TuxGuitar to wielościeżkowy edytor tabulatur dla gitarzystów (i wszystkich chcących nimi zostać). Tabulatura to sposób zapisu melodii nie wymagający znajomości nut, ułatwiający naukę gry na gitarze. Za pomocą TuxGuitar możemy tworzyć tabulatury sami lub wczytywać gotowe. Program umożliwia tworzenie wielu ścieżek akompaniamentu z wykorzystaniem różnych instrumentów. Początkującym gitarzystom pomaga również w nastrojeniu gitary. TuxGuitar potrafi otwierać pliki z tabulaturami utworzonymi w programie Guitar Pro (najpopularniejszym komercyjnym edytorze tabulatur), których w sieci jest cała masa.

TuxGuitar jest na licencji GPL, a dostępny (wbrew swojej nazwie) nie tylko na Linuksa, ale również na Windows, Mac OS X i FreeBSD.

Młodszym czytelnikom wyjaśniam: mniej więcej tak wyglądał Internet, zanim jeszcze w ogóle powstało Google, w mrocznych czasach numeru 0202122. Obowiązkowe ikonki „under construction” (dzisiaj uznawane za jeden z większych przejawów braku profesjonalizmu), niedomknięte tagi, migoczące banery, jaskrawe tło i oczywiście słynne MARQUEE, czyli przewijanie tekstu najlepiej w kilku linijkach z różną prędkością.

Z jakiej okazji autorzy XKCD uraczyli nas takim prezentem? W dniu dzisiejszym Yahoo! zamyka usługę, która swego czasu zrewolucjonizowała sieć WWW – GeoCities.

GeoCities powstało w 1994 roku. Oferowało użytkownikom możliwość darmowego założenia strony WWW. Strony można było urozmaicać księgami gości, licznikami oraz innymi bezużytecznymi skryptami. Tak w bólach rodziło się Web2.0.

W 1999 roku GeoCIties zostało kupione przez Yahoo! za ponad 3,5 miliarda dolarów. Jednak przez kolejne lata usługa przynosiła jedynie straty. W kwietniu b.r. Yahoo! zadecydowało o zamknięciu usługi, co ostatecznie nastąpiło w dniu dzisiejszym.

Oddajmy hołd pionierom Internetu

Piekło zamarza? Niekoniecznie. Wersja 8 tego komunikatora jest napisana w oparciu o bibliotekę Qt4, deweloperzy już od wielu miesięcy planowali również przejście na silnik WebKit. Tak więc można było się spodziewać oficjalnego klienta na systemy inne niż domyślny.

Można spekulować, jak dużym zainteresowaniem będzie się cieszył ten program wśród linuksowców, którzy mają już od lat rewelacyjne Kadu. Zapewne oficjalny klient Gadu-Gadu będzie przede wszystkim klientem reklam, serwowanych przez firmę, a od których alternatywny klient jest wolny. Tak więc ruch GG Network, choć w dobrym kierunku, jest nieco spóźniony.

Jak czytamy w oświadczeniu, przygotowania do migracji trwały 3 lata. W zeszłym tygodniu nastąpiło ostateczne wyłączenie dotychczasowego serwera działającego nieprzerwanie od początku istnienia Gadu-Gadu, czyli od roku 2000.

Największą nowością wprowadzoną przy okazji migracji jest wyłączenie wygaszania numerów GG po dłuższym okresie nielogowania się do sieci. Stało się to możliwe dzięki zwiększeniu puli dostępnych numerów do 4 miliardów (do tej pory liczba ta wynosiła 16 milionów).

Niestety z oświadczenia nie dowiadujemy się na jakiej dystrybucji Linuksa będzie teraz „śmigać” GG. A jak „śmiga”, można sprawdzić na stronie projektu Kadu.

Samosseiko dokopał się do logów sprzedaży GlavMedu, z których wynika, że w ciągu dnia z jednej kampanii udaje się pozyskać ponad 20 klientów. Licząc średnią wartość transakcji ok. 200 dolarów otrzymujemy 4 tys. dolarów na dzień (z czego 40% to prowizja GlavMedu). To oczywiście dochód dla jednej tylko apteki on-line z jednej kampanii. To sprawia, że spamerstwo przynosi konkretne zyski i coraz więcej aptek korzysta z tego typu programów (tu Samosseiko wymienia jeszcze Stimul-cash.com, Rx-partners, Rxcash.biz, Evapharmacy, Rx-Signup.com i DrugRevenueget).

Kilka miesięcy temu grupa Messaging Anti-Abuse (MAAWG) opublikowała raport, wg którego aż 52% użytkowników poczty klika w linki ze spamu, z czego 12% faktycznie jest zainteresowanych reklamowanym tą drogą produktem. Jednak ta, mimo wszystko, mała grupa daje na tyle duże dochody, że spamming jest intratnym przedsięwzięciem.

Przypomnijmy: Miguel de Icaza jest założycielem projektu GNOME, autorem Gnumerica, ostatnio najbardziej zaangażowany w platformę Mono, wolną (i kontrowersyjną) implementację technologii Microsoftu .NET. Przez część środowiska uznawany jest za fanboya Microsoftu, wypomina mu się bronienie formatu OOXML oraz kopiowanie rozwiązań koncernu (np. .NET, Silverlight czy Excel). Z mieszanymi uczuciami zostało odebrane jego zaangażowanie się w fundację CodePlex, założoną przez MS, i to w kilka dni po ujawnieniu informacji o antylinuksowych szkoleniach koncernu z Redmond.

Miguel de Icaza odniósł się do słów Stallmana na swoim blogu: „Bóg kocha wszystkie stworzenia, od ogromnego słonia do najmniejszej mrówki. Kocha również Richarda Stallmana”.

Czy Stallman ma rację, czy tym razem przesadził?