MPAA twierdzi, że chce mieć te dane, ponieważ pozwolą one pozwać Megaupload i jego użytkowników za naruszenia praw autorskich. Wiceprezydent MPAA – Howard Gantman, powiedział w rozmowie telefonicznej, że Hollywodzkie studia nie zamierzają pozywać indywidualnych użytkowników, ale rozważają pozywać Megaupload i jego „podmioty.” Czytaj więcej…

Pięć stron oferujących hosting plików, które są na celowniku MPAA to: Wupload, Depositfiles, Fileserver, Mediafire oraz PutLocker, które według Alfred’a Perry, prowadzą nielegalną wymianę plików oraz ​​generują aż 41 mld odsłon rocznie. Perry najwyraźniej nie wspomniał, że te strony były już przedmiotem badań rządu. Współzałożyciel Mediafire ustosunkował się do uwag wniesionych przez Alfred’a Perry, aby dzień później stwierdzić, że Mediafire nie jest i nie było nieuczciwą stroną internetową oraz, że nie była tworzona i prowadzona przez przestępców.

Źródło

Pudelek pisze tak:

Marcin Meller napisał w skrócie, że nie chce moralizować, ale on po prostu ściąga sobie wszystkie filmy i płyty legalnie z zagranicznych serwisów, płaci za wszystko i inni powinni chyba robić to samo. [..] Meller zarabia jakieś 40 albo i z 60 tysięcy złotych miesięcznie. Nie chodzi o to, żeby go dokładnie liczyć, ale pokazać skalę jego oderwania od ludzi, do których się zwraca. [...] I na poważnie zestawia znany sobie i swoim znajomym świat i rzeczywistość ze światem młodych ludzi, z których pewnie 80% (tych którzy w ogóle mają pracę) zarabia dokładnie tyle, żeby się w miarę ładnie ubrać, najeść, (być może) wynająć malutkie mieszkanie czy pokój i ewentualnie pójść dwa czy trzy razy w miesiącu na imprezę.

Czy jego rada skierowana jest do nich? Jak myślicie, ile obejrzą filmów, gdy uda się już zdusić Internet? Czy powinni jego zdaniem czuć się wykluczeni z tej rzeczywistości już nie tylko finansowo ale i kulturalnie? Bo to pytanie sprowadza się właśnie do tego: Na ile filmów i płyt byłoby ich legalnie stać? A może powinni słuchać radia, w którym nasze elity puszczają im świetną muzykę? I czekać na filmy w telewizji przerywane godziną reklam.

Innymi słowy: w całym tym ACTA chodzi o to, że „młodzi ludzie” (bo tam na ulicy właściwie większość to niepełnoletni, co nie? :>) protestują bo chce im się odciąć strumień darmowych „pirackich” filmów i muzyki. A rząd i celebryci są be, bo tego nie kumają, bo mają wypchane portfele.

Otóż nie! W tym proteście nie chodzi o pirackie filmy i muzykę. Tych zresztą nikt by nie ściągał gdyby w Polsce mógł bezproblemowo zacząć działać Netflix, Lovefilm, Spotify i iTunes (a nie może głównie przez organizacje typu ZAIKS, które uznają te serwisy za zagrożenie)! Chodzi o to, że polski rząd za plecami społeczeństwa betonuje złe prawo, które odbijać nam się będzie czkawką przez długie lata. Z tego powodu protestują obywatele (nie „internauci”!) i dobrze byłoby żeby ten przekaz trafił do mainstreamowych mediów, zamiast pogłebiać stereotypy o „internetowych młodocianych piratach”.

Oczywiście zgadzam się z Marcinem Karpezo, że tekst może tak czy inaczej pomóc, bo dotrze zapewne do 20% naszego społeczeństwa i część z tych osób podpisze wniosek o referendum w sprawie ACTA. Z punktu widzenia budowania stereotypów uważam go jednak za szkodliwy i nie zdziwiłbym się gdyby napisał go sam Zbigniew Hołdys.

Na początku tygodnia Boni zapowiadał, że po podpisaniu nastąpią konsultacje, które powinny odbyć się przed podpisaniem tego dokumentu (w końcu za to właśnie przepraszał). Czeka nas teraz proces ratyfikacji w PE oraz ratyfikacji przez wszystkie kraje, które podpisały ten dokument. Kilka ważnych rzeczy:

Premier twierdził, że ACTA musi zostać podpisana dziś i musimy to zrobić bo jak nie to będziemy jedyni. Niestety zostaliśmy wprowadzeni w błąd, praktyka pokazała, że podpisać nie musieliśmy (odrzucać z resztą też nie: trzecim wyjściem, którego się domagano było skierowanie ACTA do Trybunału Sprawiedliwości UE w celu sprawdzenia zgodności tego dokumentu z prawem europejskim), a w dokumencie deadline dotyczący podpisania lub nie ustalony jest na 31 marca 2013. ACTA nie została dziś podpisana przez: Cypr, Estonię, Słowację, Niemcy i Holandię. Ostatnie dwa kraje powołały się na względy proceduralne i jak twierdzą jedynie opóźniły podpisanie. Wydaje się, że można było zrobić wszystko, a wiemy, że nie zrobiono nic.

Kalendarz działań zostanie najprawdopodobniej rozpisany w okolicach przyszłego tygodnia. Cała dyskusja w naszym kraju odbywać będzie się niestety już po czasie, choć ACTA wciąż może zostać zablokowane na kolejnych dwóch etapach. Zachęcam do odwiedzania strony acta.wikidot.com, gdzie w najbliższym czasie powinny pojawiać się najświeższe informacje dotyczące dalszych losów tej umowy oraz posta na moim blogu w którym rozważam jak powinny wyglądać teraz rozmowy grupy Dialog z rządem.

W notce „ACTA sukcesem polskie prezydencji” czytamy:

Polska prezydencja może pochwalić się kolejnym sukcesem. Jak poinformowało Ministerstwo Gospodarki, Rada UE podjęła decyzję o podpisaniu umowy handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrobionymi. Resort podkreślił, że był to jeden z jego priorytetów obranych na okres polskiego przewodnictwa w Radzie Unii.
[...]
Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA) to porozumienie bazujące na regułach WTO. Jak podkreśla Ministerstwo Gospodarki zapobiega ono głównie naruszeniom własności intelektualnej, bez względu na rozmiar prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności w sektorach takich jak rolnictwo, przemysł, sztuka, kultura i nauka.
[...]
cieszy rola jaką w tym procesie odegrała Polska, a w szczególności przedstawiciele Departamentu Polityki Handlowej Ministerstwa Gospodarki, którzy w drugim półroczu przewodniczyli pracom Komitetu ds. Polityki Handlowej UE (TPC). Jak zauważa MG, Komisja odegrała wiodącą rolę w procesie uzgodnienia możliwości wyrażenia zgody Rady UE na podpisanie dokumentu.

Proponujemy podziękować rządowi za zaangażowanie i zachęcić go do dalszej pracy!

UE podpisze ACTA najprawdopodobniej za tydzień.

Po kilku nieudanych próbach w 2010 roku udało się zarejestrować Misyjny Kościół Kopimizmu. Jego założycielami są piraci, którzy uważają, że kopiowanie to nie kradzież, a sposób na rozwój ducha i intelektu.

Od sirmacika:
Kopimizm żadną miarą nie polega na piraceniu. Jest dzieleniem się danymi, filozofią, ruchem i obecnie religią, która namawia do dzielenia się, nie piracenia, ale namawiania pozostałych do kopiowania treści którą samemu się produkuje. Brdzo mocno powiązane z kopimizmem jest DataLove, które mówi między innymi o tym, że dane nie są ani dobre ani złe i powinny mieć zapewniony swobodny przepływ.

Warto dać znać pozostałym użytkownikom sieci, że chcemy by nasza treść była kopiowana i rozpowszechniana przez umieszczanie pod stworzoną przez nas treścią symbolu KOPIMI:

Zarówno iOS App Store jak i Android Market mają te funkcje, jednak Windows 8 jest inny – jest stworzony dla PC, który dla wielu użytkowników jest głównym (albo jedynym) narzędziem, a ilość kupionych komputerów w przyszłym roku będzie liczona w setkach milionów sztuk.

„Everything is made in China” czyli piractwo zorganizowane

Czy wyobrażacie sobie sytuację, w której zasady własności intelektualnej są surowo przestrzegane i objęte specjalną troską chińskiego rządu? Od kilku lat prawo w kraju słynącego z masowego eksportu nielegalnych produktów, kraju nazywanego nawet światową stolicą fałszerstwa, zmienia się stopniowo na niekorzyść piratów, oferując widmo zmniejszenia strat oryginalnym przedsiębiorcom, których wizerunek i zyski cierpią z powodu tanich podróbek. Od 2007 roku zmieniono zapisy w ustawach, dzięki którym piractwo podlega dokładniejszej kontroli. Walka z nim w Chinach zaczyna przynosić rezultaty w postaci konfiskat i niszczenia nielegalnych produktów, rozpraw sądowych i aresztowań. Naturalnie, to tylko kropla w morzu potrzeb, ale rząd Chin stara się robić dobrą minę do złej gry i w kontaktach międzynarodowych tworzyć wizerunek państwa prawa.

Trudno jednoznacznie stwierdzić czy Wang Jinzhen, wiceprezes Chińskiej Rady Promocji Handlu Międzynarodowego reprezentuje faktyczne, wewnętrzne stanowisko swojego rządu wobec nielegalnego obrotu podróbkami (piractwo szacuje się przecież na 8% chińskiego PKB). Trudno przewidzieć też efekt, jaki przyniesie milion pracowników zajmujących się egzekwowaniem prawa autorskiego w kraju, w którym masowo wytwarza się imitacje nie tylko ubrań, ale i biżuterii, samochodów czy nawet zabytków. Spektakularnym przykładem przedsiębiorczości piratów jest nie tyle „nowa” wersja MacBooka, co reklamujący go autentyczny pracownik Apple.

W ciągu ostatnich miesięcy Chiny zawarły międzynarodową współpracę z Namibią i namawiają wszystkie kraje do zgłaszania nielegalnego towaru pod odpowiednim numerem telefonu. Pomimo plagi, jaką jest piractwo na skalę światową, Wang Jinzhen zapowiada, iż położy kres poczynaniom producentów fałszywek, i jednocześnie zapewni triumf produktów wysokiej i pewnej jakości. Jednak chyba nawet rząd Chin nie wierzy w prędkie zwycięstwo nad rodzimymi fałszerzami.

Dostało się też naszemu rodzimemu FilesTube.com, który niedostępny jest już z terenu Malezji.

Malezja jest często chwalona przez zwolenników deregulacji i wolnego rynku. Jej premier, Datuk Seri Najib Razak, jeszcze w kwietniu na konferencji blogerów obiecywał, że nie będzie blokował stron internetowych. Czy Wam też z czymś się to kojarzy?

Teraz blokuje, bo jak się okazuje, strony te działają sprzecznie z prawem Malezji, a to co „jest nielegalne offline powinno też być nielegalne online”. Czy poinformowanie kogoś na którym rynku może dostać „pirackie” płyty, jest przestępstwem? Bo to właśnie odpowiednik agregatorów plików torrent.

Dokument nakazujący blokady, który wyciekł już do sieci, wygląda tak:

Specjalny kod błędu został stworzony na potrzeby tego ograniczenia. Jeśli na ekranie zobaczysz napis:

Failed to fetch license for [movie title] (error 49)

to znaczy, że Google wykrył Cyanogenmod lub inną alternatywną powłokę zainstalowaną na Twoim Androidzie.

Google tłumaczy taką decyzję niemożnością zabezpieczenia filmu, zrównując tym samym użytkowników alternatywnych powłok z „piratami”.

Grooveshark to serwis umożliwiający artystom wgrywanie swoich nagrać i dzielenie się nimi ze społecznością. Ma ponad 6 milionów użytkowników. Oczywiście jak każdy tego typu serwis, ma problem z użytkownikami uploadującymi nagrania, do których nie mają praw autorskich. Z tego powodu Apple usunął aplikację z AppStore w sierpniu zeszłego roku, po serii skarg od dystrybutorów i organizacji samozwańczo zarządzających prawami autorskimi.

Google dotychczas podchodził dość luźno do spraw walki z „piractwem” za pośrednictwem swoich usług. Przykładowo, wyszukiwarka firmy może być w prosty sposób wykorzystana do szukania plików torrent i radzi sobie z tym nie gorzej niż The Pirate Bay. Ostatnio jednak nad firmą zbierają się czarne chmury. Amerykańscy kongresmeni zarzucają Google niedostateczną ochronę materiałów chronionych prawem autorskim i zastanawiają się, czy samo Google nie sprzyja piractwu poprzez udostępnianie swojej wyszukiwarki w nieocenzurowanej wersji.

Być może z tego powodu firma zdecydowała się pójść na rękę RIAA i usunąć popularną aplikację z Android Market. Ciekawe tylko jak zareagują na tę zmianę kursu użytkownicy.

Nie wiadomo do końca czy to jednorazowa wpadka czy też linie mają w zwyczaju korzystać z nielegalnie pozyskanych filmów, ale napis “Killers 2010 BDRiP AC3 XViD-ILOVE” wyraźnie daje do zrozumienia, że chodzi o kopię pozyskaną z jednej z sieci peer 2 peer, a nie materiałem udostępnianym przez oficjalnego dystrybutora.

Działanie takie trudno jest jednoznacznie potępić, zwłaszcza mając na uwadze przykłady takie jak nadawanie przez Białoruską Telewizję Państwową filmu „Hurt Locker” w czasie nocy oskarowej czy Ubisoft, który sprzedaje muzykę z gry „Assassin’s Creed” czerpiąc ze źródeł pirackich. W obu przypadkach strony zabezpieczyły bowiem prawa do używania materiału, ale z czystej wygody zdecydowały się użyć serwisów peer 2 peer do pozyskania kopii.

To że film „Killers” jest kopią nie oznacza więc, że Arabia Saudyjska nie ma licencji by pokazywać film – po prost czasami wygoda sprawia, że pomija się oficjalne kanały dystrybucyjne.

Zdjęcie powyżej zostało wykonane podczas lotu między Dubajem i Riyadh w ostatni poniedziałek i zostało zamieszczone na Twiterze przez użytkownika @Alwagait.

W 2007 roku praktykowało je aż 16% Amerykanów podłączonych do Internetu. Spada również średnia liczba utworów muzycznych (raport dotyczył muzyki) ściągniętych w ciągu kwartału przez statystycznego Smitha. W ciągu trzech ostatnich lat spadła ona z 35 do 18.

Dane dotyczą tylko użytkowników programów P2P jak Limewire (niedawno zamknięty przez władze) czy Bittorrent, mogą być więc nieco zakłamane, gdyż nie biorą pod uwagę pojedynczych przypadków ściągania np z RapidShare czy słuchania utworów nielegalnie udostępnionych w serwisach społecznościowych. Na pewno jednak problem „piractwa” przestał być „fundamentalny”, jak chciałaby organizacja IFPI, która w swoim raporcie znów wzywa do walki z osobami dzielącymi się plikami z muzyką.

Mężczyźnie postawiono zarzut udostępniania na forum internetowym linków do serbskiego filmu Montevideo, bog te video.

Sprawy potoczyły się w ekspresowym tempie, gdyż po jednym dniu przesłuchiwania świadków belgradzki sąd wydał postanowienie o zatrzymaniu Cujaka na 30 dni w areszcie. Jednocześnie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ujawniło, że aresztowany jest członkiem popularnego forum, które służy do wymiany plików i umożliwia internautom pobieranie materiałów objętych prawami autorskimi, m.in.: filmów, muzyki czy oprogramowania, oczywiście nie mając do tego uprawnień.

Z decyzją sądu nie zgodziła się lokalna Partia Piratów, która zorganizowała protest pod Wydziałem Filozofii Uniwersytetu Belgradzkiego.

To jednak nie przeszkodziło policji, która już ogłosiła, iż ma zamiar namierzyć osoby, które pobrały film z forum i postawić je przed wymiarem sprawiedliwości.

Czy to okaże się skuteczne? Nie wiadomo, skoro dotychczasowe nagłaśnianie procesów ,,nieuczciwych” Internautów, walka z serwisami torrentowymi czy kolejne akcje edukacyjne przemysłu rozrywkowego nie przyniosły rezultatów…

EDIT by Norbert: Nie zamierzam tego oceniać ani nawet usuwać, ale nie da się ukryć, że to jest marketingowy (pre)duplikat innego niusa – o czym wybitnie świadczą komentarze, powyższa treść oraz treść którą właśnie podlinkowałem.

Wynika z nich, że dla przeważającej większości Duńczyków ( aż 70%) pobieranie plików do prywatnego użytku jest w pełni popierane, z czego15-20% spośród tych użytkowników, uznało je dodatkowo za w pełni akceptowalne! Zaledwie 30% obywateli Danii uznało, że piractwa Internetowego nie godzi się tolerować.

Mimo licznych akcji antypirackich prowadzonych już od lat okazuje się, że odnoszą one ,,zerowe” sukcesy. Dowodem na to są wyniki badań z 1997 roku- wtedy również tylko 30 % ankietowanych potępiło piractwo Internetowe.

Wystraczyło jednak zmienić troszeczkę treść pytania i zapytać, czy pobieranie plików, a następnie sprzedawanie ich znajomym jest dobre, by uzyskać odpowiedź negatywną od 75% ankietowanych. Nic dziwnego, że pytanie uzyskało taki wysoki negatywny wynik. Przecież sprzedawanie czegokolwiek innego przyjaciołom w celu uzyskania korzyści finansowych zostałoby uznane za nieakceptowalne społecznie, co czyni ten wynik bezużytecznym.

Ostatni akapit został usunięty przez redakcję z powodu naruszenia regulaminu pisania niusów (konkretnie: prywatna opinia w niusie – od tego są komentarze.

Pod lupę wzięto ponad 50 tys. torrentów, które udostępniane są m.in. w serwisach The Pirate Bay i Mininova.

W wyniku przeprowadzonych badań udało się sporządzić listę 100 użytkowników, którzy stanowią źródło 67% udostępnionych plików.

Weryfikacja najbardziej aktywnych użytkowników okazała się możliwa dzięki szybkiemu  sprawdzaniu nowych torrentów. Gdy krótko po opublikowaniu były udostępniane tylko przez jedną osobę, można było zweryfikować jej IP.

Odkryto także, że dużą część dostępnych torrentów stanowią pliki, których opis nie odpowiada zawartości, m.in. zakamuflowane materiały pornograficzne i malware (około 30% plików).

Jest wielce prawdopodobne, że za część fałszywych plików odpowiadają przedstawiciele przemysłu filmowego i muzycznego, próbujący za pomocą BitTorrenta rozpowszechniać swoje apele o przestrzeganie praw autorskich.

Trzeba też pamiętać, że sieci P2P są wykorzystywane do zbierania informacji o osobach, które pobierają pliki, by grożąc procesem wymusić korzystną ugodę.

Podczas badań okazało się, że głównym i właściwie jedynym motywem działań tej nielicznej grupy, która odpowiada za większość treści udostępnianych za pomocą sieci P2P, jest okazja do dość szybkiego i łatwego zarobku. Można to było osiągnąć, poprzez przyciągnięcie jak największej liczby użytkowników do swoich katalogów torrentów, wypełnianie stron reklamami oraz oferowanie płatnych kont, zapewniających różnego rodzaju korzyści.

Na podstawie tych danych można wywnioskować, że tak naprawdę ciągłe narzekanie przemysłu rozrywkowego na piractwo zmniejszające zyski, jest mocno przesadzone, biorąc pod uwagę łatwość, z jaką namierzono osoby odpowiedzialne za większość udostępnianych przez BitTorrent plików.

Gdyby wytwórnie rzeczywiście chciały ograniczenia piractwo, bez najmniejszego trudu mogłyby to robić, wytaczając procesy najaktywniejszym użytkownikom. Jednak okazuje się, że dużo bardziej opłacalne jest tolerowanie piratów i nękanie pozwami wielu internautów pobierających i udostępniających dane na dużo mniejszą skalę.

Przedstawiciele BSA podają, że znaczna część zgłoszeń przypadków piractwa pochodzi od byłych bądź też aktualnie zatrudnionych pracowników. Kierują nimi zazwyczaj dwa powody: albo nie chcą pracować na nielegalnych narzędziach albo mszczą się za złe traktowanie.

Nawet jeśli piracki program został na komputer ściągnięty przez pracownika, to za ,,posiadanie” go w firmie odpowiada kadra zarządzająca. Dlatego też BSA zaleca firmom stosowanie systemów do zarządzania licencjami oraz infrastrukturą IT w przedsiębiorstwach i urzędach.

Jak dotąd popyt na oprogramowanie do zarządzania licencjami jest w Polsce niższy niż w Europie Zachodniej. Być może dzieje się tak dlatego, że wiele polskich firm lekceważąco odnosi się do kwestii legalności oprogramowania. Chociaż uzyskanie nielegalnego oprogramowania jest przestępstwem zagrożonym karą pozbawienia wolności do lat 5, to dotychczasowe najwyższe odszkodowanie wyniosło ponad 500 tys. zł w wypadku gdy naruszenie miało charakter zawiniony- potrójna wysokość wynagrodzenia (opłaty licencyjnej).

Na potrzeby kampanii BSA uruchomiło także infolinię pod numerem 801 480 000. Za jej pośrednictwem można zgłaszać przypadki piractwa w firmach.

Bany zdarzały się już wcześniej. Na przykład z powodu próby kombinowania z kodami przy zakupach w PlayStation Network Store. Po banie, próba zalogowania do PSN kończyła się błędem o numerze 8002a227 a ban nie zawsze był permanentny. Teraz jednak, zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami, pojawiły się już ponoć bany z powodu wykrycia w konsoli modyfikacji typu Jailbreak. Chodzi m. in. o te konsole, na których można uruchamiać obrazy iso (po odpowiedniej modyfikacji oryginalnego softu).

Warto przypomnieć, że jakiś czas temu Microsoft odciął od sieci pirackie (przerobione) konsole do gier XBOX 360. Przez moment firma z Redmond zablokowała nawet w przerobionych urządzeniach dyski. Na szczęście, pod naciskiem opinii publicznej i oburzonych użytkowników, wycofała się z tego kontrowersyjnego pomysłu na „odwet”. Jednak nadal właściciele przerobionych urządzań nie mogą korzystać z usługi Xbox Live (która nota bene bardzo długo i tak nie była dostępna dla polskich użytkowników konsoli; jednym z pretekstów braku jej dostępności w Polsce była skala piractwa w naszym kraju i powszechny proceder przerabiania konsol – zobacz: Użytkownicy XBOX są oburzeni antypiracką akcją Microsoft).

Tymczasem już od pewnego czasu w sieci krążyły pogłoski, iż Sony zamierza pójść w ślady Microsoft’u i również użytkownikom przerobionych konsol PS3 grożą bany. Pisałem o tym w artykule, w którym zauważyłem, że z jednej strony łamanie zabezpieczeń jest oczywiście nielegalne, z drugiej strony konsument powinien mieć prawo korzystać z zakupionego produktu jak mu się żywnie podoba – z zachowaniem jego pełnej funkcjonalności. Jeżeli zatem pogłoski o banach z powodu Jailbreak’a okażą się prawdziwe, tym bardziej aktualne stanie się moje pytanie: gdzie jest granica między prawami własności intelektualnej a prawami konsumenta?

Ponadto warto by się zastanowić, czy „wieczysty ban” bez prawa do rehabilitacji (np. przywrócenie fabrycznego stanu konsoli – nawet w autoryzowanym serwisie SONY, choćby za opłatą), nie jest po prostu środkiem zbyt ekscesywnym? W końcu nawet po „odsiadce” jest coś takiego jak zatarcie skazania (osoba po odpowiednio długim czasie jest traktowana jako niekarana). Każdy, nawet użytkownik konsol;), powinien mieć zatem prawo do rehabilitacji. Ta sama uwaga dotyczy zresztą zbanowanych konsol Xbox. Bo co prawda, dyski zostały w nich odblokowane, jednak ich użytkownicy wciąż nie mogą się cieszyć  graniem on-line w sieci za pośrednictwem Xbox Live.

Największym źródłem materiałów tego typu jest sieć BitTorrent, stanowiąca 17,8 % całego ruchu w Internecie, a 63,7 % ruchu w tej sieci wymiany plików to bezprawne rozpowszechnianie materiałów nie-pornograficznych, które są chronione prawami autorskimi.

Pliki pobierane z pozostałych miejsc dzielenia się plikami, takich jak eDonkey, Gnutella, Usenet, to w około 86,4 % materiały nie-pornograficzne, których udostępnianie narusza prawa autorskie. To z kolei stanowi 5,8 % ruchu w Internecie.

Jeżeli chodzi o kategorie materiałów pobieranych z BitTorrent, to na 10 000 przebadanych najpopularniejszych treści 35,8 % stanowi pornografia (prawdopodobnie w większości nielegalna), 0,48 % materiałów nie udało się sklasyfikować, a 63,7 % stanowiły nie-pornograficzne treści naruszające prawa autorskie, w tym 35,2 % to filmy, 14,5 % programy telewizyjne, 6,7 % gry, 4,2 % oprogramowanie, 2,9 % muzyka i 0,2 % książki (tekstowe i audiobooki).

Warto zaznaczyć, że tylko jeden na 10 000 przebadanych plików był rozpowszechniany legalnie!

Źródło: www.tylkolegalnie.pl

Badanie anonimowego użytkownika dowodzi, iż od 8 stycznia 2010 do 21 stycznia 2011 firmy roszczące sobie prawa autorskie do materiałów, które wyciekły do sieci, pozwały aż 99 924 indywidualnych użytkowników sieci p2p. Większość z nich stanowią użytkownicy sieci BitTorrent, niewielki odsetek osób to użytkownicy ed2k. Z tych wszystkich pozwów 80 zostało oficjalnie przyjętych do sądu, 68 jest wciąż aktywnych, a 70 914 pozwanych wciąż jest w niebezpieczeństwie dosięgnięcia przez ramię prawa.

Pierwszymi, którzy rozpoczęli falę pozwów, byli twórcy filmu „W pułapce wojny” („The hurt locker”). Sprawę zauważyły tzw. trolle praw autorskich, które rozpoczęły zalewać użytkowników sieci p2p pozwami. Najwięcej z nich wystosowali producenci filmów porno.

Taki przebieg sprawy spotkał się z krytyką organizacji Electronic Frontier Foundation. Trolle nie mają tak na prawdę faktycznych dowodów na to, że dany użytkownik pobrał materiał chroniony prawem autorskim. Zmienne IP jest wykorzystywane przez dostawców usług internetowych na masową skalę, dlatego osoba, która dziś posługuje się w światowej pajęczynce takim adresem IP, jutro może posługiwać się innym. Poza tym, z komputerów korzystają także inne osoby, nie tylko domownicy, ale także i goście rodziny. Nigdy nie wiadomo, czy to nie przypadkowy gość nie dokonał złamania prawa autorskiego poprzez pobranie danego materiału. W dyskusji na temat całej sytuacji jeden z użytkowników serwisu TorrentFreak podsunął interesującą analogię – jeśli ktoś ukradnie samochód, a następnie pojedzie nim okraść sklep, to nie karzemy za to przestępstwo właściciela samochodu, a osobę, która dokonała przestępstwa. W tym przypadku firmy zachowują się jak trolle – zasypują użytkowników p2p pozwami i liczą na to, że zapłacą oni grzywnę bezpośrednio, straszeni pozwem sądowym. W ten sam sposób zachowywał się serwis Pobieraczek, który za swoje działanie został ukarany przez UOKiK. Takie działanie jest wysoce niemoralne.

Corynne McSherry z EFF skomentowała tę sprawę tak:

Właściciele praw autorskich mają prawo chronić swoją twórczość, jednakże nie mogą używać do tego takich podłych i nieuczciwych metod. Prosimy sądy o to, by bronili praw każdego z pozwanych użytkowników, zamiast pozwalać tym trollom po prostu pogrywać sobie z systemem.

Arkusz kalkulacyjny z danymi dotyczącymi owych pozwów zostały udostępnione publicznie przez twórcę w Google Docs.