Raphaël Hertzog i Roland Mas – autorzy książki Cahiers de l’Admin: Debian GNU/Linux postanowili przetłumaczyć ją na język angielski i udostępnić na wolnej licencji zgodnej z Wytycznymi Debiana dotyczącymi Wolnego Oprogramowania, która pozwoli między innymi na tworzenie kolejnych tłumaczeń oraz wolną dystrybucję jednego z bestsellerów Amazona.

By tego dokonać rozpoczęli zbiórkę pieniędzy w serwisie crowd foundingowym Ulule. Po zebraniu początkowych €5000 na rozpoczęcie projektu i zapewnienie jego kontynuacji ustanowiono kolejny cel €25000 przeznaczonych na zapewnienie autorom warunków do życia w czasie 3 miesięcy tłumaczenia książki oraz zatrudnienie profesjonalnego tłumacza. Suma, która pozostanie po zakończeniu projektu zostanie przeznaczona na wsparcie rozwoju dystrybucji Debian oraz innych projektów WiOO.

Dotacji w różnych pakietach, w ramach których darczyńcy otrzymają w zamian między innymi przetłumaczonego ebooka, wersję drukowaną oraz jej kolejne wydania. Zgodnie z zasadami serwisu Ulele, początkowo zdeklarowana suma dotacji jest wpłacana przez darczyńców jedynie w przypadku zebrania całej kwoty zadeklarowanej przez autorów projektu.

Raphaël i Roland są wieloletnimi deweloperami Debiana oraz współzałożycielami repozytorium Alioth. Rozpoczynając projekt tłumaczenia chcą udowodnić, że autor może zarabiać na pisaniu książek publikowanych na wolnych i otwartych licencjach. Więcej informacji na temat historii projektu, jego celów oraz autorów znajduje się na stronie serwisu Ulele poświęconej zbiórce.

Debian w dorosłe życie wchodzi z dużym doświadczeniem. Wielokrotnie zdobywał prestiżowe nagrody (m.in. firmy Linux New Media czy róźnych serwisów jak LinuxQuestions czy TuxRadar) lub był ich bardzo bliski. Debian zdobył uznanie nie tylko codziennych użytkowników komputerów, doskonale sprawdza się także w zastosowaniach ściśle profesjonalnych: na superkomputerach (m.in. polskiej Galerze), w medycynie czy ośrodkach naukowych. Nie tylko na Ziemii Debian był używany — obsługiwał on również systemy badawcze w promach kosmicznych. Niedawno stał się pierwszą dystrybucją GNU/Linuksa oficjalnie działającą również na innym jądrze (a kolejne są w drodze).

Debian jest jednym z największych projektów WiOO. Oficjalny status Dewelopera lub Opiekuna posiada przeszło 1000 ochotników z całego świata. Ponadto nieformalnie pomaga przy nim dziesiątki tysięcy współpracowników — sama liczba kont w serwisie Alioth przekracza 11 000, ilu ludzi wspiera Projekt tłumaczeniami czy zgłaszaniem i rozwiązywaniem błędów trudno nawet oszacować. W repozytorium gałęzi niestabilnej jednej tylko architektury (a jest ich kilkanaście!) znajduje się ponad 35 000 pakietów binarnych — przeszło 44 GB Wolnego i Otwartego Oprogramowania gotowego do instalacji w każdej chwili.

Użytkownicy i sympatycy Debiana z całego świata świętują dzisiejszą rocznicę na spotkaniach i małych konferencjach, organizują wirtualne i prawdziwe imprezy.

Fot.1. Jeden z tortów przygotowanych na urodziny Debiana

Polska społeczność z okacji dzisiejszej rocznicy przygotowała urodzinowe torty. Zdjęcia większości z nich (jeden został skonsumowany zanim jego autor zdążył wykonać jakąkolwiek fotografię) znaleźć można na stronie happybirthday.dug.net.pl.

Swoją wdzięczność można również wyrazić za pośrednictwem specjalnie przygotowanej przez deweloperów strony thank-you.debian.net — podziękować można wszystkim członkom Projektu, opiekunom wybranego pakietu, a nawet zamieścić zdjęcie przedstawiające jak świętuje się urodziny Debiana. Użytkownicy mikroblogów Identi.ca oraz Twitter także mogą podziękować za pośrednictwem tychże mediów dodając w wiadomości tag #thxdebian.

Wszystkiego najlepszego, Debianie! Sto lat!

Czemu warto to zrobić użytkownikom i sympatykom Debiana tłumaczyć nie trzeba. Ale również użytkownicy jego pochodnej lub innego systemu WiOO mogą się do akcji przyłączyć — wystarczy przypomnieć, że gdyby nie Debian owe pochodne nigdy by nie powstały lub się nie utrzymały — zdecydowana większość pakietów np. Ubuntu czy Minta pochodzi bezpośrednio z dystrybucji-matki. Natomiast użytkownicy zupełnie innych dystrybucji Linuksa i innych otwartych systemów nie mogą zignorować wpływu jaki Debian wywarł na ekosystem WiOO (choćby definicja tegoż — DFSG, tak wydawałoby się naturalne „wynalazki” jak system zależności). Poza tym każda okazja do wpałaszwania pysznego ciacha jest dobra — czemu więc nie ta?

Organizowana przez nas akcja jest prosta — wystarczy przygotować debianowy tort/ciasteczka/inne pyszności, zrobić jego zdjęcie i wysłać je na azhag na dug.net.pl lub opublikować na naszym forum bądź w komentarzach do tego tekstu. Następnie 16 sierpnia opublikujemy je wszystkie (wraz z ewentualnymi życzeniami (preferujemy od razu po angielsku, ale ostatecznie możemy je sami przetłumaczyć, choć może to trochę potrwać)) na specjalnej stronie, o której poinformujemy członków i sympatyków Projektu Debian poprzez oficjalne kanały komunikacji.

Niektóre już przygotowane wypieki opublikowane już są u nas na forum, są też proste przepisy jakby ktoś nie miał pod ręką (w tym taki dla kulinarnych beztalenci z gotowych półproduktów, wystarczy je „złożyć” razem).

Gorąco zapraszamy do akcji. Debian z pewnością zasługuje na huczne urodziny. A niezdecydowanych osobiście zapewniam, że przygotowanie tortu to wielka frajda.

Jak wynika z raportu dotyczącego rozwoju Debiana, istnieje szansa na oficjalne włączenie systemu GNU/Hurd do siódmego wydania tej dystrybucji.

Debian znany jest z pojawiania się kolejnych wydań kiedy będą gotowe. Tym razem szacuje się, że Wheezy zostanie wydany na przełomie 2012 i 2013 roku, a Hurd może stać się kolejnym po FreeBSD kernelem innym niż linuksowy wspieranym przez dystrybucję Debian.

Deweloperzy umieścili już na liście elementów potrzebnych do ukończenia wydania te, które są krytyczne dla pojawienia się Debiana GNU/Hurd na wiki poświęconej jego rozwojowi. Samuel Thibault – jeden z opiekunów dystrybucji stworzył również zestaw obrazów płyt z systemem dla architektury x86, zawierających graficzny instalator.

Na liście została umieszczona również część prac prowadzonych w ramach Google Summer of Code oraz GNU Hackers Meeting w Paryżu. Wszystko wskazuje zatem na to, że jeśli GNU/Hurd będzie rozwijał się zgodnie z planem to Debian 7.0 stanie się jego pierwszą dystrybucją.

Pierwszym z nich jest Svante Signell — nowy deweloper, który dołączył do projektu w tym roku i z marszu zaczął portować lub poprawiać ulubione pakiety. Na pierwszy ogień poszły m.in. x86info, libtool, file, isc-dhcp, emacs, libgc oraz sudo.

Oczywiście nie on jeden zajmuje się rozwijaniem Hurda. Oprócz innych licznych deweloperów, w ramach programu Google Summer of Code przy projekcie pracuje Jérémie Koenig. Dzięki niemu w Hurdzie wkrótce powinna poprawić się obsługa Javy (nie licząc innych jego usprawnień).

Deweloperzy zachęcają również innych do współpracy. Aby ją ułatwić oferują konto shellowe na serwerze z zainstalowanym Hurdem. Ponadto za pracę przy Hurdzie można zdobyć pieniądze — wystarczy wziąć udział w programie FOSS Factory. Wprawdzie deweloperzy przyznają, że wynagrodzenie nie jest (jeszcze?) porównywalne do tego z GSoC, jednak jest to krok w dobrym kierunku.

Z bardziej namacalnych rzeczy — dzięki pracy Samuela Thibaulta Debian GNU/Hurd uzyskał graficzny instalator. Zestaw nośników można pobrać z people.debian.org/~sthibault/hurd-i386/installer/cdimage/.

To potwierdza, że plan wydania stabilnego Debiana GNU/Hurd wraz z Wheezy’m (prawdopodobnie koniec 2012 lub początek 2013 r.) staje się coraz bardziej rzeczywisty. Wprawdzie nadal jest sporo do zrobienia, jednak presja czasu i realny cel może sprawić, że zadanie zostanie wykonane.

Pod koniec sierpnia deweloperzy Hurda spotkają się w Paryżu na konferencji GNU Hackers Meeting. W jej trakcie Samuel Thibault podczas wykładu zaprezentuje projekt GNU/Hurd, obecny będzie również m.in. Jérémie Koenig, który odpowie na wszelkie pytania na temat swojej pracy przy portowaniu Javy w ramach Google Summer of Code.

Serwis dostępny jest pod adresem http://www.debian-linux.pl. Debian-Linux.pl jest na bieżąco aktualizowany wiadomościami związanymi z Debianem, jak również ze sprawami, które dotyczą Debiana.
W serwisie oprócz typowych wpisów informacyjnych można znaleźć informacje na temat aktualizacji bezpieczeństwa, recenzje jak również wywiady z ludźmi związanymi z Debianem. Zapraszamy do odwiedzania http://www.debian-linux.pl jak również do jego współtworzenia.

Wewnątrz znajdziecie artykuły poświęcone instalacji i konfiguracji tej dystrybucji oraz wybranym aspektom praktycznego wykorzystania komputera pracującego pod kontrolą Debiana.

Zamierzamy pokazać czytelnikom, jak wiele można osiągnąć korzystając z konsoli. Szeroko zaprezentowane zostały tematy związane ze zdalnym zarządzaniem komputerem (SSH), udostępnianiem plików w sieci heterogenicznej (Samba) oraz zasadami zabezpieczania systemu. Przygotowaliśmy też kompletny przewodnik pokazujący jak przygotować bazującą na Debianie bramę internetową (ang. gateway).

Do numeru dołączona jest płyta DVD10 zawierająca pierwsze płyty (instalacyjne) dystrybucji Debian 6 dla systemów 32-bitowych oraz 64-bitowych.

Czasopismo jest dostępne w sieci salonów Empik na terenie całego kraju oraz w sklepie internetowym wupra.com.

Więcej informacji: http://www.linuxmagic.pl

Najnowsza edycja Debiana ukazała się po blisko dwóch latach nieustannej pracy. Jest ona szczególna: po raz pierwszy w stabilnym wydaniu dostępne jest oficjalnie jądro systemu inne niż Linux — dwie architektury, kfreebsd-i386 oraz kfreebsd-amd64, używają jądra FreeBSD z zestawem narzędzi GNU. Oprócz powyższych, Squeeze zawiera dziewięć wersji z jądrem Linux dla różnych architektur sprzętowych: 32-bitowych PC (i386), 64-bitowych PC (amd64), procesorów Motorola/IBM PowerPC (powerpc), Sun/Oracle SPARC (sparc), MIPS big-endian (mips), MIPS little-endian (mipsel), Intel Itanium (ia64), IBM S/390 (s390) oraz ARM EABI (armel). System zgodny jest z standardami FHS w wersji 2.3 oraz LSB w wersji 3.2.

Rys.1. Debian 6.0 Squeeze – Uniwersalny system operacyjny

Motto Debiana brzmi „Uniwersalny system operacyjny”. Zgodnie z nim, idealnie nadaje się on dla wszelkiego rodzaju instalacji — począwszy od komputerów biurkowych, poprzez laptopy i netbooki, serwery oraz klastry, po różnego rodzaju urządzenia przenośne i wbudowane. Instalator systemu zaprojektowany został aby sprostać oczekiwaniom najróżniejszych użytkowników — posiada kilka trybów o różnym stopniu zaawansowania (od zupełnie automatycznego, po zaawansowany, podczas którego można dostroić niemal każdy aspekt systemu).

W Debianie 6.0 Squeeze wprowadzono dwie adaptacje na jądro FreeBSD z aplikacjami użytkownika GNU: Debian GNU/kFreeBSD dla 32-bitowych (kfreebsd-i386) oraz 64-bitowych PC (kfreebsd-amd64). Te porty są pierwszymi w historii Debiana wersjami systemu z innym niż Linux jądrem. Jakkolwiek zostały wydane jako stabilne, oznaczone są jako technical preview. Należy spodziewać się, iż te wersje Debiana będą mniej dojrzałe niż ich linuksowe odpowiedniki. Jakkolwiek obsługa typowego dla serwerów oprogramowania jest solidna i łączy zalety linuksowych wersji Debiana z unikalnymi cechami znanymi ze świata BSD, część zaawansowanych funkcji typowych dla systemów biurkowych nadal nie jest osiągalna.

Zmiana dosięgnęła również jądro Linux — w najnowszym wydaniu przeniesiono cały niewolny firmware do sekcji non-free repozytorium. Dzięki temu użytkownicy mogą nieinstalować elementów jądra pozbawionych kodu źródłowego, jeśli jednak je potrzebują — nadal mają możliwość doinstalowania ich. Firmware wymagany podczas instalacji może zostać łatwo dodany, dostępne są też nieoficjalne obrazy CD zawierające już niewolne elementy jądra. Więcej informacji dostępnych jest na stronie poświęconej firmware’owi na wiki Projektu.

Oprócz dwóch jąder, Debian 6.0 zawiera popularne środowiska graficzne — m.in. KDE, GNOME, Xfce, LXDE, Fluxbox— oraz różnorakie aplikacje serwerowe. Łącznie w Squeeze znajduje się około 36 000 pakietów binarnych (zbudowanych z blisko 15 000 źródłowych). Wśród nich wymienić należy:

• jądra systemu:
  • Linux 2.6.32
  • FreeBSD 8.1
• środowiska graficzne i menedżery okien:
  • KDE 4.4.5
  • GNOME 2.30
  • Xfce 4.6
  • LXDE 0.5.0
  • GNUstep 7.6
  • Fluxbox 1.1.1
  • Openbox 3.4.11.1
  • dwm 5.8.2
• oprogramowanie serwerowe:
  • bazy danych:
    • MySQL 5.1.49
    • PostgreSQL 8.4.6
  • serwery HTTP:
    • Apache 2.2.16
    • Lighttpd 1.4.28
    • Cherokee 1.0.8
    • Nginx 0.7.67
  • serwery FTP:
    • proftpd 1.3.3a
    • vsftpd 2.3.2
  • Samba 3.5.6
• oprogramowanie biurkowe:
  • OpenOffice.org 3.2.1
  • X.org 7.5
  • przeglądarki WWW:
    • Iceweasel (Firefox) 3.5.16
    • Chromium 6.0.472.63
    • Konqueror 4.4.5
    • Midori 0.2.4
  • komunikatory:
    • Gajim 0.13.4
    • Kadu 0.6.5.4.ds1
    • Psi 0.14
    • Pidgin 2.7.3
  • odtwarzacze:
    • MPlayer 1.0~rc3
    • VLC 1.1.3
    • SMPlayer 0.6.9
    • Xine 0.99.6
    • Amarok 2.3.1
    • Audacious 2.3
    • Qmmp 0.4.1
• inne:
  • GCC 4.4.5
  • Python 2.6.6, 2.5.5 oraz 3.1.3
  • Perl 5.10.1
  • PHP 5.3.3
  • OpenJDK 6b18
  • Asterisk 1.6.2.9
  • Nagios 3.2.3
  • Xen 4.0.1
  • Tomcat 6.0.18

Ponad 10 000 pakietów pojawiło się po raz pierwszy w stabilnym wydaniu Debiana. Wśród nich znaleźć można przeglądarkę Chromium, pakiet programów do monitorowania Icinga, znany z Ubuntu program do zarządzania pakietami Centrum Oprogramowania, menedżer sieci wicd, program do wirtualizacji lxc oraz oprogramowanie do klastrów corosync.

Wśród ważniejszych zmian w nowym wydaniu należy wymienić wprowadzenie modelu uruchamiania systemu opartego na zależnościach, który uczynił proces rozruchu szybszym i solidniejszym, dzięki równoległemu wykonywaniu skryptów startowych i właściwemu śledzeniu ich wzajemnych zależności. Ponadto dzięki zastosowaniu hybrydowych obrazów ISO ułatwiono instalację z napędów USB.

Instalację Debiana można przeprowadzić z różnych nośników — płyt Blu-ray, DVD, CD, dysków USB oraz przez sieć. Domyślnym środowiskiem graficznym jest GNOME, znajduje się ono na pierwszej płycie CD. Inne środowiska — KDE oraz Xfce i LXDE — dostępne są na dwóch alternatywnych pierwszych obrazach CD. Wybrane środowisko graficzne można też wskazać w menu instalatora. Ponownie dostępne są wersje obrazów dla wielu architektur, dzięki którym można z jednej płyty zainstalować Debiana na różnych architekturach sprzętowych. Obrazy instalacyjne można pobrać poprzez BitTorrent (zalecana metoda), Jigdo oraz HTTP. Odnośniki znajdują się na stronie www.debian.org/releases/squeeze/debian-installer/.

Proces instalacji Debiana GNU/Linux został usprawniony, m.in. uproszczono wybór języka i ustawień klawiatury, partycjonowanie LVM, RAID oraz szyfrowanych woluminów. Dodano obsługę systemów plików ext4 i Btrfs oraz — na architekturach kFreeBSD — ZFS. Instalator przetłumaczony został na 70 języków, w tym polski.

Rys.2. Instalator Debiana 6.0 Squeeze jest całkowicie spolonizowany

Dodatkowo dla linuksowej wersji Debiana przygotowane zostały specjalne obrazy CD, USB oraz netboot, które pozwalają na uruchomienie systemu bez instalacji na dysk, tzw. obrazy live. Na początek dostępne są tylko dla architektur amd64 oraz i386. Z obrazów live można również uruchomić instalator Debiana GNU/Linux.

Aktualizacja do Debiana GNU/Linux 6.0 z poprzedniego wydania (5.0 Lenny) w większości konfiguracji działa bezproblemowo przy użyciu narzędzia apt-get oraz — do pewnego stopnia — aptitude. Jak zwykle wydanie Linuksowe może zostać uaktualnione bezboleśnie, bez wymuszonego przestoju, jednakże Deweloperzy stanowczo zachęcają do przeczytania Uwag do wydania oraz Podręcznika instalacyjnego, gdzie wypunktowane są możliwe problemy oraz zawarte są szczegółowe instrukcje odnośnie instalacji i aktualizacji. Uwagi do wydania będą udoskonalane i tłumaczone na dodatkowe języki również po wydaniu.

W najnowszym wydaniu dostępna jest większa pula wyspecjalizowanych dystrybucji Debiana (Debian Pure Blends, dawniej Custom Debian Distributions). Do:

• Debiana Edu
• Debiana Med
• Debiana Science

dołączają:

• Debian Accessibility
• DebiChem
• Debian EzGo
• Debian GIS
• Debian Multimedia

Razem z wydaniem nowej wersji wprowadzono nowy wygląd stron Projektu — strony głównej, wiki, list dyskusyjnych, planety oraz strony z informacjami o pakietach.

Przypominamy ponadto, że zgodnie z polityką Projektu, w rok po wydaniu Debiana 6.0 zakończone zostanie wsparcie bezpieczeństwa dla wydania 5.0 Lenny. Do tego czasu użytkownicy powinni zaktualizować swoje instalacje.

Szczecińska impreza organizowana zostanie przez redakcję Miesięcznika Komputerowego, przy współpracy Szczecińskiej Grupy Użytkowników Linuksa / Uniksa. Nie jest jeszcze znane miejsce spotkania (prawdopodobnie jakiś bar) ani data (5 lub 6 lutego, zależnie od wydania Squeeze). Wszelkie informacje oraz dane kontaktowe można znaleźć na wiki Debiana oraz na liście dyskusyjnej SzLUUG-u lub kanale #szluug (w sieci IRCNet) bądź #miesiecznik-komputerowy (freenode).

W chwili publikacji tego tekstu planowe są imprezy w jedenastu innych miejsach świata, m.in. w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Bośnii i Hercegowinie, Bułgarii, Wenezueli, Kolumbii i na Białorusi. Na razie w Polsce jedynym planowanym spotkaniem jest to w Szczecinie. Zachęcamy użytkowników i sympatyków Debiana z innych miast do organizacji podobnych imprez.

Według tego, co opublikował Adnan na swoim blogu, warsztaty DebCamp będą miały miejsce w dniach od 25 do 31 lipca, a konferencja DebConf – od 1 do 7 sierpnia roku 2011. Organizator zachęca do przybycia na konferencję dzień wcześniej, mówi także, iż oficjalne zakończenie będzie miało miejsce 8 sierpnia.

Hodzic dodał, iż organizatorzy prowadzą rozmowy z lokalnymi biurami podróży, by umożliwić zainteresowanym uczestnikom konferencji wakacje w Bośni i Hercegowinie po zakończeniu DebConfa.

Więcej informacji na temat DebConf 11 można znaleźć na wiki konferencji.

Tak, w tym miesiącu mamy drobne opóźnienie. Arne Babenhauserheide, który zainicjował sam projekt i tworzył pierwsze szkice wszystkich comiesięcznych wiadomości na temat Hurda od czerwca 2009 (tak, to już półtora roku!), zajął się innymi obowiązkami — jego żona urodziła pierwszego potomka dewelopera Hurda (wg naszej najlepszej wiedzy): – W zeszły piątek mój syn Leandro wkroczył do naszego zimnego i zbyt jasnego, acz przyjaznego świata, (…)

Życzymy im powodzenia w nowych obowiązkach rodzicielskich!

Thomas Schwinge, który dotychczas współtworzył i publikował wiadomości, przejmie ten obowiązek — przynajmniej tymczasowo (miej to na uwadze, Arne).

Ale mamy też jakieś informacje o Hurdzie, jak najbardziej.

Olaf Buddenhagen opublikował łatkę, która pozwala uzyskać liczbę portów proc i libps aby dodać nowy RPC — w wyniku czego zainicjował dyskusję z Samuelem Thibaultem, który złożył propozycję, aby zamiast dodawać tę funkcjonalność sformułowaną ad hoc, poszukać bardziej ogólniejszego rozwiązania. W końcu zgodzili się, że owa funkcjonalność jest wystarczająco przydatna i łatka została zatwierdzona.

Istotnym jest aby dobrze projektować interfejsy (w tym wypadku do RPC), jednak z drugiej strony to co obecnie tworzymy nie musi trwać wiecznie, co wyjaśnia Olaf Buddenhagen: – Cóż, już posiadamy mechanizm do tworzenia protokołów komunikacyjnych: nazywa się on RPC… Postarajmy się nie wynajdywać kolejnego ogólnego mechanizmu ponad RPC – pisze na liście dyskusyjnej – *Jeśli* za dziesięć lat rzeczywiście skończymy z pół tuzinem różnych sposobów pobierania informacji, *nadal* będziemy mogli je zastąpić nowym RPC spełniającym ich zadanie…

Thomas Schwinge przeniósł kilka pakietów (gopherfs, netio, tarfs) z repozytorium hurdextras do inkubatora; dostępne one są już jako pakiety dla Debiana GNU/Hurda. Tarfs i gopherfs zostały doprowadzone do używalności przez Manuela Menala.

Podobna procedura spotkała nową implementację procfs stworzoną przez Jérémie’ego Koeniga; jest ona już używana w Debianie GNU/Hurdzie.

Jérémie Koenig odnalazł pewne problemy podczas dostarczania sygnałów — okazuje się, że nie są dostarczane zgodnie z oczekiwaniami. Roland McGrath, autor kwestionowanego kodu, dokonał pewnego spostrzeżenia na ten temat: – Nie chodzi o to, że to jest błąd, po prostu Hurd nigdy nie był zgodny ze specyfikacją POSIX-1996, która dotyczy semantyki sygnałów wielowątkowych. – wyjaśnia – Implementacja hurdowa jest starsza niż owa specyfikacja. – W następnej wiadomości kontynuuje: – *Semantyka sygnałów w Hurdzie jest obecnie wyraźnie określona. Nie jest zgodna z POSIX-1996 w przypadku gdy na jeden proces przypadka wiele wątków.

To wyjaśnia różnice między Hurdem a najnowszymi uniksowymi systemami, takimi jak Linux. Neal Walfield, główny autor libpthread, oświadczył, że *nie widzi żadnych przekonujących powodów, aby nie przyjąć POSIX-ową/linuksową semantykę sygnałów, a porzucić tę z Hurda. Zatem Jérémie Koenig wysłał pierwszą łatę. Skoro już zaczęto pracować nad tą kwestią, Samuel Thibault dokonał kilku kolejnych zmian i sam również wysłał łatkę do glibc, która naprawia funkcje związane z przechwytywaniem sygnałów. Ponadto nadal aktualny jest projekt zmiany hurdowych bibliotek i serwerów z cthread (libthread) z Macha na libpthread; prawdopodobnie modernizacja systemu sygnałów będzie możliwa podczas jego realizacji.

Manuel Menal naprawił błąd, który występował podczas wysyłania deskryptorów plików posiadających SCM_RIGHTS przez gniazda PF_LOCAL. Ustalił ponadto, iż ów błąd powodował, że separacja praw demona SSH nie działała na GNU/Hurdzie — obecnie opisywany błąd został naprawiony, można już używać ustawienia UsePrivilegeSeparation yes.

Michael Banck, na podstawie odzewu od użytkowników, dokonał kilku zmian w pakiecie crosshurd i dodał do repozytorium nową wersję.

Z innych kwestii, deweloperzy Arch Hurda słusznie stwierdzili, że skoro spakietowali już wszechmocnego GNU Emacsa, wszystkie pakiety z aplikacjami dla użytkownika zostały przeportowane. Gdyby tylko wszyscy używali Emacsa…

Na koniec — we właściwym ku temu miejscu — przypomnijmy, że krążą plotki iż nasi koledzy z wydziału ds. Duke Nukem Forever znów poważnie biorą się do roboty. Zobaczymy.

Statystyki za czterdziesty trzeci tydzień roku mówią o:

• błędów ogólem: 695
• dotyczących Squeeze: 284
• występujących tylko w Squeeze: 71
• oczekujących na naprawę w Squeeze: 213

A spośród tych 213:

• w toku: 7
• załatane: 40
• duplikaty: 24
• mogą zostać naprawione poprzez mechanizm aktualizacji
  bezpieczeństwa: 14
• występuje w sekcji contrib lub non-free: 7
• naprawione w inny sposób: 32

Informacje na temat znaczenia poszczególnego typu błędów można znaleźć na stronie ProjectNews/RC-Stats Wiki Debiana.

Testowa gałąź Debiana jest miejscem, w którym deweloperzy przygotowują kolejne stabilne wydanie. Choć to jest nadal jej główny cel, wielu użytkowników wybrało właśnie tę wersję Debiana, ponieważ oferuje dobry kompromis pomiędzy stabilnością a świeżością. Nadal jednak używanie właśnie jej ma pewne minusy, które Ciągle Używalny Testing (Constantly Usable Testing, CUT) zamierza usunąć. Poniższy artykuł prezentuje ów projekt oraz wyzwania jakie on przedstawia.

O niestabilnej i testowej gałęzi Debiana

Debian unstable jest tą gałęzią, do której deweloperzy dodają nowe wersje pakietów. Co jakiś czas zdarza się, że jakiś pakietów nie da się zainstalować, z powodu zmian w innych pakietach lub niezakończone większe migracje.

Debian testing, w przeciwieństwie do unstable, zarządzany jest przez narzędzie, które dba o spójność całej gałęzi: wybiera aktualizacje z unstable tylko wtedy, gdy pakiet zostanie należycie przetestowany (zazwyczaj po 10 dniach), jest wolny od błędów krytycznych dla wydania, jest dostępny dla wszystkich obsługiwanych architektur oraz nie psuje innych pakietów dostępnych już w testowej gałęzi. Zespół ds. Wydań sprawuje nad owym narzędziem kontrolę oraz udostępnia „wskazówki”, które pozwalają mu znaleźć zestawy pakietów, które mogą przejść z unstable do testinga.

Powyższe zasady ponadto zapewniają, że pakiety, które przechodzą do testinga, są raczej wolne od poważnych problemów (takich jak niemożność uruchomienia systemu lub X). To czyni testową gałąź bardzo atrakcyjną dla tych użytkowników, którzy pragną używać nowych wersji oprogramowania bez konieczności użerania się z większymi problemami z nimi związanymi. To wszystko bardzo pociagające, jednak część Deweloperów Debiana zaleca nie używanie testinga. Dlaczego?

Znane problemy testinga

Znikające oprogramowanie

Zespół ds. Wydań używa tej gałęzi do przygotowania kolejnego stabilnego wydania, dlatego od czasu do czasu usuwa z niej pakety. Czasami aby upewnić się, że inne pakiety mogą zmigrować z unstable do testinga, czasami ponieważ posiadają one przez długi czas błędy krytyczne dla wydania i nie zanosi się, aby zostały one naprawione. Ponadto czasami opiekunowie pakietów proszą o ich usunięcie, ponieważ dana wersja nie będzie mogła być wspierana pod względem bezpieczeństwa przez 2 lub więcej lat. Również Zespół ds. Bezpieczeństwa regularnie prosi o usuwanie pakietów z podobnych powodów.

Długie oczekiwanie na poprawki błędów bezpieczeństwa oraz ważnych

Pomimo dziesięciodniowego opóźnienia w unstable, nadal trafiają się uporczywe błędy (w tym bezpieczeństwa), które zostają odkryte dopiero po zmigrowaniu pakietu do testinga. Nawet jeśli opiekun szybko doda poprawiony pakiet w unstable, i podniesie poziom ważności aby pakiet szybciej przeszedł do gałęzi testowej, jego migracji może przeszkodzić akurat trwająca większa migracja. Takie dodatkowe opóźnienie może trwać czasami nawet kilka tygodni.

Owe opóźnienie może zostać pominięte poprzez dodanie pakietu bezpośrednio do testing (za pomocą testing-proposed-updates), jednak niemal nigdy nie korzysta się z tej możliwości, poza okresem zamrożenia gałęzi testowej, kiedy to owe poprawki są normą.

Nie zawsze da się zainstalować

Ponieważ testing zmienia się każdego dnia, aktualizacje czasami psują ostatnie nośniki instalacyjne (szczególnie obrazy typu netboot, ktore wszystko pobierają z sieci). Pakiety instalatora Debiana (D-I) zazwyczaj szybko są naprawiane, jednak nie są automatycznie przenoszone do testinga, ponieważ nowa kombinacja pakietów D-I niekoniecznie została jeszcze sprawdzona. Ów problem podsumował Colin Watson: — Przenoszenie kodu nowego instalatora do testinga zajmuje zbyt wiele czasu, przez co problemy pozostają nierozwiązane w testowej gałęzi nazbyt długo. — pisze na liście dyskusyjnej CUT-a — Problem z rozwojem D-I jest bardziej skomplikowany niż wolne tempo przygotowywania nowych *wydań* D-I. (…) Możemy wybierać między stable (zbyt stary), testingiem (byłby dobry, tylko czasami psuje się i naprawa zajmuje kilka tygodni) oraz unstable (psuje się nieustannie).

Historia CUT-a

Korzenie CUT-a sięgają starej propozycji Joey’a Hessa, w której zauważył, iż stabilne wydanie nie jest jedynym wytworem Debiana, oraz że testing może — przy pewnej pracy — nadawać się dla końcowych użytkowników. Nikt owej pracy się nie podjął i przez ostatnie trzy lata nic się w tej kwestii nie zmieniło.

Jednak ostatnio Hess ponownie podjął dyskusję na temat CUT-a na liście dyskusyjnej debian-devel, a Stefano Zacchiroli (Lider Projektu Debian) poprosił go o poprowadzenie dyskusji na temat CUT-a na konferencji DebConf10. Dyskusja ta okazała się najpopularniejszą (nagranie wideo), oczywistym jest, że istnieje duże zainteresowanie tym tematem.

Obecnie założona została dedykowana wiki oraz projekt na Alioth i lista dyskusyjna. Ten artykuł w dalszej części podsumowuje różne przedyskutowane propozycje oraz sposoby na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów.

Cel CUT-a

Spośród wszystkich celów, wyraźnie zarysowują się dwa podejścia, które zostały przedyskutowane. Pierwszym z nich są regularnie wykonywane migawki testinga w momentach, w których wiadomo, iż działa on względnie dobrze (owe migawki otrzymywałyby nazwę „cut”). Drugie to stworzenie usprawnionej gałęzi testowej dostosowanej do potrzeb użytkowników, którzy chcą działającej gałęzi z codziennymi aktualizacjami, jej nazwą byłoby „rolling”.

Regularne migawki testinga

Uzgodniono, iż regularne migawki testinga są wymagane: to jedyny sposób aby się upewnić, że stworzone nośniki instalacyjne będą działać do czasu utworzenia kolejnej migawki. Jeśli testy migawki nie ujawnią żadnego większego problemu, zostanie ona najnoszym „cutem”. Dla jasności, oficjalna nazwa kodowa będzie oparta o datę, np.: „cut-2010-09” będzie „cutem” wykonanym we wrześniu 2010 r.

Choć częstotliwość wykonywania migawek nie została jeszcze ustalona, zakłada się, że będą one tworzone dość często — przynajmniej raz na pół roku, przy czym zaproponowano nawet cykl miesięczny. Aby osiągnąć konsensus musi zostać rozważonych wiele aspektów.

Jednym z nich (i przypuszczalnie najbardziej istotnym) jest wsparcie bezpieczeństwa. Biorąc pod uwagę, że Zespół ds. Bezpieczeństwa już obecnie jest przepracowany, ciężko będzie dodać im roboty przez zadeklarowanie, że „cuty” będą posiadać takie wsparcie jak stabilne wydanie. Brak wsparcia wydaje się być kiepskim pomysłem, jednak niekoniecznie jest tak problematyczny jak by się wydawać mogło. Sytuacja pod względem bezpieczeństwa w testingu jest ogólnie lepsza niż w stable (szczegółowe dane), ponieważ poprawki w naturalny sposób wpływają razem z nowymi wersjami pakietów. Stable nadal otrzymuje poprawki ważnych błędów bezpieczeństwa szybciej niż testing, jednak ogólnie mniej znanych problemów z bezpieczeństwem jest w testingu.

Ponieważ tylko kwestią czasu jest zanim poprawiona wersja zostanie udostępniona przez twórców danego oprogramowania, częstsze wydania „cuta” oznaczają, że użytkownicy otrzymają poprawki bezpieczeństwa wcześniej. Jednak Stefan Fritsch, który działał w Zespole ds. Bezpieczeństwa Testinga, również doświadczył problemów dotykających osoby, które publikują uaktualnienia bezpieczeństwa: — Aktualizacje w testing-security zazwyczaj są użyteczne tylko przez kilka tygodni, do kiedy poprawiona wersja zmigruje z unstable. — pisze na liście CUT-a — W stable aktualizacje pozostają przez kilka lat, co bardziej motywuje by spędzić czas nad ich przygotowaniem.

Dlatego trudno jest utworzyć pełny oddania zespół ds. bezpieczeństwa, praca nad udostępnianiem poprawek bezpieczeństwa spada na opiekuna pakietu. Zazwyczaj są oni dość szybcy w dodawaniu poprawionych pakietów do unstable, jednak rzadko sprawdzają czy pakiet migruje do testing. Nie można ich winić, ponieważ gałąź testowa powstała aby przygotowywać kolejne stabilne wydanie, dlatego nikogo nie niepokoi oczekiwanie na zmigrowanie pakietu, o ile nastąpi to przed wydaniem.

CUT może pomóc w tej kwestii, ponieważ zmienia podejście: użytkownicy będą używać pakietów z testinga, dlatego zasługują oni na pracę nad poprakami bezpieczeństwa, podobnie jak użytkownicy stable.

Podczas wybierania częstotliwości wydawania „cutów” należy też wziąć pod uwagę rozmiar pracy jaką należy wykonać w związku z oficjalnym wydaniem: testowe aktualizacje z poprzedniej wersji, napisanie informacji o wydaniu oraz przygotowanie nośników instalacyjnych. Wydaje się, iż ciężko będzie wykonywać ją co miesiąc. Przy takiej częstotliwości niemożliwym jest dostarczenie nowego wydania jądra dla każdego „cuta” (ponieważ te wychodzą co 2–3 miesiące) z obsługą nowego sprzętu jaką one przynoszą, co dla wielu użytkowników jest interesujące.

Podsumowując, regularne migawki rozwiązują problem nie zawsze instalowalnego testinga oraz zmieniają postrzeganie testinga przez opiekunów pakietów, tak aby — miejmy nadzieję — bardziej troszczyli się oni o poprawki bezpieczeństwa w tej gałęzi (oraz „cutach”). Jednakże nie rozwiązuje problemu znikających pakietów. Aby ów rozwiązać potrzeba czegoś innego.

Nowa gałąź „rolling”?

Lucas Nussbaum zauważył, że regularne migawki to niezupełnie nowy pomysł: — Czym by się to różniło od innych dystrybucji o 6–miesięcznym cyklu wydawniczym, a zwłaszcza Ubuntu — pisze — które obecnie mogą być postrzegane jako migawki Debiana (+ wartość dodana)?

Wg Nussbauma, CUT staje się interesujący, jeśli udostępni się gałąź rotacyjną (rolling release) (jak testing) z „nieustannym dopływem nowych wersji pakietów”. Uważa, że byłoby to „coś całkiem unikalnego w świecie Wolnego Oprogramowania”. Migawki używane byłyby jak punkt wyjściowy dla początkowej instalacji, jednak zainstalowany system wskazywałby na gałąź rotacyjną, a użytkownicy mogliby wykonywać aktualizację wg własnych potrzeb. Przy tym scenariuszu wsparcie bezpieczeństwa nie jest tak ważne, istotny jest stan gałęzi rotacyjnej.

Gdyby używać testinga jako gałęzi rotacyjnej, problem znikających pakietów nie zostałby rozwiązany. Dlatego dyskutowano nad wprowadzeniem nowej gałęzi o nazwie „rolling”, która działałaby podobnie jak testing, ale z odpowiednio przystosowanymi regułami, wtedy „cuty” byłyby migawkami rollinga, nie testinga.

Podstawową propozycją jest wykonanie kopii testinga oraz ponowne dodanie pakietów, które zostały usunięte, ponieważ nie nadają się dla pełnego wydania, ale kwalifikują się dla stale uaktualnianego wydania (ostatnim przykładem [już nieaktualnym — przyp. tłum.]) jest Chromium).

Następnie będzie można pójść krok dalej: podczas zamrożenia testing przestaje być automatycznie uaktualniany, co czyni go nieodpowiednim źródłem dla gałęzi rotacyjnej. Dlatego zostanie ona przekonfigurowana aby pobierać aktualizacje z unstable (używając tych samych reguł co testing).

Biorąc pod uwagę częstotliwość wydań, prawdopodobnie jedynie część architektur będzie oficjalnie wspierana. To nie jest istotny problem, ponieważ użytkownicy, którzy pragną najnowszych wersji oprogramowania, najczęściej korzystają z systemów biurkowych głównie na architekturze i386 i amd64 (oraz prawdopodobnie armel w przypadku tabletów i podobnych urządzeń przenośnych). Ten wybór — jeśli zostanie powzięty — otwiera drogę na kolejne możliwości: jeśli rolling zostanie skonfigurowany dokładnie jak testing, tylko z mniejszym zestawem architektur, prawdopodobnie część pakietów będzie do niego migrować szybciej niż do testinga, kiedy pakiety na architektury spoza głównego nurtu będą opóźnione.

O ile wyprzedzanie testinga może być dobre dla użytkowników, jest również problematyczne z kilku względów. Po pierwsze, zarządzanie rollingiem stanie się dużo bardziej skomplikowane, ponieważ zarządzanie migracjami nie będzie mogło zostać zaadaptowane w obecnej postaci. Może to też wprowadzić rywalizację między obiema gałęziami, co z kolei utrudni wydanie stabilnej edycji, np. kiedy opiekunowie przestaną troszczyć się o migrację do testinga po zakończeniu migracji do rollinga.

Gałąź rotacyjna jest z pewnością dobrym pomysłem, jednak zasady nią rządzące muszą być tak zaprojektowane, aby uniknąć konfliktu przy wydawaniu stabilnego Debiana. Wreszcie, samo istnienie rollinga wreszcie naprawi marketingowy problem, który dotyka testing: nazwa „rolling” nie sugeruje, że dane oprogramowanie nie nadaje się do normalnego użycia.

Podsumowanie

To w jaki sposób CUT zostanie zaimplementowany pozostaje do rozpatrzenia, jednak początek jest pomyślny: FTPMaster Joerg Jaspert stwierdził, iż nowy serwer dla archiwów poradzi sobie z nową gałęzią, a propozycja nabiera już kształtów. Projekt może wystartować szybko: gotowy jest plan implementacji dla części projektu dotyczącej migawek. Gałąź rotacyjna zawsze może być wprowadzona później, kiedy będzie gotowa. Oba podejścia mogą wzajemnie się dopełniać i udostępniać coś przydatnego dla różnych rodzajów użytkowników.

Propozycja w całości jest zdecydowanie interesująca: uspokoi obawy o przestarzałość stabilnego wydania Debiana poprzez udostępnienie wydań pośrednich. Każdy kto wymaga czegoś bardziej na czasie ze względu na obsługę sprzętu może zacząć od instalacji „cuta”, a następnie kolejych jego wydania aż do stabilnej wersji. Zaś użytkownicy, którzy zawsze chcą mieć najnowsze wersje oprogramowania mogą po instalacji „cuta” używać gałęzi rotacyjnej.

Z punktu widzenia użytkownika, widać podobieństwa do zwykłych i długoterminowych wydań Ubuntu. Jednak z punktu widzenia deweloperów zauważyć można spore różnice, a ograniczenia nakładane przez ciągle używalną gałąź są wyraźniejsze: każda większa zmiana musi zostać zaprojektowana w sposób, który sprawi, że będzie ona stopniowa, w jasny dla użytkownika sposób.

Pakiet Chromium powrócił do Debiana, co nie oznacza jednak, iż deweloperzy tej jednej z najstarszych dystrybucji Linuksa mają coś nie tak z głową, że zmieniają zdanie tak często. Zacchiroli tłumaczy, iż takie zachowanie jest jak najbardziej poprawne. Squeeze nie został jeszcze wydany, więc nie powinno dziwić nikogo, iż dzieją się takie rzeczy. Dopóki nie pojawiło się oficjalne wydanie, wciąż zachodzi możliwość zmiany oprogramowania, które będzie w nim zawarte.

Stefano stwierdził, iż burza, jaka została wywołana na temat usunięcia Chromium z wydania Squeeze to po prostu przesada, która wywołała niepotrzebną lawinę komentarzy.

W pierwszym wydaniu wysłuchać możemy wywiadu udzielonego przez Stefano Zacchiroliego, Lidera Projektu Debian. Opowiedział on o wpływie Debiana na ekosystem Linuksa oraz połączenia z autorami poszczególnych projektów i deweloperów pochodnych systemów. Ponadto mówił o samym Projekcie Debian i jego organizacji, szczególnie o zadaniach Lidera Projektu.

W drugim wystąpił Ben Hutchings, Deweloper Debiana pracujący m.in. nad jądrem. Opowiadał o pracy swojego zespołu oraz o procesie wydawniczym.

Podkast dostępny jest w formatach Ogg Vorbis oraz MP3. Projekt prowadzi Jonathan Nadeau z firmy Frostbite Systems. Posiada on doświadczenie na tym polu, prowadzi już m.in. bliźniaczy projekt z deweloperami Fedory (This Week in Fedora) oraz podkast dla użytkowników czytnika ekranowego Orca (Orcacast).

Druga, z zaplanowanej na trzy, część traktująca o instalacji i konfiguracji serwera HTTP Apache2 ze wsparciem dla PHP5 oraz o instalacji i konfiguracji relacyjnych baz danych MySQL w Debianie GNU/Linux na łączu DialNet. Na wstępie przedstawiam również instalację, konfigurację i zabezpieczenie OpenSSH, które umożliwia zdalną kontrolę nad serwerem. Część trzecia zaplanowana jest na opis instalacji i konfiguracji alternatywnego serwera HTTP — nginx.

Neal Walfield and Michael Banck wystąpili z prezentacjami na temat Hurda. Walfield wygłosił wykład na GNU Hackers Meeting w Hadze zatytułowany „GNU/Hurd: chodzi o wolność (czyli dlaczego powinno Nam zależeć)” (nagranie), podczas którego przedstawił motywacje jakie kierują deweloperami Hurda. Banck zaprezentował na konferencji DebConf10 wykład pod tytułem „Debian GNU/Hurd — Przeszłość. Teraźniejszość. A przyszłość?” (informacje oraz nagrania, slajdy).

Jérémie Koenig zakończył swój projekt w ramach Google Summer of Code dotyczący instalatora Debiana publikując na liście dyskusyjnej zestaw łatek dla instalatora oraz Hurda 20100802-1~jk7 (którego używał podczas prac). Większość z nich została już nałożona, deweloperzy Hurda proszą o testowanie ich (prosta instrukcja dla chętnych).

Jednakże, choć tegoroczny GSoC został zakończony, Koenig nie zaprzestał prac: m.in. przepisał procfs oraz upublicznił swoją wersję tuż przed końcem miesiąca. — Przetestowałem ją z powodzeniem za pomocą większości linuksowych narzędzi procps oraz busyboksa i htop — pisze Jérémie Koenig w swojej wiadomości — Wydaje się być stabilny, nie jest przesadnie wolny oraz nie zajmuje więcej niż 1,5 MB.

Thomas Schwinge wzbogacił strony internetowe o kilka informacji, na szczególną uwagę zasługuje lista otwartych zgłoszeń, która pozwoli na łatwiejsze dojście do nich oraz ułatwi koordynację zadań. Osoby zainteresowane pracą nad projektem związanym z Hurdem powinny ją odwiedzić. Ponadto Schwinge przekonwertował repozytorium CVS z dodatkami dla Hurda oraz połączył z repozytorium Git Hurda oraz inkubatorem. Jego praca powinna ułatwić nowym współpracownikom dołączenie do projektu.

Deweloperzy projektu Arch Hurd również nie próżnowali w sierpniu. Napisali ogłoszenie, w którym przedstawili aktualny status projektu, wydali nowe LiveCD oraz otworzyli Planetę Arch Hurda, która agreguje kilka blogów związanych z projektem.

Udało im się spakietować wszystkie elementy potrzebne do HAMP-a: Hurda, Apache, MySQL oraz PHP.

Ponadto Diego Nieto Cid wysłał serię łatek, dzięki której sterownik klawiatury w konsoli przestał być anachroniczny. Dzięki jego pracy mapy klawiatury z X można użyć do skonfigurowania konsoli w Hurdzie dla nieamerykańskich układów klawiatury.

Na koniec, deweloperzy Hurda — pomijając inne poprawki i prace — przedstawili krótką listę czego nadal potrzeba aby móc używać GNU/Hurda do codziennych zadań. Powinna ona pomóc określić priorytety projektu.

Pierwsza, z zaplanowanej na trzy, część traktująca o odpowiednim skonfigurowaniu łącza na potrzeby postawienia prostego serwera (np. HTTP, gier) do zastosowań domowych z wykorzystaniem systemu Debian GNU/Linux i na łączach DialNet (telefonii Dialog). We wpisie poruszam m.in. kwestie ucieczki z DHCP oraz konfiguracji DDNS, aby komputer był widoczny w Internecie pod stałym adresem dla użytkowników bez usługi stałego IP.

Nazwa kodowa tradycyjnie zaczerpnięta została z serii filmów Toy Story. Patron kolejnego po Squeeze wydania to gumowy pingwin noszący czerwoną muszkę.

Fot. 1. Wheezy, bohater Toy Story, patron stabilnego wydania 7.0 Debiana

Wydanie o nazwie kodowej Wheezy oznaczone będzie numerem 7.0.

Ponadto McGovern poinformował m.in. o obecnym statusie zamrożenia (pakiety mogą zostać zaktualizowane tylko w przypadku, gdy nowa wersja naprawia błędy krytyczne dla wydania, zmienia w sposób nieznaczny założenia wydania, zawiera poprawioną dokumentację lub tłumaczenie, bądź naprawia inny ważny błąd) a także o zakończonych (icu, gnustep, petsc, libmodplug, mpfr, nifticlib, apt, xapian), trwających (ace, opencv) oraz planowanych (mono) większych migracjach pakietów.

Philip Charles, 72-letni deweloper, twórca płyt instalacyjnych Debiana GNU/Hurda zrezygnował ze stanowiska. Jego decyzja doprowadziła do zalewu listy dyskusyjnej publicznymi podziękowaniami, a jeszcze więcej z pewnością zostało wysłanych bezpośrednio. Deweloperzy Hurda po raz kolejny dziękują Charlesowi za stworzenie tych wszystkich obrazów instalacyjnych, których pierwsze wersje liczą sobie już niemal dekadę (a wysyłane były za pośrednictwem modemu 56k…). Pozwoliły one wielu na instalację Debiana GNU/Hurda.

Nie ma jednak powodów do obaw: Jérémie Koenig doprowadził port instalator Debiana dla Hurda do z grubsza używalnego stanu oraz zamieścił instrukcję instalacji w czterech krokach. To duży krok naprzód w kwestii łatwej instalacji Debiana GNU/Hurda oraz zautomatyzowanego tworzenia obrazów instalacyjnych. Rozwój prac można śledzić na stronie użytkownika Koeniga.

Emilio Pozuelo Monfort również poczynił postępy przy swoim projekcie na Google Summer of Code. Dla przykładu opublikował propozycję zmian w exec oraz dodał obsługę wysyłania deskryptorów plików przez Uniksowe gniazda. Te łaty dodają nowe funkcje oraz poprawiają kompatybilność z innymi systemami, dzięki czemu więcej oprogramowania może działać poprawnie na GNU/Hurdzie.

Ludovic Courtès naprawił make dist, który pozwala na łatwe tworzenie archiwów ze źródłami GNU Hurda.

Podobnie jak w poprzednim miesiącu LWN opubklikował obszerny artykuł o stanie Hurda zatytułowany. Zapraszamy do lektury tekstu Koena Vervloesema zatytułowanego Hurd: GNU w poszukiwaniu idealnego jądra.