Idea OpenLR (LR w nazwie to skrót od „Location Referencing”) polega na dopasowywaniu charakterystycznego układu ścieżek, czyli dróg. Ma to tę przewagę nad używanym obecnie systemem informowania o warunkach drogowych RDS-TMC, że nie wymaga uprzedniego zaznaczania punktów referencyjnych i radzi sobie z dużo bardziej szczegółowymi siatkami dróg. Przewiduje się jego zastosowanie w tzw. intelligent transport systems (ITS) oraz location-based services (LBS), z myślą zwłaszcza o Planie Działań na rzecz ITS Unii Europejskiej.

Dokumentacja OpenLR została wydana na licencji CC BY-ND, referencyjna biblioteka będzie opublikowana na GNU GPLv2, a wykorzystanie tego formatu transmisji nie wymaga wnoszenia żadnych opłat.

Wersja QGIS 1.2.0 ‘Daphnis’ to kolejna z edycji rozwojowej.

Seria edycji rozwojowych udostępnia użytkownikom nowe funkcje i daje szanse ich przetestowania w miarę umieszczania ich w kodzie aplikacji. Nie jest planowane długoterminowe wsparcia dla tej edycji. Jest ona skierowana głównie do tych, którym nie przeszkadzają częste zmiany interfejsu użytkownika, a chcieliby uzyskać dostęp do nowych funkcji. W projekcie zmieniono nazewnictwo tej gałęzi z ‘niestabilna’ [unstable] na ‘rozwojowa’ [development] dla krótkoterminowych wydań QGIS, ponieważ wprowadzało ono w błąd sugerując, że wersje te są bardziej podatne na błędy. W rzeczywistości wersje rozwojowe zawierają szereg poprawek czyniących aplikację bardziej stabilną w porównaniu z poprzednimi wersjami.

Pakiety z wersjami binarnymi oraz kodami źródłowymi są dostępne pod adresem:
http://qgis.org/en/download/current-software.html

O nowościach w tej wersji QGIS można przeczytać na stronie:
http://blog.qgis.org/node/137

Wraz z wydaniem wersji QGIS 1.2.0, społeczność QGIS opracowuje aktualizację podręcznika użytkownika QGIS dla tej wersji. Podręcznik w wersji angielskojęzycznej będzie dostępny już niedługo, a jego wydanie zostanie publicznie podane do wiadomości. Niezwłocznie po tym, zostaną podjęte prace zmierzające do przygotowania polskiej wersji podręcznika.

Jeden z autorów projektu – Borys Jurgiel – nadał tej wersji swojsko brzmiącą nazwę „Dafniś” i tej nazwy trzeba się chyba trzymać.

Walking Papers (WP) to projekt istniejący od lutego. Jego założyciel zwrócił uwagę, że sama siatka ulic, zarysy parków czy kształty rzeki to nie wszystko — bardzo użyteczne są również wszelkiego rodzaju informacje dodatkowe, takie jak numery domów, bankomaty, parkingi, fontanny, serwisy rowerowe, kina czy przystanki autobusowe. Co ważne, nie jest łatwo o nie nawet w komercyjnych mapach dostępnych w sieci, zwiększa to więc atrakcyjność OpenStreetMap w stosunku do bardziej tradycyjnie działającej konkurencji.

Takie informacje zbiera się w zasadzie bardzo prosto. Wystarczy wydrukować specjalną mapkę okolicy i przejść się po niej z czymś do pisania, zaznaczając różne POI (point of interest), a następnie zeskanować i wrzucić do sieci, aby ktoś mógł je nanieść na mapę. Przy zastosowaniu kilku tricków (na mapie drukowana jest grafika QR Code oznaczająca położenie geograficzne oraz charakterystyczne „gargulce”, czyli złożone figury umieszczone w narożnikach, które pozwalają oszacować skalę i błędy skanowania przez algorytm SIFT) można takie mapki automatycznie lokalizować na oryginalnej siatce. Ot i wszystko!

Warto zauważyć, że Walking Papers nie tylko zwiększa przydatność map OSM, ale wciąga też do udziału osoby, które nie posiadają specjalnych zdolności lub wyposażenia (projekt oferuje nawet drukowanie i skanowanie przez zwykłą pocztę na adres w USA). Daje to możliwość zwiększenia skali projektu do postaci masowej, ponieważ takich osób może być bardzo dużo — o ile tylko zetkną się z tym projektem, znajdą własną motywację i przekroczą próg zostania jego uczestnikiem. To coś, nad czym zastanawia się właśnie Mozilla.

W statystykach WP jak dotąd nie widać Polski w pierwszej dziesiątce aktywnych krajów — pierwsze trzy miejsca w ilości wydruków zajmują Niemcy, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone. Zapewne samo wprowadzenie punktu obsługującego wydruki i skanowanie na terenie kraju mogłoby wiele zmienić, choć nawet i bez tego wiele osób posiada niezbędny sprzęt w domu, wystarczy tylko dotrzeć do nich z informacją o projekcie.

Twórca Walking Papers, Michal Migurski, przedstawił swoją koncepcję podczas prezentacji na dorocznej konferencji „State of the Map”, która tym razem została zorganizowana na początku lipca w Amsterdamie.

Konferencja była sponsorowana przez AND (Automotive Navigation Data), która od 2007 przekazuje OSM swoje mapy, a w zamian korzysta z nowego modelu tworzenia map („Map 2.0″). Współpraca ta nie jest działalnością charytatywną, ale raczej dalszą obopólnie korzystną inwestycją: mimo kryzysu przewidywany jest 5-krotny wzrost zysków firmy w tym roku i ekspansja w kierunku rozwiązań mobilnych.

Wcześniej podobnie korzystne warunki licencjonowanie spowodowały, że m.in. mapy Stanów Zjednoczonych w OSM są niezwykle szczegółowe i bogate. Danych było tyle, że przez kilka miesięcy były importowane z dedykowanego serwera podłączonego lokalnie!

Jak jest dokładnie w Polsce z dostępnością i swobodą wykorzystywania gromadzonych przez agendy państwa danych kartograficznych trudno powiedzieć, ale jak zauważa Piotr „VaGla” Waglowski:

Może to być przełomowy rok, nie tylko dla polskiego państwowego systemu gromadzącego informacje przestrzenne. Jeśli rozwinie się oparty o system wiki wektorowy system OpenStreetMap, a jednocześnie polscy (oraz inni) włodarze zasobów kartograficznych nie będą zbyt kurczowo zaciskali rąk na państwowych mapach, to jest szansa na to, że informacja przestrzenna zostanie uwolniona. Może jeszcze nie w tym roku, ale ten rok również będzie ważny. W mojej ocenie wiele osób boi się sytuacji, w której nie będą miały kontroli nad zasobem tego typu. A ciśnienie społeczne – jak to oceniam – staje się coraz większe.

Informacje są wprawdzie zbierane i opracowywane głównie przez ochotników z GPS-ami (oraz importowane z dostępnych publicznie danych), ale nie jest to praca twórcza, tylko odwzorowywanie faktów. Fakty zaś — w myśl prawa autorskiego — nie są chronione przed dalszym swobodnym wykorzystywaniem. Oznaczałoby to, że praktycznie dane OSM nie mają żadnego ograniczenia i w praktyce podpadają pod domenę publiczną.

Trwająca przez większą część roku dyskusja w tej sprawie daleka jest na razie od rozstrzygnięcia. Jednym z pomysłów jest zmiana licencji na taką, która chroni bazę danych OSM jako całość, ponieważ regulują to inne przepisy. Są jednak i tacy, którzy nie mają nic przeciwko temu, żeby dane OSM każdy mógł używać jak zechce, nawet w rozwiązaniach własnościowych. Ostatecznie problemy prawne mogą się okazać bardziej zawiłe niż zysk z ochrony, jaką w ten sposób projekt chciałby uzyskać.

OpenStreetMap można wspomóc nie tylko wrzucając trasy ze swojego GPS-a. Całkiem niezłym pomysłem jest także uczestnictwo projekcie Tiles@home. To rozproszony system renderowania faktycznej mapki z zebranych danych.

Wbrew ostrzeżeniom z poradnika instalacji uruchomienie klienta nie jest ani nadzwyczaj trudne, ani nie wymaga przynajmniej 2 GB pamięci. Efekty tego zbiorowego przetwarzania można oglądać np. pod adresem www.informationfreeway.org.

Arnulf Christl został wybrany na stanowisko nowego prezesa przez radę dyrektorów Fundacji OSGeo. Nowy prezes na rzecz Fundacji OSGeo od momentu jej powstania i jest zaangażowany w wiele aspektów jej działalności, począwszy od marketingu do zarządzania infrastrukturą, jak również jest liderem projektu MapBender – platformy Web Mapping. Arnulf Christl jest mocno zaangażowany w rozpowszechnianie działalności Fundacji OSGeo na arenie międzynarodowej i pomoc organizacjom we wdrażaniu Wolnego i Otwartego Oprogramowania w wielu dziedzinach.

W kilku słowach, Arnulf Christl, nowy prezes OSGeo tak przedstawia swoje główne cele na nowym stanowisku:

Jestem zadowolony z faktu, że mogę pomagać na nowym stanowisku, jako prezes OSGeo. Po pierwsze – dalsze wsparcie dla powstających lokalnych oddziałów, zachęcanie ich do przygotowywania spotkań i konferencji, które uzupełniają nasz światowy wysiłek jako społeczność FOSS4G. Co więcej, pragnę doskonalić nasze wsparcie dla użytkowników biznesowych, którzy wykorzystują i wspierają oprogramowanie FOSS4G. Nasza organizacja jest obecnie tak silna i dobrze prosperująca, iż należy zakomunikować światu o jej działaniach w prasie i podczas różnych konferencji. Trzecim, a zarazem najtrudniejszym wyzwaniem, jest budowanie mostów pomiędzy biznesem i oprogramowaniem własnościowym a społecznością wolontariuszy tworzących oprogramowanie. Jeśli zadanie to jest możliwe do zrealizowania, to Fundacja OSGeo będzie w stanie połączyć te dwa bieguny.

Dotychczasowy prezes Fundacji OSGeo, Frank Warmerdam, objął stanowisko skarbnika, a zarząd zyskał dwóch nowych członków: Howard Butler (USA) i Ari Jolma (Finlandia).

Fundacja zapewnia wsparcie finansowe, organizacyjne oraz prawne dla sporej społeczności OSGeo. Działa także jako niezależna, zgodna z prawem jednostka, w której członkowie mogą dopisywać kod, dofinansowywać ją i przydzielać inne środki, będąc pewnym, że ich działania zostaną bezpiecznie utrzymane dla korzyści publicznej

OpenCycleMap (OCM) to mapa dla cyklistów, wykorzystująca dane z projektu OpenStreetMap (OSM), które są dostępne na wolnej licencji (CC BY-SA 2.0). Dane kartograficzne z OSM są aktualizowane raz na tydzień.

OCM odzwierciedla przebieg ścieżek rowerowych, dróg, infrastrukturę — toalety, punkty z wodą pitną, parkingi dla rowerów itp. — oraz ukształtowanie terenu, czyli wszelkie informacje przydatne dla rowerzystów. Dostępne są 4 typy wizualizacji, w tym tryb podglądu dla urządzeń mobilnych (prawdopodobnie chodzi o lepszy kontrast).

O rozwoju OpenCycleMap można poczytać na blogu projektu.

Firma Autodesk postanowiła dołączyć CS-Map do oficjalnej puli projektów rozwijanych przez Fundację OSGeo (Open Source Geospatial Foundation). Decyzja była zapowiadana we wrześniu 2007 na konferencji FOSS4G 2007, która odbyła się w Victorii, w Kanadzie.

Oprogramowanie CS-Map dostępne jest na licencji BSD. Na chwilę obecną, kod źródłowy można pobrać bezpośrednio z repozytorium SVN pod adresem http://svn.osgeo.org/metacrs/csmap/

Biblioteka CS-Map to, po platformie Feature Data Objects (FDO) oraz serwerze mapowym MapGuide Open Source, trzecie z kolei oprogramowanie przekazane do Fundacji OSGeo w ostatnim czasie. CS-Map, wraz z takimi projektami jak PROJ.4 i Proj4js, wejdzie w skład inicjatywy o nazwie MetaCRS, której celem jest ścisła współpraca twórców oprogramowania do obsługi układów współrzędnych i odwzorowań kartograficznych.

Pod opieką Fundacji OSGeo znajduje się około 20 projektów. Licząc od momentu założenia OSGeo w 2006 roku, ponad 200 programistów aktywnie wspiera rozwój oprogramowania znajdującego się pod jej opieką. Obecnie kod źródłowy wszystkich projektów liczy w sumie ponad 6 milionów wierszy.

OAM jest podobna do OpenStreetMap (OSM), czyli mapy złożonej z setek marszrut wyznaczanych przy pomocy GPS-ów, a następnie sklejanych w jedną globalną sieć dróg. Oczywiście OpenAerialMap trudno byłoby robić głównie w ten sposób co OSM, bo mało kto ma możliwość polatania z aparatem nad okolicą, ale są przecież ogólnodostępne bazy zdjęć lotniczych. Wystarczy tylko, aby licencja pozwalała na ich wolne wykorzystywanie.

Skądinąd nawet OSM nie ogranicza się tylko do tras wyznaczanych przez ochotników — niedawno udało się ukończyć import wielkiej bazy TIGER. Początkowo ilość danych sugerowała zakończenie procedury gdzieś w maju lub czerwcu, ale dzięki wprowadzeniu techniki tzw. quadtiles (związanej z dzieleniem mapy na kwadratowe sektory) już jest po wszystkim.

Plany OAM są dużo szersze: założyciel projektu, Christopher Schmidt, chciałby zbudować bogaty serwis sieciowy typu GIS. Na razie na tle widoku z nieba można włączać podgląd dodatkowej warstwy OSM, dzięki czemu mamy rodzaj hybrydowej mapy znanej choćby z Google Maps. Skala fotografii i ilość dróg nie jest oczywiście tak dobra jak w komercyjnych odpowiednikach, ale pamiętajmy, że dane z OSM/OAM pozwalają na znacznie bardziej swobodne i twórcze wykorzystywanie — i to niekoniecznie tylko w sieci — oraz nie powodują ścisłej zależności od usługodawcy.

Miłośnicy GIS na wolnych licencjach nie muszą czekać na dalszy rozwój OAM. Istnieją już chociażby takie aplikacje tego typu jak Quantum GIS, GRASS, OSSIM czy uDig.

Do tej pory mapy były tworzone głównie ochotniczo przez posiadaczy GPS-ów. Ta inicjatywa najlepiej rozwijała się w Europie Zachodniej, dlatego projekt od dawna łakomym okiem patrzył na swobodnie dostępne mapy Stanów Zjednoczonych tworzone za publiczne pieniądze w ramach bazy TIGER. Jednak bezpośredni import tej bazy okazał się bardzo podatny na błędy, a przesyłanie danych bardziej bezpieczną metodą (przez standardowego klienta OSM) zajęłoby… 10 lat bez przerwy!

Ostatecznie specjalnie do importu danych TIGER został postawiony osobny serwer w tej samej szafie w serwerowni, który zaczął pracę na początku września, a zlecone zadanie ma ukończyć w okolicach maja lub czerwca, czyli po około 8-9 miesiącach.

Rządowe mapy USA to nie jedyne źródło map wartych włączenia do projektu. Doświadczenia zdobyte przy ich imporcie mogą się przydać miedzy innymi przy wciąganiu map Holandii i głównych dróg Chin oraz Indii podarowanych przez firmę AND Automotive Navigation Data.