Otwarcie projektów ASP.NET MVC 4, Web API i Razor ogłosił na swoim blogu Scott Guthrie wiceszef działu Server and Tools. Projekt dostępny jest na stronach Codeplex – platformie otwartoźródłowych projektów podobnej do Githuba pod patronatem Microsoftu. Co ciekawe projekt używa systemu kontroli wersji Git.

Na otwarciu MVC4 zyskał projekt Mono, który doda część wydanych źródeł do swojej implementacji .Net.
Poprzednie wydanie – MVC3 – również było na licencji open source, ale zależało od kilku zamkniętych bibliotek (między innymi Razor), co znacząco utrudniało tworzenie aplikacji w tej technologii na platformach niewindowsowych.

Adres źródeł ASP.NET MVC: http://aspnetwebstack.codeplex.com

Więcej informacji na ten temat na blogu Scotta Hanselmana

Po przejęciu firmy Novell przez Attachmate i zwolnieniu większości pracowników rozwijających Mono wielu zaczęło wróżyć śmierć tej platformy.

De Icaza, który jest też twórcą GNOME, widzi jednak przyszłość w stworzonej przez siebie platformie, będącej otwartym odpowiednikiem microsoftowego .NET. Do głównych zadań stojących przed nową firmą zalicza:

• stworzenie komercyjnej implementacji .NET dla iOS
• stworzenie komercyjnej implementacji .NET dla Androida
• kontynuować rozwój otwartoźródłowego Mono oraz Moonlight
• eksplorować możliwości dla Moonlight w świecie mobilnym oraz Mac store

Xamarin pozyskał już finansowanie od aniołów biznesu oraz zatrudnił pierwszych pracowników. Czas pokaże czy bez wsparcia dużego partnera jakim był Novell, poradzi sobie z dalszym szybkim rozwojem Mono i zapewni środki finansowe na funkcjonowanie nowej firmy.

Szefostwo firmy oficjalnie tego nie przyznaje, ale wydaje się oczywistym, że Novell nie jest już zainteresowany rozwojem platformy, która miała być konkurentem .NET dla systemów linuksowych. Nie wiadomo cały czas co stanie się z Miguelem de Icazą, twórcą projektu. Na swoim blogu ani na Twitterze nie zdradza na razie czy znalazł się wśród zwolnionych pracowników, czy może sam zamierza odejść z firmy po tym jak porzuca ona jego dziecko.

Programiści Mono będą musieli rozwijać swój projekt po godzinach

Novell pod wodzą Attachmate chce skupić się na rozwiązaniach dla korporacji. Rozwój SUSE Linux jest podobno na razie niezagrożony – będzie się nim zajmować zespół programistów ulokowanych w Norymberdze.

Na pewno nie należy jednak liczyć na to, że firma będzie tak jak do tej pory wspierać oprogramowanie open source, a porzucenie Mono jest na to najlepszym przykładem.

Mono for Android to pierwsze na rynku rozwiązanie do tworzenia aplikacji Microsoft .NET dla platformy Android z użyciem narzędzia Microsoft Visual Studio. Uzupełnia ono dostępne już wcześniej narzędzia programistyczne Mono do uruchamiania aplikacji Windows na Linuksie. Obecnie dzięki Mono for Android programiści korzystający z Microsoft .NET i C#, Visual Studio i innych środowisk programistycznych mogą wykorzystać ten sam kod do łatwego przygotowania aplikacji dla użytkowników popularnych urządzeń mobilnych, w tym smartfonów i tabletów z systemem operacyjnym Android, a także urządzeń Apple iPad, Apple iPhone oraz Apple iPod Touch.

Wszystkie wersje Mono for Android są już dostępne za pośrednictwem witryny http://shop.novell.com. Roczny abonament wersji Mono for Android Enterprise Edition z asystą techniczną i aktualizacjami kosztuje 999 USD za każdego użytkownika. Licencja Enterprise dla pięciu użytkowników jest dostępna za 3999 rocznie. Roczny abonament wersji Mono for Android Professional Edition kosztuje 399 USD za każdego użytkownika. W okresie promocji obecni użytkownicy MonoTouch mogą uzyskać 50 procent rabat na odpowiadającą posiadanej wersję Mono for Android, podając przy zamówieniu swój kod
aktywacyjny.

Więcej informacji na temat Mono for Android można znaleźć pod adresem http://mono-android.net. Więcej informacji na temat projektu Mono można znaleźć pod adresem http://www.mono-project.com.

Źródło: informacja prasowa Novell

Apple co jakiś czas modyfikuje zasady obowiązujące autorów aplikacji pod iOS, aby dostosować je do zmieniających się warunków.  Właśnie zrobiło to ponownie.  Istotne zmiany są dwie.

Po pierwsze, zasady są publicznie dostępne.  Wcześniej były dostępne tylko dla osób piszących aplikacje, bez możliwości rozpowszechniania ich dalej.  Całą listę można obejrzeć tutaj; warto zauważyć, że większość zasad dotyczy albo pilnowania jakości (odrzucane są aplikacje działające niestabilnie, nie robiące tego, co wynikałoby z opisu lub aplikacje oznaczone jako “beta”), przenośności (aplikacje używające nieudokumentowanych API lub nie działające poprawnie na wszystkich urządzeniach) prywatności użytkowników (aplikacje używające lokalizacji bez pytania użytkownika) lub bezpieczeństwa (aplikacje pobierające wykonywalny kod).

Po drugie, zlikwidowano regułę uniemożliwiającą pisanie aplikacji przy użyciu oprogramowania innego niż Xcode.  Oznacza to, że możliwe będzie pisanie aplikacji w innych językach oraz przy pomocy innych narzędzi, być może także używając Flasha. Powinno to także ułatwić portowanie aplikacji z innych platform, co może być szczególnie istotne w przypadku gier, które często mają wbudowane silniki skryptowe. Czas pokaże, ilu developerów będzie miało ochotę skorzystać z tej opcji zamiast tworzyć aplikacje przy użyciu oficjalnych metod.  Oczywiście nadal, między innymi ze względów bezpieczeństwa, zabronione jest wykonywanie kodu pobieranego z zewnątrz.

Jak sam powiedział: „będzie to świetna okazja by budować więcej mostów z programistami Windowsa, pokazać im, iż istnieją implementacje CLI na innych systemach operacyjnych”.

Być może najbardziej ciekawe (oprócz listy nowości) w nowym mono 2.6 jest to, że ‘środek ciężkości’ zmian w projekcie, zdaje się przesuwać z reimplementacji technologii związanych z matczyną platformą windowsową ku pisaniu rzeczy nowych oryginalnie nieobecnych .NET

Nowe wydanie to prawie milion linii nowego kodu. Lista nowości jest równie imponująca i przynosi między innymi:

• Nowy soft debugger, który działa nieco inaczej od tradycyjnie rozumianego debuggera, jest stabilniejszy od swojego poprzednika i można go stosować do debugowania zarówno normalnych aplikacji biurkowych, jak i do programów mono na iPhone (komercyjny biblioteka monotouch) czy konsoli PS3.
• Implementację części WCF (framework komunikacyjny), która jest ‘rozumiana’ przez aplikację Silverlight 2.0.
• Wsparcie dla niskopoziomowej maszyny wirtualnej LLVM jako końcówki wymiennej z JIT engine, dzięki której można uzyskać bardziej wydajne programy wyjściowe, za cenę większego zużycia pamięci i dłuższego czasu kompilacji Tutaj więcej informacji
• Implemetacja LINQTOSQL w postaci LINQTODB (w przeciwieństwie do oryginału wspiera także mysql,firebird, postgresql i sqlite)
• Mono.Tasklets – bardzo ciekawy framework mikrowątków – szczegóły tutaj
• Lepsze pokrycie biblioteki .NET framework 3.5
• Dodano open sourcowe biblioteki Microsoftu: ASP.NET MVC , ASP.NET AJAX i Microsoft’s Dynamic Language Runtime (niezbędny dla .NET 4.0)
• Komenda csharp (coś a’la irb z Ruby) wspiera uzupełnianie komend

Środowisko programistyczne Monodevelop jest teraz licencjonowane wyłącznie na LGPL2 i MIT11. (usunięto wszystkie część na GPL aby umożliwić pisanie komercyjnych wtyczek). Najważniejsze zmiany w Monodevelop od wydania 2.0 to:

• IDE działa teraz na Linuksie, Windows i Mac Os
• Odświeżony wygląd aplikacji
• Obsługa języka makr T4 (również jako biblioteka do własnych zastosowań)
• Wsparcie dla projektów Moonlight (implemetacja Silverlight dla
  Linuksa)
• Nowe komendy refaktoryzacji
  
• Wtyczka do Python jest teraz oficjalnie wspierana
• Wtyczka do iPhone (wspomniany własnościowy framework Monotouch)

Oryginalna informacja o wydaniu 2.6 tutaj

Przypomnijmy: Miguel de Icaza jest założycielem projektu GNOME, autorem Gnumerica, ostatnio najbardziej zaangażowany w platformę Mono, wolną (i kontrowersyjną) implementację technologii Microsoftu .NET. Przez część środowiska uznawany jest za fanboya Microsoftu, wypomina mu się bronienie formatu OOXML oraz kopiowanie rozwiązań koncernu (np. .NET, Silverlight czy Excel). Z mieszanymi uczuciami zostało odebrane jego zaangażowanie się w fundację CodePlex, założoną przez MS, i to w kilka dni po ujawnieniu informacji o antylinuksowych szkoleniach koncernu z Redmond.

Miguel de Icaza odniósł się do słów Stallmana na swoim blogu: „Bóg kocha wszystkie stworzenia, od ogromnego słonia do najmniejszej mrówki. Kocha również Richarda Stallmana”.

Czy Stallman ma rację, czy tym razem przesadził?

Program wykorzystuje Popplera, PdfSharp, Mono, Gtk#, Cairo oraz bibliotekę Hyena z Banshee. Prace idą bardzo szybko — obecnie jest już w wersji 0.5. Możliwe jest przenoszenie stron między dokumentami, obracanie, eksport do grafik PNG/JPG, a ostatnio także obsługa PDF-ów zabezpieczonych hasłem. Przewidywana jest także edycja marginesów.

Mono ostatnio znów znalazło się pod obstrzałem, a batalii przewodzi nadal zaniepokojony taktyką Microsoftu Richard Stallmman. Za spory sukces zostało powszechnie uznane przeportowanie Tomboya z C# na C++ (w ten sposób powstała aplikacja Gnote).

Okazało się jednak, że autor Gnote nie zrobił tego z powodów ideowych ani taktycznych, ale praktycznych i technicznych: chciał mieć funkcjonalność Tomboya na Eee PC wyposażonym w niewielką kartę pamięci, a przy okazji sprawdzić jak trudne byłoby wykonanie takiego portu.

Biblioteka UIKit, będąca częścią MonoTouch, odpowiada za komunikację z API iPhone wystawiając je programistom Mono. Działa już m.in. obsługa akcelerometru i wirtualnej klawiatury.

Standardowe Mono korzysta z kompilacji Just-In-Time, co nie jest zgodne z regulaminem aplikacji AppStore. Na potrzeby MonoTouch napisano więc specjalnie statyczny kompilator, który korzysta z metody Ahead-of-Time. Z natury rzeczy, eliminuje to możliwość wykorzystania dynamicznego generowania kodu (pakiet System.Reflection.Emit).

Finalna wersja MonoTouch ma być dostępna we wrześniu. Już teraz można jednak zaaplikować online o konto deweloperskie, a także ściągnąć wtyczkę do Xcode umożliwiającą pisanie aplikacji dla iPhone w Mono.

Plany na przyszłość (wersja 2.0) zakładają m.in. konwerter z kodu Silverlight do iPhone, debugowanie w XCode oraz obsługa LINQ.

W ostatnim czasie nasiliła się dyskusja na temat ewentualnych problemów patentowych projektu Mono. Przyczyniły się do tego między innymi znana sprawa Tom Toma oraz ostatnia wypowiedź Richarda Stallmana na temat Mono.

W portalu Port 25 Peter Galli (Senior Communications Manager w Microsofcie) ogłosił, że standardy ECMA 334 i ECMA 335 dotyczące specyfikacji języka C# oraz CLI (ang. Common Language Infrastructure) będą objęte przyrzeczeniem o niedochodzeniu praw patentowych Microsoftu (ang. Microsoft Community Promise).

Aby uniknąć wszelkich niejasności – twórca projektu Mono Miguel De Icaza ogłosił na swoim blogu, że w najbliższym czasie z Mono zostaną wydzielone do osobnego podprojektu te części, które wykraczają poza ww. standardy i mogły by stać się przedmiotem dochodzenie swoich praw ze strony Microsoftu.

Według RMS problem ten nie tylko sprowadza się do Mono, lecz także do pozostałych otwartych implementacji języka C#. Wiąże się to z obawami przed nałożeniem przez Microsoft patentów na wszystkie wolne odmiany C# (tak jak ostatnio postąpiono z systemem plików FAT).

Czy obawy są słuszne? Stallman twierdzi, że nie powinno się ignorować tej opcji, i ubezpieczyć się na przyszłość.

Wbrew pozorom RMS nie ma zastrzeżeń do wolnych implementacji C#, lecz obawia się o istniejące projekty napisane w tym języku — takie jak przywołany wcześniej Tomboy. Jeśli przypuszczenia okazały by się prawdą, bylibyśmy narażeni na utratę wielu przydatnych aplikacji.

Stallman namawia więc społeczność, aby zrezygnowali z tworzenia aplikacji w C# pod systemy o otwartym źródle na rzecz innych języków programowania.

Główny programista, Miguel de Icaza, informuje na swoim blogu, że najważniejsze zmiany dotyczą przyspieszenia Mono. Poprawiono wsparcie dla instrukcji SIMD oraz działanie aplikacji wielowątkowych. Ulepszono również działanie kontrolki DataGridView.

Częścią składową projektu jest środowisko programistyczne MonoDevelop, wspierające tworzenie aplikacji z wykorzystaniem GTK#. W wydanej właśnie wersji drugiej, zyskało ono znakomitego debuggera. Pojawił się również plugin oferujący wstępną obsługę języka Vala, którego składnia przypomina C#. Zaletą Vali jest fakt, iż napisany w nim kod, jest kompilowany do C, co umożliwia łatwe linkowanie go z całym mnóstwem bibliotek napisanych w tym języku i późniejszą kompilację do postaci binarnej (w odróżnieniu od bytecodu, który wymaga interpretera, co zwykle wiąże się z pewną utratą wydajności).

Kolejną nowością w MonoDevelop jest tryb edycji w stylu Vi. Dodano obsługę schematów kolorów. Ulepszono podpowiadanie składni, które teraz wspiera C# 3.0. Poprawiło się również wsparcie znaczników XML.

Projekt Mono w ciągu kilku lat rozwinął się bardzo i dziś jest już w pełni funkcjonalnym frameworkiem. Stworzono w nim kilka popularnych i lubianych aplikacji, w tym odtwarzacz Banshee oraz GNOME Do. Pełna informacja o wydaniu jest dostępna tutaj.

Tym razem informacja zupełnie serio

Prawdopodobnie najważniejsza zmiana względem poprzedniego wydania dokonała się w trzewiach Mono i jest nią zamiana sposobu reprezentacji kodu pośredniego z drzewiastego na liniowy, co powoduje znaczne przyspieszenie wykonania programu.

Szczególnie ciekawe wydają się także dwie nowe funkcjonalności:

• możliwość pełnego kompilowania kodu przed wykonaniem (ang. Full Ahead of Time Compilation)
  dzięki czemu potencjalnie możliwe jest uruchamianie programów C# na urządzeniach takich jak np. IPhone, gdzie istnieje blokada wykonywania instrukcji programu z zapisywalnych stron pamięci


• wsparcie dla instrukcji SIMD (przyspieszających obliczenia)
  Mono oferuje bibliotekę która – upraszczając nieco – tłumaczy operacje wykonywane na typach zdefiniowanych w Mono.Simd na instrukcje rozszerzone np. SSE2
  Na tej stronie Miguel De Icaza (założyciel projektu Mono) pokazuje przykład użycia.

• dodano nową usługę kompilatora Mono.CSharp.Evaluator, umożliwiającą zastosowanie C# jako języka skryptowego wewnątrz aplikacji programisty.
• interaktywny shell C# (komenda ‘csharp’ – czyli coś jak irb w Ruby)
• ponad 200 poprawionych błędów w implementacji Windows.Forms (biblioteka do okienek)
• przepisano interpreter wyrażeń regularnych używany przez System.Text.RegularExpressions
• okienkowe narzędzie ‘mperfmon’ mające ułatwić monitorowanie wydajności systemu.

Wersja 2.0 jest ważnym kamieniem milowym w rozwoju tej alternatywy dla .NET-u. Wprowadza obsługę wielu nowych API, zarówno Microsoftu jak i własnych interfejsów Mono. W nowej edycji pojawiły się m.in:

- ADO.NET 2.0 – mechanizmy dostępu do baz danych,
- ASP.NET 2.0 – do pisania aplikacji webowych,
- Windows.Forms 2.0 – do tworzenia aplikacji desktopowych,
- System.XML 2.0 – do manipulowania danymi w XML-u,
- System.Core – zapewniający obsługę LINQ (Language Integrated Query),
- System.Xml.Linq – dostarczający LINQ dla XML-a,
- System.Drawing 2.0 – przenośne API do renderowania grafiki.

Warto też zwrócić uwagę na integrację nowego Mono z Gtk+ i GNOME, interfejsy dla biblioteki graficznej Cairo, wbudowaną obsługę SQLite i możliwość łączenia się z najważniejszymi bazami danych – w tym Oracle, PostgreSQL, MySQL, Firebird i SQL Server.

Wydanie zawiera kompilatory C# 3.0 i Visual Basica 8 oraz assembler i disassembler IL. Wszystko to jest dostarczone wraz z zestawem narzędzi do debuggowania, linkowania i zarządzania kodem.

W praktyce oznacza to, że mieszkańcy „Drugiego Życia” będą mogli uruchamiać swoje skrypty napisane w Linden Scripting Language (LSL) na istniejącym silniku projektu, albo też skorzystać z silnika bazującego na Mono. Skrypty te będą przetwarzane przez specjalny kompilator, który zamienia je w kod bajtowy zgodny z ECMA Common Language Implementation. Kod taki jest rozpoznawany przez Mono. Podczas symulacji okazało się, że nowy silnik jest 220 razy szybszy od poprzedniego, oferując jednocześnie większą stabilność. Dlatego zostanie on wprowadzony jako opcjonalny mechanizm w wersji 1.24 infrastruktury Second Life.

Innymi ważnymi użytkownikami Mono są obecnie Mozilla i Wikipedia, zatem można powiedzieć, że Linden Labs znalazł się w dobrym towarzystwie.

Smuxi 0.6.0

Zbudowanie klienta zajęło jego twórcy aż trzy lata. Może się on jednak za to pochwalić całkiem bogatą funkcjonalnością, w tym:

• obsługą jednocześnie wielu serwerów,
• infrastrukturą umożliwiającą obsługę wielu protokołów (obecnie wspierany jest jednak tylko IRC),
• konfigurowalnym interfejsem użytkownika, z prostymi tematami (skórkami),
• uzupełnianiem nicków tabem (normalne i w stylu basha)
• menedżerem serwerów,
• komendami uruchamianymi na starcie.

Czyżby wreszcie pojawił się sensowny graficzny konkurent klienta XChat?

Pakiety Smuxi są do ściągnięcia na stronie projektu.

Proponuję wypróbować Smuxi samemu wchodząc za jego pomocą na na kanał #jakilinux sieci irc.freenode.net, gdzie spotykają się czytelnicy serwisów Grupy Jakilinux!

MonoDevelop umożliwia deweloperom szybkie pisanie aplikacji desktopowych oraz ASP.NET dla Linuksa oraz Mac OS X.
Novell ogłosił również dostępność Mono 2.0 beta – międzyplatformowej implementacji środowiska .NET. Wersja 2.0 beta zawiera obsługę Microsoft .NET 2.0.

Wersja dla Maca ma według Miguela de Icazy taką samą funkcjonalność, co wersja linuksowa. Miguel ma nadzieję, że dzięki temu wydaniu twórcy aplikacji dla Mac OS X przekonają się do platformy Mono.

Poinformowano również o planach wydania MonoDevelop dla Windows. Nie będzie on jednak konkurentem świetnego SharpDeveloper, a głównym zadaniem ma być udostępnienie dla Windows programu Stetic (tworzenie interfejsu dla Gtk#) w celu ułatwienia budowania przenośnych aplikacji.

Celem wdrożenia Mono jest zwiększenie funkcjonalności i szybkości działania skryptów.

Programiści mogą teraz testować skrypty LSL kompilowane w Mono łącząc się do specjalnego grida Second Life i teleportując się do regionu rozumiejącego te skrypty.

Miguel de Icaza na swoim blogu poleca prezentację programistów Linden Lab (niestety WMV), w której opisują oni hacki, jakie zastosowali podczas przystosowywania platformy Mono do wykorzystania w SecondLife.

Zainteresowanym polecam stronę Mono i Mono FAQ na wiki SecondLife.