słońce (Sun) się wypali?

Oracle opublikował właśnie kolejne wydanie OpenSolarisa więc możliwe jest, że zacznie go traktować podobnie jak RedHat Fedorę — jako poligon doświadczalny dla komercyjnej wersji, a nie — tak jak chciał Sun — jako docelowy system dla klientów.

Użytkownikom Linux i FreeBSD przyszło najdłużej czekać na najnowszą wersję Opery 10.5, która przyniosła m.in. najszybszy na świecie silnik renderingu JavaScript. Carakan (bo tak nazywa się ów silnik) pozwolił Operze powrócić do swej dawnej świetności, kiedy była bezsprzecznie najszybszą przeglądarką. 

Najnowsza beta Opery zawiera m.in. wsparcie dla HTML5 oraz otwartego kodeka video Ogg Theora. Istotną zmianą w stosunku do poprzedniczki jest również porzucenie zależności od narzędzi Qt. Dzięki temu Opera będzie lepiej sprawować się w środowiskach bazowanych na GTK takich jak Gnome i Xfce. Zmian doczekała się także treść licencji, która jest ukłonem w stronę developerów chcących tworzyć paczki do wszelkiego rodzaju repozytoriów. 

Finalna wersja Opery 10.5 na Linux i FreeBSD spodziewana jest na połowę czerwca. Zespół nie przewiduje wersji na Solaris. Najnowszą betę Opery można ściągnąć ze strony : http://www.opera.com/browser/next/

Treść pochodzi ze strony http://bit-tech.net.pl/opera-1053-beta-na-linux-i-freebsd-gotowa-do-pobrania Jestem jej autorem i posiadam pełne prawo do jej opublikowania na OSNews.pl

Jako pierwszy informację o zmianie licencji Solarisa 10 zamieścił Ben Rockwood na swoim blogu. Zmiana ta polega na tym, że Solaris 10 z darmowego systemu stał się 90-dniową wersją próbną. Informację tę potwierdził również InfoWorld.

To nie koniec złych wieści odnośnie Solarisa. Okazuje się jeszcze, że Oracle wycofuje się ze wsparcia portu na System Z.

MilaX w założeniu był eksperymentem mającym na celu sprawdzenie, jak wiele oprogramowania znanego z Solarisa zmieści się na płycie CD w formacie mini. Z biegiem czasu stał się pełnoprawną dystrybucją.

Ze względu na ograniczone do minimum opcje znane z OpenSolarisa, MilaX może znaleźć zastosowanie na starszych komputerach i netbookach. System ten sprawdza się także w roli płyty ratunkowej.

Do zbudowania dystrybucji posłużył OpenSolaris w wersji b128a. Edycja ta wprowadziła m.in. funkcję deduplikacji danych w systemie plików ZFS. Jeśli chodzi o zmiany w samym Milaksie, to należy wspomnieć o obecnym menadżerze okien JWM i przeglądarce internetowej Midori.

Standardowo dostępne są także:

•  emulator terminalu Urxvt
•  klient poczty Sylpheed
•  klient irc Xchat
• odtwarzacz muzyki Xmms
•  przeglądarka plików graficznych Gpicview
• przeglądarka dokumentów Epdfview
• menadżer plików Midnight Commander
• edytory tekstu Beaver, GVim

Inne aplikacje to Xpad, Rdesktop, Xncviewer, Nmap, NcFTP, Telnet, Conky i SCIM.

Istnieje opcja instalacji Milaksa na dysku twardym, obecnie tylko z poziomu konsoli za pomocą polecenia „zfsinstall”. Alexander Eremie udostępnił też dwa dodatki, które umożliwiają korzystanie z menadżerów pakietów SVR4 lub IPS.

Obrazy ISO/USB do pobrania.

Źródło.

Oracle zamierza być jak “IBM z lat 1960, ale otwarte″ i być zdolne do dostarczania kompletnych rozwiązań informatycznych. Co więcej: Oracle dysponując pełną gamą technologii od CPU do aplikacji zamierza projektować te elementy wspólnie aby jak najlepiej ze sobą współpracowały. W dalszym ciągu jednak Oracle pozostanie przy otwartych standardach i platformach (cokolwiek oznaczałoby to) pozwalając n.p. uruchamiać swoje oprogramowanie na sprzęcie konkurencji, tj. HP i IBM. Zgodnie ze wcześniejszymi zapowiedziami Oracle zamierza kontynuować rozwój praktycznie wszystkich obecnych produktów Sun Microsystems.

Przyszłość sprzętu Sun

P. Ellison wyraził wiarę, że klienci, którzy zwątpili w Sun w ostatnich miesiącach dostrzegą, że Oracle te rozwiązania rozwija, i ponownie zaczną w te technologie inwestować.  Oracle wyraziło zainteresowanie kontynuowaniem rozwoju zarówno sprzętu high end (SPARC) jak i x86 i potwierdził ustami swojego wiceprezesa ds. mikroelektroniki Mike’a Splaina, że systemy z UltraSPARC T3 będą dostępne jeszcze w tym roku, a trzy następne generacje już są opracowywane.

Przyszłość oprogramowania Sun

Środowisko operacyjne Solaris 10 zostało nazwane “najlepszym systemem UNIX na świecie” i jego rozwój będzie dla Oracle strategiczny, jednak nie zamierza porzucać systemu operacyjnego Oracle Enterprise Linux (”systemu zgodnego z Red Hat ale lepszego od Red Hat” – Larry Ellison).

Oprogramowanie Glassfish będzie referencyjną implementacją serwera aplikacyjnego Java EE i rekomendowanym produktem dla “taktycznych aplikacji”, podczas gdy WebLogic będzie platformą dla “strategicznych aplikacji przedsiębiorstw”. Oracle zamierza też zwiększyć nakłady na rozwój Javy (języka, w którym pisana jest większość aplikacji Oracle), w tym podnieść wydajność aplikacji desktopowych i polepszyć przenośność aplikacji mobilnych.

Przyszłość Sun

Struktury Sun będą w pełni zintegrowane z Oracle, jednak Oracle przejmie zespoły inżynierów Sun i wbrew zapowiedziom analityków nie planuje kontynuować polityki masowych zwolnień (od zaraz zatrudni 2000 inżynierów i sprzedawców, wiele więcej niż zamierza zwolnić).

• OSnews – KE wyraziła zgodę
• notatka prasowa – transakcja sfinalizowana, Oracle kupiło Sun
• sun.com – strona Sun Microsystems prowadzi do Oracle.com

Po starannym zbadaniu sprawy, rozpoczętym we wrześniu 2009, Komisja stwierdziła, że transakcja nie zaszkodzi w zauważalny sposób konkurencji na europejskich rynkach.

W uzasadnieniu powołano się między innymi na obietnice Oracle’a odnośnie dalszego rozwijania MySQL-a oraz na istnienie otwartej alternatywy dla MySQL-a w postaci PostgreSQL-a.

Koniec SXCE był już zapowiedziany, jednak mimo to wywołał pewne wątpliwości w środowisku użytkowników. Nic dziwnego: Solaris Express zachowywał zgodność z właściwym Solarisem, zaś OpenSolaris 2009 proponuje totalnie odmienne mechanizmy instalacji i narzędzia zarządzania (IPS, oprogramowanie GNU, Automated Installer) i zdaniem niektórych nie prezentuje dojrzałego wsparcia dla platformy SPARC.

Czy oznacza to zmianę priorytetów dla firmy Sun (Oracle), i większy nacisk na odzyskanie użytkowników utraconych na rzecz rozmaitych odmian systemu GNU/Linux? Czy jest to zapowiedź totalnej reorganizacji systemu Solaris 11 na wzór OpenSolarisa 2009 (2010)? Z odpowiedzią na to i inne pytania warto poczekać do sfinalizowania zakupu Sun przez Oracle, czemu Komisja Europejska podobno już dała zielone światło.

Ostatnie SX:CE można pobrać – tradycyjnie – ze strony firmy Sun, dla obydwu wspieranych platform (SPARC i x86) i warto się spieszyć, bo wkrótce obrazy płyt mogą zostać skasowane.

Gośćmi audycji byli Damian Wojsław z OpenSolaris, Robert Partyka z Fundacji Wolnego i Otwartego Oprogramowania (znany OSnewsowiczom jako BoBsoN), Marcin Weksznejder z Tieto, prawnik Rafał Malujda i Tomasz Woźniak ze Szluuga.

Rozmowa toczyła się wokół wykorzystania wolnego i otwartego oprogramowania w szkołach, firmach i w administracji publicznej. Było też nieco informacji o systemie OpenSolaris i konkursy dla słuchaczy.

Kto przeoczył audycję, może teraz odsłuchać jej na komputerze. Udostępniono nagranie w formacie MP3.

VirtualBox to popularne oprogramowanie umożliwiające uruchamianie na pececie lub macu maszyn wirtualnych z systemami operacyjnymi Windows, Linux i innymi. Wersja 3.1.0, zaprezentowana tydzień temu prezentuje szereg innowacji takich jak:

• Teleportacja (zw. również live migration): przenoszenie działającej sesji VM między maszynami fizycznymi.
• Stany maszyny wirtualnej mogą być przywracane z dowolnej kopii migawkowej, a nie jedynie z ostatniej, zaś nowe kopie migawkowe mogą być czynione z innych kopii migawkowych (rozgałęzienia).
• Akceleracja wideo 2D dla gości windowsowych (użycie sprzętu wideo systemu-gospodarza)
• Stan połączenia sieciowego może być zmieniany, gdy VM działa
• Eksperymentalne wsparcie dla USB dla gospodarzy OpenSolarisowych wykorzystujące najnowsze udoskonalenia podsystemu USB w Nevadzie 124 lub późniejszej
• Istotne zwiększenie wydajności dla gości stosujących PAE lub AMD64 (wymaga VT-x / AMD-V, ale nie wymaga wsparcia zagnieżdżonego stronicowania)
• Eksperymentalne wsparcie dla EFI (Extended Firmware Interface), technologii używanej m.in. do ładowania Mac OS (nie ma niestety nic o wsparciu dla Mac OS jako systemu-gościa)
• Wsparcie urządzeń sieciowych Virtio (w Linuksie)

Beta rozwiązuje także liczne błędy, pobrać ją można stąd.

Jak ktoś się nie czuje na siłach do używania niepewnego oprogramowania, pozostaje dziś ogłoszona wersja stabilna 3.0.12, zawierająca jedynie najważniejsze poprawki błędów do pobrania na stronie projektu.

Sun Ray to opracowana przez firmę Sun technologia „ultra cienkich klientów” – terminalów bezstanowych, umożliwiająca centralizację zarządzania i obliczeń na serwerach tym samym ograniczając dramatycznie szkodliwy wpływ komputerów biurowych na środowisko naturalne (Sun Ray 2 zadowala się 4ma watami mocy elektrycznej zaś jego oczekiwany czas bezawaryjnej pracy przekracza 20 lat)

Oprogramowanie Sun Ray może być instalowane na serwerach w technologii SPARC i x86 na systemach operacyjnych Solaris i Linux, możliwe jest także udostępnianie aplikacji środowiska Microsoft Windows gdyż oprogramowanie Sun wspiera Windowsowy protokół RDP.

Tradycyjnym ograniczeniem środowisk wirtualnego (zdalnego) pulpitu była obsługa aplikacji Multimedialnych: Sun zapewnia, że nowa generacja oprogramowania zapewni wydajność wideo w Adobe Flash czy Windows Media Playerze nie gorszą niż ma to miejsce na stacjonarnym PC.

Inną nowością jest rozszerzenie wsparcia dla urządzeń peryferyjnych USB dla serwerów Windows o bezpośrednie przekierowanie dostępu do skanerów czy drukarek.

Dzięki oprogramowaniu SDAC (Sun Desktop Access Client) możliwe jest korzystanie z infrastruktury SR także ze zwykłego peceta z Windows (w miejsce terminalu Sun Ray), co ułatwi ewaluację technologii, uprości migrację na lub umożliwi przedłużenie czasu życia istniejących PC.

Poniżej na obrazku terminale Sun Ray

Mowa tutaj o długo wyczekiwanej funkcji „deduplikacji” czyli redukcji zapotrzebowania na przestrzeń dyskową, dzięki wykorzystaniu tego samego bloku danych w kilku różnych plikach. Pozwala to zmniejszyć zarówno fizyczny rozmiar naszych danych, jak i zwiększyć wydajność systemu, gdyż jeżeli wykonywana jest operacja zapisu pliku, którego zawartość (przynajmniej w części) znajduje się już na dysku, to nie trzeba fizycznie zapisywać danych, a jedynie odnośnik do bloku na dysku. Prace nad deduplikacją w ZFS trwały od grudnia 2008 roku. Użytkownicy nową funkcjonalność będą mogli przetestować juz za kilka tygodni, wraz z wersją snv_128 OpenSolarisa.

Drugim ważnym dodatkiem do systemu plików firmy Sun jest narzędzie do odzyskiwania poola, gdy uberblock jest niespójny z resztą systemu plików. Błędy takie pojawiały się w przypadku używania taniego/wadliwego sprzętu (dysków twardych), które we własnym zakresie manipulowały kolejnością zapisu danych otrzymanych od systemu. Uberblock zawsze powinien być zapisany jako ostatni. Jeżeli uberblock zostanie zapisany wcześniej niż reszta metadanych ZFS i nastąpi awaria systemu zanim te metadane trafią na dysk, system plików będzie niespójny. Aby odzyskać stan sprzed zapisu ostatniego (wadliwego) uberblocku dotychczas należało dokonać ręcznej manipulacji w strukturze systemu plików. Wraz z wersją snv_128 dołączone zostanie narzędzie automatycznie przywracające wcześniejszą wersję uberblocku, a co za tym idzie spójny stan systemu plików. Jedynym negatywnym efektem takiej operacji jest utrata ostatnich kilkudziesięciu sekund aktywności w obrębie systemu plików.

Co ciekawe, netbook ten, obok Windows XP, ma też preinstalowany OpenSolaris, co może być ciekawą alternatywą dla deweloperów i administratorów.

Jego dane techniczne są typowe dla netbooków: ekran o przekątnej 10,1″, procesor Intel Atom N28, 1 GB pamięci, dysk 160 GB, karta sieciowa Atheros 802.11 i  zintegrowana karta graficzna Intel GMA 950.

Jego cena wynosi 379 USD i dostępny jest tylko w USA.

dzięki czemu nie trzeba juz konfigurować pliku Xorg.conf  a po instalacji możemy się cieszyć polskimi znakami bez zakłóceń co znacznie ułatwi migrację na ten system .

Zones to jedna z najpopularniejszych obecnie technik wirtualizacji w środowisku operacyjnym (Open)Solaris: brak hiperwizora czyni narzut minimalnym, zaś integracja z resztą mechanizmów systemu operacyjnego (ZFS, Crossbow) umożliwia bardzo efektywne wykorzystanie zasobów maszyny i prostą administrację. Niestety brak ów skutkuje kilkoma poważnymi ograniczeniami, w tym niemożnością wirtualizowania dowolnego systemu operacyjnego.

Pewnego rodzaju obejściem tego problemu są branded zones, umożliwiające symulowanie różnych systemów operacyjnych. W szczególności dostępne są BrandZ linuksowe i starosolarisowe (8-9) umożliwiające przenoszenie obrazów starych solarisów na nowe systemy.

Solaris 10 zones przez analogię umożliwiają tworzenie środowisk zgodnych z w/w systemem (wersja update 8 lub późniejsza) w obrębie kontenerów OpenSolarisa. Branded Zones będą dołączone do builda 127 i będą prawdopodobnie częścią OpenSolarisa 2010.2.

Warto poczytać: Solaris10-Branded Zone Developer Guide.