Motorola ma możliwość odwołania się od wyroku, ale Apple może żądać jego natychmiastowego wykonania. Będzie wtedy ryzykować konieczność wypłacenia odszkodowania Motoroli gdyby wyrok został zmieniony na jej korzyść w apelacji. Jest to więc sytuacja podobna jak w przypadku niedawnego wyroku na korzyść Motoroli.

Jest jednak istotna różnica w sytuacji tych firm: odszkodowanie, które musiałaby wypłacić Motorola za niesłuszne (o ile za takie zostałoby uznane) zablokowanie sprzedaży iGadżetów mogłoby zagrozić jej istnieniu – a jeśli byłoby to po zakończeniu przejęcia przez Google, kosztować kwotę podobną do kwoty przejęcia. Apple tymczasem ma swobodnej gotówki ponad 8 razy więcej niż cena przejęcia MMI, raczej więc nie będzie się zbyt długo wahać.

Motorola może jeszcze wnieść do wyższego sądu o zawieszenie wykonania wyroku, co na pewno zrobi. Podobnie postąpiło Apple i zawieszenie wykonania uzyskało.

Z sytuacji tej można wyciągnąć trzy wnioski:
1. Nie jest prawdą, że w Europie nie ma patentów na oprogramowanie.
2. W Niemczech patenty bywają jeszcze głupsze i łatwiej egzekwowalne niż w USA.
3. Największą innowacją od wynalezienia kuszy jest gest odblokowania telefonu palcem.

Nie jest to jak w przypadku uzyskiwanych przez Apple zakazów dotyczących urządzeń Samsunga zabezpieczenie na czas procesu, tylko wyrok w pełnym postępowaniu sądowym. Podobnie jak także korzystny wyrok uzyskany w grudniu przez Motorolę nie jest on prawomocny. O ile jednak grudniowy wyrok zapadł w wyniku błędu proceduralnego prawników Apple i dotyczył patentów objętych zobowiązaniem FRAND, obecny zapadł po pełnym postępowaniu i dotyczy patentów nieobjętych takim zobowiązaniem.

Motorola obecnie może zdecydować się na żądanie natychmiastowego wykonania tego wyroku. Niemieckie prawo wymaga w takim wypadku by Motorola przedstawiła gwarancję pieniężną, której wysokość sąd ustalił na 100 milionów Euro (Apple żądał prawie 3 miliardów). Taka decyzja narazi też Motorolę na ryzyko wypłaty odszkodowania gdyby apelacja, którą Apple na pewno wniesie, została uwzględniona. Wysokość takiego odszkodowania ustaliłby sąd w oddzielnym postępowaniu a kwota może być zarówno wyższa jak niższa niż kwota gwarancji.

O ile więc nie jest pewne czy wyrok spowoduje szybkie zniknięcie iGadżetów z rynku, na pewno jest znaczącym krokiem na drodze do pokonania Apple w wojnie patentowej.

Na blogu Floriana Mullera pojawił się wpis sugerujący, że Motorola Mobility wygrała przed niemieckim sądem proces, uzyskując zakaz sprzedaży mobilnych urządzeń Apple z rygorem natychmiastowej wykonalności. Motorola zarzucała Apple naruszenie dwóch patentów dotyczących technologii 3G, tak więc zakaz najprawdopodobniej dotyczy iPhone’a i iPada (być może z wyjątkiem wersji WiFi).

Najbardziej zaskakujące jest, że wyrok to default judgment, co by oznaczało, że Apple w ogóle nie próbowało się bronić w tym procesie – nie jest to typowa postawa tej firmy. Co prawda Muller pisze, że jest to czasem stosowana strategia procesowa strony, która nie dotrzymała jakiegoś terminu (przegranie pierwszego procesu bez walki i obrona dopiero w apelacji), jest to jednak strategia bardzo ryzykowna. Być może właśnie przekonuje się o tym Apple.

Muller jest bardzo ostrożny w relacjonowaniu sprawy, podejrzewa nawet, że może to być fałszerstwo. Ani MMI, ani Apple nie potwierdziły, ani nie zaprzeczyły prawdziwości przekazanego Mullerowi dokumentu.

Notka blogowa Drummonda odbiła się szerokim echem w Internecie. Tak szerokim, że Microsoft musiał zareagować. Microsoft General Counsel, Brad Smith, napisał na Twitterze, że wykupienie patentów Novella (o czym pisaliśmy przy okazji niusa o sprzedaży Novella) nie było atakiem w Google i że firma z Redmond proponowała nawet konkurentowi wspólne wykupienie własności intelektualnej.

Oliwy do ognia dodał Frank Shaw, dyrektor ds komunikacji, który zasugerował, że Drummond nie wie wiele o sprawie i powinien pogadać ze kolegą firmowym, Kentem Walkerem, który to negocjował z Microsoftem przejęcie patentów.

Sprawa jest więc wesoła. Google żali się, że Microsoft przejmuje patenty i dogaduje się przeciwko niemu wespół z Apple, a wcześniej sam negocjuje z Microsoft wspólne tych patentów przejęcie. Schizofrenia? Problem w komunikacji? Czy zwykły PR?

Fundusz został już ochrzczony pierwszym działającym w majestacje prawa i pod płaszczykiem państwa trollem patentowym, czyli firmą nie wymyślającym własnych wynalazków, a skupującym patenty innych, by potem wykorzystywać je w sądach.

Firma ma początkowy kapitał 100 milionów euro i służyć ma za „hub” łączący wynalazców, którzy chcą uzyskać korzyści z patentów, które wyrobili, a firm, które mają zamiar wykorzystywać te opatentowane technologie w praktyce.

Być może jest to przygotowywanie gruntu pod europejski system patentowy, który Francja bardzo wspiera, a który, zdaniem wielu, mógłby ostatecznie zalegalizować patenty na oprogramowanie w Europie.

Jeśli Google Translate wam nie straszny, polecamy tłumaczenie oryginalnej wiadomości po francusku.

Już wiosną zeszłego roku Steve Ballmer twierdził, że Android narusza patenty Microsftu. To samo powtórzył jesienią mówiąc, że „oczywiście nie jest darmowy, ma swoją cenę, wynikającą z naruszania patentów”.

Teraz wiemy na ile dokładnie wycenia tę „własność intelektualną”. W przypadku HTC jest to 5 dolarów od każdego telefonu, ale w przypadku innych firm dystrybuujących system Android, cena ta rośnie podobno nawet do 12,5 dolara.

To dość zabawne, że na telefonach z Android, systemem wymyślonym i stworzonym przez Google, w oparciu o jądro Linuksa, zarabia firma z Redmond, która na rynku mobilnym jest daleko w tyle za liderami i dopiero niedawno stworzyła nowoczesny system operacyjny na smartfony, który może się równać z konkurencją. Ciekawe jest też, że Microsoft nie pozywa bezpośrednio Google, a dystrybutorów systemu. Z nimi łatwiej się dogadać, bo najczęściej są również, jak HTC, dystrybutorami Windows Phone.

Jak sądzicie, czy 5 dolarów to dużo czy mało za możliwość nie korzystania z oprogramowania Microsoftu?

Fakt, że nie chodzi o kod stworzony przez Google, a o fragmeny jądra Linuksa, nadaje sprawie zupełnie innego charakteru niż większość patentowych batalii toczących się w Stanach Zjednoczonych. Oznacza to, że praktycznie każda firma wykorzystująca ten system może być zagrożona. Bedrock Computer Technologies zdążył już pozwać Yahoo, MySpace, Amazon, PayPal, Match.com i AOL.

O co chodzi w patencie numer 5,893,120, którego tytuł brzmi:

Methods and apparatus for information storage and retrieval using a hashing technique with external chaining and on-the-fly removal of expired data.

czyli w wolnym tłumaczeniu „sposób na składowanie i odtwarzanie informacji korzystając z techniki haszowania z zewnętrznym kolejkowaniem i usuwaniem na bieżąco przestarzałych danych”.

Brzmi jak prosty garbage collector lub zwykłe LRU? Jak najbardziej. Patent przyznany został w 1997 roku, a pozew złożony przez firmę w roku 2009. Oczywiście istnieje tzn „prior art” czyli niezależne implementacje tego samego, dość banalnego pomysłu, sprzed roku 1997, a może nawet z lat 70-tych. Nie wiadomo więc dlaczego teksański sąd przychylił się do wniosku oskarżenia i nałożył na Google karę. Wiadomo natomiast, że sprawa nie zakończy się na pierwszej instancji. Rzecznik Google zapowiada, że będzie „bronił społeczności open source przed tego typu atakami” (choć w tym wypadku broni główne samego siebie) więc można spodziewać się apelacji.

Samsung pozwał Apple w trzech krajach: Korei, Japonii i Niemczech. W sumie zarzuca firmie z Cupertino naruszenie 10 patentów. Dotyczą one m.in.:

• redukcji zużycia energii podczas transmisji danych,
• technologii 3G związanych z redukcją liczny błędów podczas transmisji danych,
• technologii związanych z przesyłaniem danych w sieciach bezprzewodowych.

Samsung nawet nie kryje się z tym, że pozew jest prostą odpowiedzią na ostatnie działania Apple (choć dotyczy zupełnie innych technologii). Koreańska firma liczy prawdopodobnie na ugodowe rozwiązanie, które pozwoli obu firmom na dalszą współpracę. Nie jest bowiem tajemnicą, że Apple to drugi z największych klientów Samsunga (po Sony), generujący 5,68 miliardów dolarów rocznego obrotu firmy (całkowity obrót to $142 miliardów).

Losy aukcji, która ma wyłonić nowego właściciela patentów, jeszcze nie są przesądzone. Google, a także inni liderzy rynku, m.in. Apple, odbyli na razie serię tajnych rozmów z Nortelem. W aukcji, która ma odbyć się w czerwcu, składane będą oferty powyżej 900 milionów dolarów (jest to oferta Google otwierająca aukcje).

Google na blogu podkreśla, że jest młodą firmą, która nie miała okazji jeszcze zbudować swojego patentowego portfolio. Mimo, że firma jest zaangażowana w walkę o reformę patentową, w obecnym stanie prawnym zakup patentów jest dla niej jedną ze skutecznych form obrony w sporach sądowych. Dzięki zakupowi patentów Google może nie tylko skuteczniej odpierać ataki sądowe swych rywali a nawet odstraszyć wiele firm które planują pozwać Google lub jednego z jego partnerów.
Wygrana w aukcji pozwoliłaby Google uzyskać znaczną przewagę nad Oracle z którym rozpoczęła batalię sądową w zeszłym roku o naruszenie 7 patentów związanych z Javą.

Sędzia z Amerykańskiej Międzynarodowej Komisji Handlu (the U.S. International Trade Commission) w Waszyngtonie powiedział, że Apple nie naruszyła żadnego z pięciu patentów Nokii.

Dwaj producenci telefonów komórkowych rozpoczęli batalię sądową jeszcze w październiku 2009, kiedy Nokia oskarżyła Apple o naruszenie patentów i zażądała tantiemów od milionów sprzedanych iPhonów od momentu wejścia na rynek produktu (tj. od 2007 roku). Nokia twierdziła, że Apple naruszał patenty, które fińskie przedsiębiorstwo określało jako „pionierskie innowacje”, odnoszące się do funkcjonowania aparatu fotograficznego w komórkach, żywotności baterii, ekranów dotykowych czy głośników. Domagała się od Komisji wydania zarządzenia zakazującego importu iPhonów do Stanów Zjednoczonych. Apple nie pozostał dłużny i również oskarżył fińskiego konkurenta na rynku o naruszenie kilku patentów.

Nokia postanowiła na razie wstrzymać się od szczegółowych komentarzy.

Nie zgadzamy się że nie było naruszenia, ale musimy zaczekać na szczegóły orzeczenia sądowego by podjąć dalsze decyzje w tej sprawie

powiedziała rzeczniczka Laurie Armstrong, z fińskiej siedziby Nokii.

Kristin Huguet, rzeczniczka Apple, też uchyliła się od komentarzy.

Spór jest jeszcze w fazie początkowej i należy poczekać na pełną wersję orzeczenia, która będzie podana do publicznej wiadomości jak tylko obie firmy przekażą sądowi niejawne informacje biznesowe. W następnej instancji orzeczenie zostanie poddane ponownemu przeglądowi przez sześcioosobową Komisję. Ostateczna decyzja ma zapaść 1 września 2011.

Przy pisaniu tego newsa korzystałam też z informacji na stronie dailymobile.se

Filmy w sieci to nic nowego, jednak do tej pory nie doczekały się traktowania jak obywatela pierwszej kategorii, jak obrazki czy tabele. W związku z przygotowaniem do publikacji HTML5 ma się to zmienić, ale trwają spory o to, któremu kodekowi zostanie przyznane miano domyślnego formatu znacznika <video>. Część przemysłu stawia na H.264, podczas gdy przedstawiciele WiOO liczyli na Theorę.

Tymczasem niedawno Google uwolniło kod VP8 i błyskawicznie posypały się jego wdrożenia, zarówno programowe jak i sprzętowe, co mocno zmienia układ sił. VP8 zresztą pochodzi od tego samego przodka, co Theora – kodeka VP3 – i po otwarciu zajął jej miejsce w sporze o domyślny kodek.

Sytuacja dodatkowo spolaryzowała się przez niedawną zapowiedź Google, że wyrzuci domyślną obsługę H.264 ze swojej przeglądarki. W praktyce spowoduje to, że połowa użytkowników przeglądarek będzie mogła wygodnie odtwarzać filmy tylko w jednym formacie, a pozostała połowa – tylko w drugim.

Na razie sytuacja pozostaje w zawieszeniu, ponieważ i tak standardowo filmy odtwarza się z wykorzystaniem Flasha, wiec nie ma większego znaczenia jak są kodowane. Jednak najpopularniejsza hurtownia filmów, YouTube, należy właśnie do Google, który stopniowo przekodowuje swoje zbiory do formatu WebM (kontener zawierający obraz VP8), a Flash jest coraz powszechniej uznawany za protezę, i to często krytykowaną.

H.264 jest otwarty w tradycyjnym rozumieniu, a jego implementację oferuje np. wolnoźródłowy x264, jednak można za niego pobierać opłaty patentowe, podczas gdy Google zrzekło się ich w stosunku do VP8. W tej sytuacji stojące za H.264 MPEG-LA (organizacja niezależna od MPEG) postanowiło wytoczyć ciężkie działa i zwołuje pospolite ruszenie właścicieli niewygasłych patentów, aby zgłaszali ich naruszenia przez VP8.

Nie wiadomo jeszcze, czy takowe znajdą, ale wskazuje to na determinację MPEG-LA. Tego typu batalie prawne zwykle trwają długo, w tym wypadku może jednak chodzić nawet o coś prostszego: podważanie zaufania do VP8, demonstrację siły lub obietnicę wygodnej opłaty „przy jednym okienku” (choć H.264 też może być uwiązane na dodatkowych sznurkach – system patentowy wyklucza stuprocentową pewność czy coś nie jest przypadkiem opatentowane przez jeszcze kogoś innego).

Na tym tle ruch MPEG wygląda jak wsparcie dla kodeka VP8 lub przynajmniej uznanie wagi problemu, choć za wcześnie jeszcze na jednoznaczne interpretacje. W założeniach mowa o wydajności lepszej niż w MPEG-2 i w miarę możliwości bliskie wydajności AVC Baseline Profile.

W wolnej chwili można przeczytać nowy wpis na blogu projektu WebM o zaletach VP8 w zastosowaniach interaktywnych, np. konferencjach wideo.

FFII zwraca uwagę, że próba tak istotnych zmian prawnych w trybie „super-szybkim” narusza podstawowe zasady demokracji a także zauważa, że „Europa to nie tylko potrzeby niemieckiego przemysłu”. W związku z tym w liście otwartym zaapelowano do Parlamentu Europejskiego o odroczenie głosowania tak, by możliwa była niezbędna dla demokracji debata nad proponowanymi zmianami. Pod apelem oprócz FFII podpisały się April i FSF a podpisują, bądź zamierzają podpisać, kolejne organizacje branżowe i pozarządowe.

Patent 6.425.828 mówi o

systemie rozproszonego internetowego turnieju, w którym połączeni zdalnie gracze komunikują się z wykorzystaniem urządzeń wejścia/wyjścia z centralnym kontrolerem, który zarządza turniejem.

Pod tak sformułowaną definicję wpadają takie hity jak Call of Duty: Modern Warfare 1 and 2, Call of Duty: Black Ops, Call of Duty: World at War, Blur, Wolfenstein, DJ Hero 2, Golden Eye 007, World of Warcraft czy Mafia Wars i wszystkie ich klony.

To nie pierwszy pozew przeciw znanej firmie. Nie tak dawno, bo w listopadzie ubiegłego roku, ta sama firma, Walker Digital, pozwała Facebooka za to, że w końcu umożliwił użytkownikom kontrolowanie ustawień prywatności. Internetowy gigant uznał oskarżenia za absurdalne i będzie walczył w sądzie o ich oddalenie.

Chodzi o cztery technologie, które rozwijało laboratorium Allena „Interval Research Corp” w Silicon Valley, a w które biznesmen zainwestował dekadę temu 100 milionów dolarów:

• pokazywanie podobnych treści, sugerowanych internaucie na podstawie zawartości aktualnej strony lub aktywności innych użytkowników powiązanych z aktualną treścią,
• listowanie artykułów na temat podobny do aktualnie czytanego,
• wyświetlanie reklam oraz klipów wideo przy treści(!)
• wyświetlanie aktualnych wartości akcji powiązanych z treścią spółek

Pozew brzmi więc jak typowy przypadek trolla patentowego, co zresztą potwierdza profesor Mark Lemley ze a Stanford Law School, specjalista własności intelektualnej i reprezentant firm Google i Netflix w innych sprawach.

Ciekawostką jest jednak, że — przynajmniej tak czytamy w pozwie — Interval Research był wylistowany na stronie „credits” Google w 1998 roku jako jeden z dostawców technologii.

O sprawie na pewno wiele jeszcze usłyszymy, również na łamach OSnews.

Traktat ACTA jest międzynarodowym porozumieniem handlowym, negocjowanym bez jakiejkolwiek nadzoru zwykłych obywateli. Co więcej, jako że jedną ze stron ma być Unia Europejska, polski Parlament nie będzie miał wiele do powiedzenia przy ratyfikacji. Jeżeli chcemy coś uzyskać, musimy działać tu i teraz.

Cztery organizacje (Internet Society Poland, Fundacja Nowoczesna Polska, Fundacja Panoptykon oraz Fundacja Wolnego i Otwartego Oprogramowania) wystosowały Apel do Europarlamentarzystów, celem skłonienia ich do podpisania Deklaracji WD12:

Parlament Europejski (…)
1. uważa, że proponowana umowa nie powinna pośrednio nakładać obowiązku ujednolicenia unijnego prawa autorskiego, prawa patentowego ani prawa znaków towarowych; należy przestrzegać zasady pomocniczości;
2. oświadcza, że Komisja powinna niezwłocznie upublicznić wszystkie dokumenty odnoszące się do prowadzonych negocjacji;
3. jest zdania, że proponowana umowa nie powinna nakładać ograniczeń na rzetelny proces sądowy ani osłabiać praw podstawowych takich jak wolność słowa i prawo do prywatności;
4. podkreśla, że w przypadku istnienia środków cywilnych oceny zagrożeń gospodarczych i zagrożeń dla innowacyjności należy dokonywać przed wprowadzeniem sankcji karnych;
5. uważa, że usługodawcy internetowi nie powinni ponosić odpowiedzialności za dane przekazywane lub przechowywane w ramach świadczonych przez nich usług w stopniu, w jakim oznaczałoby to uprzednie kontrolowanie lub filtrowanie danych;
6. zauważa, że wszelkie środki zmierzające do zwiększenia uprawnień w zakresie kontroli granicznej i konfiskaty towarów nie powinny ograniczać powszechnego dostępu do legalnych, niedrogich i bezpiecznych leków (…).

Aby skłonić europosłów do podpisania Deklaracji, potrzebna jest jak największa presja – na przykład w postaci ilości podpisów pod Petycją. I potrzebna jest od zaraz, jako ze mają oni czas na podpisanie Deklaracji do 8.lipca!

Pamiętamy, jak skuteczna była akcja „Stop Cenzurze!”. Może uda się i tym razem – wszystko zależy od Was. Zatrzymajmy ACTA!

Po tym jak w 1993 roku powstał standard MPEG-2, powstał również problem licencjonowania opracowanego w ten sposób standardu. Powstała więc firma MPEG LA, mając na celu uproszczenie licencjonowania, dzięki zamianie konieczności uzyskiwania wielu licencji z różnych źródeł na jedną licencję uzyskiwaną z MPEG LA.

Co prawda w 1997 roku Departament Sprawiedliwości (DOJ) w USA wydał Business Review Letter, w którym sędzia stwierdził, że na razie nie trzeba wytaczać procesu antytrustowego. Jednak zawarł również wiele zastrzeżeń dotyczących przyszłej działalności MPEG LA, m.in. określenie puli istotnych patentów (w tym czasie było to 53 sztuki), wymóg opinii niezależnego eksperta na temat ewentualnego rozszerzania puli patentów, czy dostęp do licencji na warunkach “fair, reasonable, and nondiscriminatory” (strona 4 pozwu).

Niestety, mając wielomilionowe dochody już w 2006 roku szefostwo firmy zaczęło przeginać. Ciężko przytoczyć tu wszystkie zarzuty (polecam lekturę oryginału), ale kilka jest naprawdę niezłych (na stronach 5, 15, 16 i dalej):

• Tzw. “niezależny ekspert”, pan Kenneth Rubinstein – nota bene jedyny jaki wypowiada się m.in. w sprawach licencji i ich interpretacji – pomógł panu o imieniu Baryn Futa założyć firmę MPEG LA
• Pan Futa zadurzył się w swojej asystentce, zarabiającej jeszcze w 1998 ok. 45 tys. dolarów rocznie, co skończyło się m.in. podwyżką w 2005 do ok. 2,4 mln. dolarów.
• Firma MPEG LA wypłaciła również bonusy rzeczonej asystentce w wysokości 490 tys. dolarów na spłatę hipoteki posiadłości na Hawajach, zakupiła dla niej Porsche za 110 tys. dolarów, zaś za 250 tys. zostało zakupione a za 400 tys. wyremontowane mieszkanie w Denver.
• Typowe dla firmy jest kupowanie luksusowych pojazdów dla szefostwa, oczywiście na koszt firmy. Pan Dean Skandalis (serio, to jego nazwisko!), szef działu licencji, dostał np. sportowego Mercedesa.
• Sporo podmiotów posiadających udziały w MPEG LA ma na własność patenty, które wchodzą w skład puli patentów na MPEG-2,  MPEG-4 Visual oraz AVC.
• Aktualne portfolio patentów na MPEG-2 przekracza 800 patentów, na MPEG-4 Visual przekracza 1000, zaś na AVC 1300 patentów (strona 6 pozwu).

Co prawda sprawa MPEG LA dopiero trafiła do sądu w Kalifornii, więc daleko tu jeszcze do udowodnienia winy i można co najwyżej spekulować (czyt. flejmować) na temat wyniku. Jednak w kontekście słyszanego ostatnio budowania puli patentów przez MPEG LA przeciwko VP8 firmy Google sprawa ta wzbudzi niejeden kąśliwy uśmiech.

Nero AG określa siebie jako “innovator of liquid media technology software” (strona 9), czyli twórców produktów pozwalających odtwarzać, tworzyć, odbierać lub rozpowszechniać cyfrowe treści, w sposób wygodny i przystępny dla nie-technicznych użytkowników. W pozwie domaga się (strona 8 pozwu) kompensacji za niezgodny z prawem sposób zarządzania licencjami przez MPEG LA i nadużywanie monopolu w sposób łamiący tzw. akt Shermana.

Nie przypadkiem nazwa DPL rymuje się z GPL. Twórcy tej licencji założyli sobie bardzo podobny cel: wykorzystanie istniejącego prawa w celu osiągnięcia zupełnie odwrotnego efektu. GNU GPL wykorzystuje mechanizmy prawa autorskiego po to, aby efektywnie likwidować wykluczanie kogokolwiek z możliwości korzystania z kodu źródłowego. DPL chce w podobny sposób zająć się prawem patentowym.

Zasadnicza idea polega na tym, aby każdy, kto publikuje na warunkach tej licencji, udostępniał wszystkie swoje patenty dla użytkowników tego kodu. Tworzyłoby to pulę patentów obronnych, która równoważyłaby szanse projektów rozproszonych wobec wielkich posiadaczy portfolio. Szerzej o tym pomyśle w relacji z konferencji na temat patentów i WiOO.

Krytyka DPL podkreśla, że nie zapobiegnie to i tak działaniom trolli patentowych, i że licencja stanie się atrakcyjna dopiero, gdy pula będzie aktywnie wykorzystywana, czyli gdy w jej kręgu znajdą się firmy działające jako… DPL-owe trolle.

Warto tu przytoczyć wyniki badań z 2008 r. na temat zainteresowania firm ochroną patentową. Okazało się, że aż 65% firm z branży IT nie jest nimi zainteresowanych (a jeśli już były, to głównie te z inwestycjami typu Venture Capital). Dla kontrastu — w innych branżach patenty były pożądane przez 82% przedsiębiorstw.

To nic nowego. Android oparty jest przecież na Linuksie, który jak wiadomo narusza 235 patentów firmy z Redmond. Od czasu ogłoszenia tego w 2007 roku producent Windowsa nie wytoczył jednak żadnemu deweloperowi Linuksa czy firmie go wspierającej procesu związanego z własnością intelektualną.

Podobnie może być teraz. Gutierrez potwierdził, że Microsoft nie planuje pozywać, chce jednak „rozwiązać problem”, bo nie może być tak że „konkurencji żerują na naszych innowacjach”.

Co ciekawe, informacja o naruszaniu patentów Microsoftu przez Androida pojawiła się tuż po innym niusie, na temat umowy patentowej między Microsoftem a HTC, która ma roztoczyć nad tą drugą firmą wachlarz opieki przed Apple (por. Apple oskarża HTC o naruszenia patentów).

Microsoft ma zapewne nadzieję, że strach przed naruszaniem patentów odwróci widoczny od dłuższego czasu trend wybierania przez dystrybutorów systemu Android i rezygnowania z Windows Mobile. Przytakuje temu analityk Gartnera, Ken Dulaney, który uważa, że Google nie posiada wystarczającego portfolio patentowego, aby ochronić HTC przed Apple.

Kontrola oprogramowania za pomocą ruchu to jedna z ważnych funkcjo nowych smartfonów jak iPhone, Motorola Droid (i inne bazujące na Androidzie) czy Palm Pre.

Nie wiadomo czy właściciel patentu zdecyduje się pozwać producentów tych urządzeń (lub obsługującego je oprogramowania) ale sam fakt, że zupełnie nieznana firma otrzymuje patent na powszechnie stosowaną technologię budzi co najmniej niepokój.

Jak poinformowało dzisiaj Apple na swojej stronie internetowej -  w dniu dzisiejszym (2010-03-02) Apple pozwało firmę HTC zarzucając jej naruszenie 20 patentów z portfela patentowego Apple.

W informacji prasowej czytamy m.in.:

“We can sit by and watch competitors steal our patented inventions, or we can do something about it. We’ve decided to do something about it,” said Steve Jobs, Apple’s CEO. “We think competition is healthy, but competitors should create their own original technology, not steal ours.”

Ciekawym jest, że pozew ten zostaje złożony niedługo po pojawieniu się na rynku telefonu Nexus One, który firma HTC opracowała razem z Google. Dodatkowo w informacji prasowej czytamy, iż naruszenia dotyczą m.in. interfejsu użytkownika i architektury systemu. Czyżby gigant z Cupertino poczuł ciepły oddech na plecach, a może jest to kolejny przytyk w związku z tarciami pomiędzy Apple a Google?

Pomijając motywy – pozew i proces w tej sprawie może mieć spory wpływ na rozwój Androida jak i innych systemów na telefony komórkowe w USA (Android nie jest jedynym systemem operacyjnym wykorzystywanym przez HTC). Jest także kolejnym przykładem destrukcyjnego wpływu patentów idei programistycznych na rozwój technologii i gospodarkę.

Aktualizacja:

Jak podaje serwis Engadget w sądzie złożono ponad 700 stron wniosku dowodowego. Dodatkowo wymieniona jest lista urządzeń HTC zawierajaca m.in: Nexus One, Touch Pro, Touch Diamond, Touch Pro2, Tilt II, Pure, Imagio, Dream / G1, myTouch 3G, Hero, HD2, and Droid Eris. Jak widać pozew dotyczy nie tylko telefonów z androidem, choć w telefonach z Windows Mobile dotyczy on wykorzystania układów DSP.

Z serwisu msnbc możemy dowiedzieć się, że pozew dotyczy m.in. patentów dotyczących:

• Wykrywania więcej niż jednego punktu dotyku na ekranie (multitouch)
• Wykorzystywania multidotyku do skalowania obrazu
• Reagowania przez telefon na zmiany otoczenia (np. zmiana podświetlania) dzięki dodatkowym sensorom.

Jak widać lista ta nie jest zaskakująca. Apple usilnie stara się zachować pozycję jedynego dostawcy telefonów z multidotykiem, mimo, że nie ono jest inspiratorem tej idei (dla przypomnienia: idea ta pojawiła się na Uniwersytecie Toronto w roku 1982, gdzie opracowano pierwsze tego typu urządzenie).